Een Amerikaans zesje

opinie De middelbare scholen in het Amerikaanse Mount Olive (New Jersey) hebben besloten na de zomervakantie hun cijfersysteem aan te passen. De nu nog bestaande "D", die in het Nederlandse systeem voor een zes zou staan, wordt geschrapt omdat dit cijfer volgens het schoolbestuur demotiverend werkt en bovendien onfunctioneel is.

Wanneer een leerling lager dan een C (onze zeven) scoort, zal hij of zij automatisch veroordeeld zijn tot een “F”, die eigenlijk gewoon voor alle onvoldoende waarden staat.

Blijkbaar vertrouwen ouders van de betreffende scholieren niet al te blind op de goede arbeidsethos van hun kinderen, want de maatregel werd door hen goed ontvangen:ze zijn er van overtuigd dat dit het motiverende duwtje is dat zoon- of dochterlief nodig heeft.

De scholieren zelf zijn geheel terecht niet over de verandering te spreken. Met een D gemiddeld zou je immers in theorie nog wel kunnen overgaan, maar met een F kun je het schudden. En zeker op de Amerikaanse scholen, waarop geen ‘niveauverschil’ wordt gemaakt, is het voor velen een probleem ruimvoldoende te scoren. Veel leerlingen verwachten dan ook lagere slagingspercentages en meer spijbelen, omdat gedacht wordt dat sneller opgegeven zal worden door scholieren die maar weinig hoop hebben een zeven te halen.

School en ouders bestrijden deze sceptische voorspellingen met hart en ziel en stellen juist dat de maatregel de resultaten hoogstwaarschijnlijk zal verbeteren. De school is er namelijk van overtuigd dat zesjes vooral gehaald worden door mensen die gewoonweg te lui waren om écht hun best te doen.

Toch weet ik uit eigen ervaring dat een zes in de meeste gevallen vooral duidt op problemen met het vak, en niet op de eerste plaats met motivatie. Vaak worden zessen gehaald door leerlingen die hard hun best doen een voor hen onmogelijk lijkend vak nog enigszins onder de knie te krijgen. Natuurlijk is er ook altijd een handvol scholieren die vanuit strategisch oogpunt voor een bepaald vak nauwelijks leert, om er vervolgens alsnog een redelijke voldoende voor te halen. Maar als we voortaan van het ‘handjevol’ uitgaan, kan het hele cijfersysteem op de schop. Ik ken namelijk ook genoeg mensen die überhaupt vrij weinig energie in school stoppen, maar wegens jaloersmakende intelligentie alsnog vrolijk met achten en negens slagen. Ik zal niet ontkennen dat dit een enorm frustrerend verschijnsel is, maar ik betwijfel ten zeerste of de Amerikaanse high schools om deze reden ook de A zullen schrappen.

De vraag is nu hoeveel daadwerkelijk protest de actie zal oproepen bij leerlingen, want tot nu toe blijft het bij een enkele door de krant geïnterviewde verontruste puber.

Het nieuws uit New Jersey heeft bij mij en medescholieren in ieder geval enorm veel empathie opgeroepen voor onze Amerikaanse leeftijdsgenoten. Het valt te hopen dat de school haar beslissing intrekt – of dat dit in ieder geval niet tot één van die semihippe fenomenen gaat behoren, die overvliegen naar Europa.