Algehele capitulatie voor de PVV

CDA-leider Verhagen had in juni nog ’principiële’ bezwaren tegen de PVV van Geert Wilders. Maar nu het er op aankomt, blijken die bezwaren bijkomstig te zijn.

„Het regeerakkoord zal recht doen aan de beginselen van het CDA.” Dat zei Maxime Verhagen nadat de Tweede Kamerfracties van VVD, PVV en CDA hadden ingestemd met onderhandelingen over een minderheidskabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV.

De PVV is geen democratische partij, maar een besloten vennootschap met Geert Wilders als directeur en 23 ondergeschikten. Wilders voert een propagandaoorlog tegen ’de islam’ en hij behandelt de grondwet als een vodje papier. Voor hem moeten artikel 1 (het antidiscriminatiebeginsel) en 90 (het bevorderen van de internationale rechtsorde) uit de grondwet worden geschrapt. Om electorale redenen zet hij bevolkingsgroepen tegen elkaar op en vergiftigt hij onze samenleving. Hij tast opzettelijk ons stelsel van rechtsstaat en parlementaire democratie aan.

De opvattingen van de PVV zijn flagrant in strijd met de beginselen van VVD en CDA. Toch vinden Rutte en Verhagen, bezig met de formatie van een minderheidskabinet, Wilders een waardige partner om dat kabinet te gedogen.

Op zichzelf is de formatie van dat minderheidskabinet potsierlijk. Met een schamele 52 zetels steunt het op nauwelijks een derde van de Tweede Kamer. De ’grootste partij’ gaat een coalitie aan met een CDA, waarin anderhalf miljoen kiezers op 9 juni het vertrouwen hebben opgezegd. Desondanks wil Verhagen ’zijn verantwoordelijkheid nemen’. Hoezo?

Er zijn andere minderheidsvarianten, die over een ruimere steun beschikken. Maar het zou te verdedigen zijn als VVD en CDA bij die formatie zouden streven naar steun van wisselende meerderheden. Zij hadden bereid moeten zijn daarover met andere Kamerfracties te onderhandelen. Dat zou ook getuigen van respect voor de Tweede Kamer. Maar zij spijkeren zich vast op uitsluitend de gedoogsteun van de PVV. Na deze demonstratie van minachting voor de oppositie zullen VVD en CDA op medewerking van die kant niet hoeven te rekenen.

Rutte, Wilders en Verhagen hebben een ’gezamenlijke verklaring’ ondertekend. Zij erkennen ’verschillen van mening over aard en karakter van de islam’. Toch zijn zij het erover eens dat de PVV het regeerakkoord van VVD en CDA ’op onderdelen zal steunen vanuit een gedoogpositie’; de twee andere partijen zullen ’van hun kant wensen van de PVV honoreren’. De PVV aanvaardt bezuinigingen, als VVD en CDA bereid zijn tot ’harde afspraken over immigratie, integratie en asiel’.

Beide elementen worden uitdrukkelijk aan elkaar gekoppeld. Daarmee geeft Verhagen te kennen dat zijn ’principiële’ bezwaren tegen de PVV, die hij in het Kamerdebat van 29 juni verwoordde, slechts bijkomstig zijn. Dat erkent hij zelf in de ’gezamenlijke verklaring’ waarin wordt uitgesproken ’dat er veel (is) wat partijen bindt’.

VVD en CDA zetten zich bij deze formatie in een tang waar ze nooit meer uit komen. Hun besluit betekent een algehele capitulatie voor Wilders. Hij moge zich thans ’gematigd’ opstellen en zich voordoen als ’betrouwbare partner’.

Als eenmaal het kabinet is gevormd zal Wilders van VVD en CDA eisen dat zij PVV-beleid uitvoeren. Doen ze dat niet, dan zegt hij zijn steun op. Dan komen er immers vervroegde verkiezingen, waarvan de PVV weer profijt zal trekken. En uit angst voor die verkiezingen zullen VVD en CDA alles slikken wat de PVV hun voorzet. Ondertussen gaat Wilders voort met zijn minderwaardige propaganda. Met goedvinden van VVD en CDA. Zij zullen ondervinden wat het omgaan met de politieke F-side betekent.

Men kan zich verbijsterd afvragen wat Rutte en Verhagen ertoe heeft gebracht om met Wilders in zee te gaan. Kennen zij de vaderlandse en parlementaire geschiedenis niet? Geven zij zich geen rekenschap van de geschiedenis van hun partijen? Hebben ze geen eerbied voor hun politieke erflaters? Luisteren ze niet naar de principiële bezwaren van hun achterban? En wat vindt het buitenland hiervan?

Het antwoord luidt: het kan ze geen lor schelen. Zij schrijven hun eigen geschiedenis. Vandaag is vandaag. 2002 is prehistorie.

Het is vurig te hopen dat de leden van VVD en CDA dit noodlottige beleid een halt toeroepen. Als zij berusten in het optreden van Rutte en Verhagen, dan heeft hun partij geen beginsel en geen karakter meer. In de landspolitiek hebben VVD en CDA dan niets meer te zoeken. Dan dreigt de ondergang.

]]>