De Tweede Kamerverkiezingen van 9Â juni hebben het Nederlandse politieke landschap verpulverd, zoals informateur Uri Rosenthal het terecht noemde. Enorm verlies voor het CDA en het onmiddellijke vertrek van Jan Peter Balkenende; de VVD als grootste partij, maar met slechts 31 zetels; enorme winst voor de PVV, veel meer dan de peilingen voorspelden.
Vanaf het moment dat de fase van de coalitievorming aanbrak begon dus een hels karwei. Ogenschijnlijk lag een coalitie van VVD, PVV en CDA voor de hand. VVD en PVV als duidelijke winnaars van de verkiezingen, en het CDA dat daar inhoudelijk het dichtst bij staat.
Ik ben nog steeds tegen het vormen van deze coalitie. Niet in de eerste plaats vanwege de te verwachten instabiliteit daarvan. Deze zou immers maar 76 zetels in de Tweede Kamer hebben en reeds nu is er onrust in de PVV. Ook niet in de eerste plaats omdat een dergelijke coalitie geen meerderheid in de Eerste Kamer zou hebben, al zou dat wel een complicerende factor zijn.
Mijn alles overheersende reden om tegen samenwerking van mijn partij, de VVD, met de PVV te zijn is is een andere. De partij van Geert Wilders kan om principiële liberale redenen geen partner van de VVD zou mogen zijn.
Het liberalisme is gebaseerd op de gelijkwaardigheid van ieder individueel mens, los van onder meer afkomst, levensovertuiging en religie. Geert Wilders en zijn partij stigmatiseren een hele bevolkingsgroep en maken een verschil tussen mensen op basis van afkomst en religie.
Daarom was samenwerking met de PVV in een coalitie niet gewenst. Andere verschillen van mening deden er in wezen niet meer toe, ook als deze te overbruggen waren geweest. Over een ’kopvoddentaks’ is geen compromis te sluiten.
Velen – ook in mijn eigen partij – zeggen dat met het afwijzen van de PVV de 1,5 miljoen kiezers op die partij worden genegeerd. Maar het winnen van de verkiezingen door de PVV wil toch niet zeggen dat de VVD verplicht was om een coalitie met die partij te vormen. Dat is in 2006 met de SP ook niet gebeurd.
De winst van een partij mag een andere partij toch niet dwingen haar principiële, liberale uitgangspunten te verlaten.
Tot mijn blijdschap heeft informateur Rosenthal geconstateerd dat een coalitie van VVD, PVV en CDA niet mogelijk is.
Zelfs de verpulverende verkiezingsuitslag zal daarna het vormen van een andere, wel aanvaardbare, coalitie niet in de weg staan.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.