’God regeert’ mag weer gezegd worden

Politieke correctheid. Voor Kees van der Staaij is het net zo’n negatief geladen term als ’waarheidsrelativisme’ en ’gelijkheidsideaal’. Hij heeft er helemaal niets mee. Uit zijn boek ’Woord Houden’, dat de aanstaande SGP-voorman vandaag presenteert, blijkt dat Van der Staaij ook niet van plan is om zijn politieke boodschap anders te verkopen dan hij zelf voor ogen heeft.

Hij zal niet versluieren wat hij vindt van andere religies dan de zijne, hij zal niet politiek correct ruimte geven aan de islam, hij zal niet doen of hij vindt dat vrouwen en mannen gelijk zijn en hij zal niet accepteren dat homo’s dezelfde rechten krijgen als hetero’s, ook al is dat steeds meer algemeen aanvaard.

Van der Staaij lijkt daarmee een ander pad in te slaan dan de SGP de afgelopen decennia bewandelde. De partij heeft nooit besmuikt gedaan over de eigen overtuiging, maar is zich wel terdege bewust van de marginale rol in het politieke veld. Het devies was daarom: niet al te veel uit de pas lopen, maar zorgen dat je voor je eigen achterban zaken voor elkaar krijgt door serieus genomen te worden. Met als sluitstuk het afzweren van de term ’theocratie’, nog maar anderhalf jaar geleden.

Dat Van der Staaij de moderne, democratisch geordende staat accepteert – hoe kan een Kamerlid ook anders – blijkt wel uit zijn boek. Zo haalt hij een anekdote aan van een ouderling die naar verluidt op het stembiljet zou hebben geschreven ’de Heere regeert!’. „Een goed woord, maar niet op de goede plaats. Het leverde namelijk een ongeldige stem op”, doceert de lijsttrekker. „Dat de Heere regeert, staat het deelnemen aan de democratie niet in de weg.”

Maar die democratisch gekozen partijen moeten zich wat Van der Staaij betreft wel schikken naar Gods orde. „Krampachtige neutraliteit doet geen recht aan de taak van de overheid als Gods dienares (...)”, schrijft de SGP’er. En: „overheidspersonen ontlenen uiteindelijk hun autoriteit aan hun Schepper, aan de Koning der Koningen (Rom. 13:1), en zijn daarop aanspreekbaar.” Daar begint het gedachtengoed toch weer heel erg op een theocratisch ideaal te lijken.

Paradoxaal genoeg is het juist de door de SGP zo verfoeide tijdgeest die de partij meer de ruimte geeft om zonder dreiging van een politieke ban te kunnen zeggen wat ze echt zelf vindt. Nu linkse politieke correctheid ’uit’ lijkt te zijn en kritiek op de islam nauwelijks nog leidt tot geschokte reacties, kan de SGP weer vol uitkomen voor de orthodoxe intolerantie. Met zijn boek belooft Van der Staaij hier de komende jaren gebruik van te maken.