Weemoedig botsen op de vergankelijkheid

Plastic poppen hebben niet het eeuwige leven. Ze gaan even lang mee als de kinderfantasie die hen bezielt. Is die fantasie op, dan is het leven voorbij. In ’Toy Story 3’ is het zover.

Ooit waren Woody, Buzz Ligthyear, Jessie en de Potatoheads het centrum van Andy’s wereld, nu liggen ze al jaren in een rieten mand. En daar mogen ze niet blijven. De 17-jarige Andy gaat naar de universiteit en zijn moeder draagt hem op zijn kamer op te ruimen. Voor het afgedankte speelgoed zijn er drie opties: het vuilnis, de zolder, of de crèche (Daycare Sunnyside) waar ook afgedankt speelgoed altijd welkom is. Lievelingspop Woody mag als enige mee naar de universiteit, al is de vraag of het leven daar zo mooi is, met een baas die je direct weer achter een vaas dumpt.

Regisseur Lee Unkrich die als regie-assistent meewerkte aan de eerdere ’Toy Story’s’ heeft voor deze derde (de eerste driedimensionale) film in de reeks de beschikking over een scenario van John Lasseter die bij de eerdere twee films de regisseur was. Hetzelfde team als tien jaar geleden dus, zij het tien jaar ’sadder and wiser’, net als Woody en Buzz Lightyear die in dit derde deel op de vergankelijkheid botsen.

Het speelgoed belandt op ’Daycare Sunnyside’ waar alles rozengeur en maneschijn lijkt, totdat zich na sluitingstijd een malafide onderwereld openbaart, waarin de nieuwkomers op de huid gezeten worden door de oude poppen. De roze, grote knuffel Mr. Lotso blijkt oppermachtig, en wordt bijgestaan door Big Baby, een enorme babypop met dichtgeslagen oog die in monsterlijk onschuldige uitstraling zeker haar eigen horror-toy-story verdient.

In de spannende strijd die volgt ontmoet Barbie haar Ken en wordt Buzz Lightyear per ongeluk gereset als Spaans sprekende ruimtereiziger met danstalent. Bijna gaan de speelgoedjes roemloos ten onder in het vuilnis, maar een tweede leven gloort bij een nieuw kindje, een fantasierijk meisje van acht. Gaat dat zien: een film vol weemoed over plastic dat bijna voorbijgaat en dan gelukkig toch weer opveert.