Elektronisch dossier nog niet dit jaar

Iedereen opslaan in een zorgdatabase, dat gaat dit jaar niet op een verantwoorde manier lukken, zeggen na artsen nu ook Kamerleden.

Niet bij ieder bezoek aan een nieuwe arts of specialist een bloedmonster afgeven. Geen verkeerde medicatie voorgeschreven krijgen, omdat het ziekenhuis niet weet wat de huisarts eerder al voorschreef. Geen stapels formulieren invullen bij het wisselen van (huis)arts. Een elektronisch patiëntendossier (epd) zou het leven van patiënten stukken eenvoudiger en veiliger maken.

Toch zal minister Klink van volksgezondheid vandaag pas op de plaats maken. In het Kamerdebat over het wetsvoorstel voor invoering van zo’n elektronisch dossier, zal de minister moeilijk vast kunnen houden aan de invoeringsdatum van september dit jaar, wil hij draagvlak binnen én buiten de Kamer krijgen.

Dat Klink snel de kogel door de kerk had willen jagen, bleek dit najaar. Bij vertraging zou hij ’momentum kwijtraken waarbij alle inzet, investeringen, motivatie en vertrouwen van de vele betrokkenen’ verloren zouden gaan, verklaarde hij. Dus kregen alle huishoudens een brief. Het wetsvoorstel was nog niet goedgekeurd, maar iedereen die niet met zijn gegevens in een elektronisch zorgsysteem wil komen, werd opgeroepen bezwaar te maken.

De CDA-bewindsman had aardig wat principiële steun. Maar huisartsen en ziekenhuizen die aan proefprojecten meededen, kwamen mankementen tegen en vroegen om meer tijd. Privacywaakhond CBP plaatste kanttekeningen. Kamerleden hadden aarzelingen over de snelheid die Klink betrachtte.

De artsenfederatie stuurde de Kamer een brief over de mankementen die specialisten en (huis)artsen nog zien in het wetsvoorstel. De inhoud van de brief is te vertalen in drie vragen. Waarom miskent de minister alle regionale systemen die er al zijn? Hoe zit het met aansprakelijkheid als er verkeerde gegevens in het dossier terechtkomen? Hoe kan een arts een goede behandeling geven als patiënten zelf mogen bepalen welke informatie ze in het systeem af willen schermen?

Dinsdag bleek dat een Kamermeerderheid uitstel wil. Een forse Kamermeerderheid is principieel voorstander, maar wil eerst betere resultaten van de proefprojecten zien. Vooral ten aanzien van de veiligheid.

Maar zelfs áls het systeem volledig veilig, afgeschermd in de virtuele wereld rondzweeft. Kan een borderliner, syfilispatiënt of iemand met een incestverleden er dan van uitgaan dat zijn gegevens niet bij de buurman, verzekeraar of hypotheekverstrekker terechtkomen?

PVV-Kamerlid Fleur Agema wijst er als een van de weinigen op dat het niet om het systeem alleen gaat. Met name de mensen die ermee werken zijn essentieel. De naam Robin van Persie dook in dit verband de afgelopen tijd vaak op: nadat hij van verkrachting was verdacht, bezochten meer dan tweehonderd Rotterdamse politieagenten het dossier van de voetballer.

Het was geen actie van hackende buitenstaanders. Er zat geen lek in de ICT-infrastructuur van de politie. Het lek was het feit dat er bij de politie gewone mensen werken die nieuwsgierigheid zijn. Zulke mensen zullen ook in de zorg werken, beroepscode of niet. Agema wil dan ook een pincode, waarmee zorgverleners in dossiers kunnen.

Daar zit Klink niet op te wachten. Wil je ervoor zorgen dat artsen meteen weten wat ze met iemand aan moeten die zwaargewond een ziekenhuis binnenkomt waar hij nog niet eerder is geweest, dan moet je snel bij het dossier kunnen.

Misschien komt Klink vandaag met verrassende oplossingen voor de dilemma’s en de technische onvolkomenheden. Maar ook met de meest geniale oplossingen zullen huisartsen dit najaar nog de ouderwetse hangmappen in ere houden.