*

 

’Dit kan onze meest succesvolle cd worden’

Saskia Bosch − 19/07/10, 00:00

De Britse krant de Guardian doopte de band I Am Kloot tot ’Manchesters best bewaarde muzikale geheim’. De formatie timmert al tien jaar aan de weg en doet het goed bij de muziekpers en een kleine groep fans, maar de doorbraak naar het grote publiek is de drie bandleden tot op heden ontgaan.

  • I Am Kloot: Manchesters best bewaarde muzikale geheim.  (Trouw)
    I Am Kloot: Manchesters best bewaarde muzikale geheim. (Trouw)
  • I Am Kloot: Manchesters best bewaarde muzikale geheim.
    I Am Kloot: Manchesters best bewaarde muzikale geheim.

Daar zou met hun vijfde studio-album ’Sky at night’ wel eens verandering in kunnen komen, denkt zanger, gitarist en songschrijver John Bramwell.

„Ik heb het gevoel dat dit wel eens onze meest succesvolle plaat kan gaan worden”, vertelt de zanger op een zonovergoten Amsterdams terras. „Omdat dit onze eerste plaat is die qua sfeer een eenheid vormt, kan hij wel eens meer mensen gaan bereiken. We merken dat de cd een eigen leven begint te leiden en dat we opeens overdag op de radio worden gedraaid. Dat is nog nooit gebeurd.”

Met ’Sky at night’ opent I Am Kloot een nieuw hoofdstuk in het bestaan van de band. Op de nieuwe cd heeft de ingetogen, akoestische indiepop van de eerdere platen plaatsgemaakt voor songs met een grotere gelaagdheid en een rijkere instrumentatie.

„Bij onze vorige plaat besloten we vanwege de beperkte tijd in de studio voor songs te kiezen die we in twee of drie takes konden opnemen. Daardoor vielen songs met ingewikkelde structuren of melodieën af. Bij dit album hadden we voor het eerst de beschikking over onbeperkte studiotijd en konden we complexere songs opnemen.”

Bovendien heeft de band ook voor het eerst een album afgeleverd dat thematisch een eenheid vormt. Hoewel het geen opzet vooraf was, bemerkte Bramwell al schrijvend dat alle songs te maken hadden met de nacht. Op ’Sky at night’ vormen astronomie, astrologie en slapeloosheid de rode draad die de nummers verbindt.

Toch bevat de cd ook enkele typische I Am Kloot-eigenschappen. Zo laat Bramwell zich in de teksten opnieuw kennen als iemand die meer vragen dan antwoorden heeft.

„Met mijn muziek probeer ik niet een ambitie te verwezenlijken, maar me te concentreren op het mysterie in mijn eigen leven. Wat is leven? Waarom zijn we hier? Waarbij het me meer om de vragen dan om de antwoorden gaat, al was het alleen maar omdat ik me naarmate ik ouder wordt steeds meer realiseer hoe weinig ik weet.”

Bovendien is de sfeer van songs naar goed I Am Kloot-gebruik introspectief en verfijnd. Zou je kunnen zeggen dat de muziek van de Britten iets vrouwelijks heeft?

„Ja, onze songs hebben een vrouwelijke kwaliteit”, beaamt Bramwell. „Op de een of andere manier zijn veel van mijn relaties met vrouwen gestrand. Dat is niet leuk, maar door al die relaties heb ik wel veel inzicht in het vrouwelijke perspectief gekregen. Daarnaast houd ik van drama en ben ik behoorlijk camp. Ik heb me derhalve wel eens afgevraagd of ik misschien homo was.”

„Ik heb het uitgeprobeerd, maar seks met mannen bleek toch niet voor mij te zijn. Maar ik deins er niet voor terug om muziek te schrijven met veel spiritualiteit en atmosfeer. Mogelijk heeft het vrouwelijke aspect in onze muziek er ook mee te maken dat ik muzikaal sterk ben beïnvloed door mijn oudere zus. Via haar kwam ik in contact met popmuziek, maakte ik kennis met de Beatles en schreef ik op mijn zevende al mijn eerste liedje.”

„ En nu geef ik mijn liefde voor de muziek weer door aan mijn dochtertje. Ik neem haar dit jaar voor het eerst mee naar het Glastonbury-festival. Hoewel ze pas zes is, denk ik dat ze het daar geweldig gaat vinden, want ze luistert al naar popmuziek en houdt vooral van The White Stripes en Abba.”

mailIcon print | |
<spring:message code='commonMessages.loading' />