Seksueel misbruik pleegkinderen

weblog Vanmiddag kruiste de Tweede Kamer - vermoedelijk voor de laatste keer voor de verkiezingen - de degens met demissionair minister Rouvoet voor Jeugd en Gezin. Het debat ging over een veelheid aan onderwerpen op het gebied van de jeugdzorg, onder andere over seksueel misbruik van kinderen in pleeggezinnen. Netwerk besteedde daar vanavond ook aandacht aan.

Het is de grootste nachtmerrie van iedere ouder, dat je kind wat overkomt. Probeer je eens voor te stellen hoe het is voor een ouder, die met pijn in het hart moet toezien dat zijn kind door anderen opgevoed moet worden in een pleeggezin, om erachter te komen dat je kind in dat pleeggezin seksueel wordt misbruikt. Probeer je eens voor te stellen hoe het is voor een kind, dat tot zijn grote verdriet niet langer bij zijn ouders kan blijven en naar een pleeggezin moet, om daar vervolgens seksueel te worden misbruikt. Dat kun je je niet voorstellen, dat is te verschrikkelijk voor woorden. We moeten er alles aan doen om dergelijke misstanden zoveel mogelijk te voorkomen.

Helaas is dat in de huidige praktijk op dit moment niet zo. Volgens de Inspectie Jeugdzorg hebben de organisaties die pleegzorg aanbieden onvoldoende zicht op risicovolle situaties voor pleegkinderen. In 2009 scoorden van de in totaal 28 pleegzorgaanbieders er 11 een dikke onvoldoende op toezicht en 8 op de screening van de pleeggezinnen op veiligheidsrisico’s. Er zijn bovendien grote verschillen tussen de organisaties in de manier waarop aspirantpleegouders gescreend en getraind worden. Nogal ontluisterend.

Natuurlijk kun je risico’s nooit voor 100 procent uitsluiten. Maar de wettelijke eisen waaraan aspirantpleegouders nu moeten voldoen zijn ontoereikend. Er moeten uniforme landelijke richtlijnen komen met betrekking tot de screening, begeleiding en controle van pleeggezinnen. Daarin moet wat mij betreft in ieder geval worden vastgelegd op welke manier aspirantpleegouders gescreend en getraind moeten worden, hoeveel uren begeleiding er minimaal moet worden gegeven aan een pleeggezin, dat er regelmatig met de pleegkinderen wordt gesproken zonder dat de pleegouders daar bij zijn, en dat klachten van pleegkinderen en ouders of andere signalen altijd serieus onderzocht moeten worden. Daar heb ik vandaag voor gepleit. De minister voor Jeugd en Gezin heeft toegezegd hier naar te gaan kijken. Laten we hopen dat hij hier serieus werk van maakt, zodat pleegouders niet langer in de beklaagdenbank zitten, kinderen niet voor de tweede keer hun vertrouwen in volwassenen kwijtraken en ouders hun kinderen met een gerust hart aan de pleegouders kunnen toevertrouwen.