’Christelijke partijen naar de marge’

De christelijke partijen zijn naar de marge van het politieke spectrum gedrongen. Dit concluderen Gert-Jan Segers, directeur van het wetenschappelijk instituut van de ChristenUnie en de filosoof Govert Buijs, lid van het curatorium van het wetenschappelijk instituut van het CDA.

Het verlies van het CDA is als een mokerslag aangekomen. De christelijke partijen CDA, CU en SGP hebben samen slechts een niet eerder vertoonde 28 zetels in de Tweede Kamer. „Stemmen op een christelijke partij is voor christenen niet vanzelfsprekend meer. Ze hechten minder aan de beginselen van de partij en kijken vooral of er praktische overeenkomsten zijn. Dan kan je dus voor duurzaamheid ook op GroenLinks stemmen”, legt Segers uit. Dat erkent ook Buijs. „Er zijn veel kiezers die makkelijk overstappen. Beide partijen worden ook hard afgerekend op hun deelname aan de regering.”

Volgens beide wetenschappers hebben hun partijen de zuigkracht van Wilders onderschat. Segers: „Wilders was uitgesproken pro-Israël en anti-islam. Die gevoelens leven ook in de achterban van de CU.” Buijs: „Wilders speelde de christelijk nationale kaart uit. Daarmee zat hij de christelijke partijen in de weg.” Buijs wijst erop dat ook anti-islampartij SGP meer stemmen heeft binnengehaald.

Beide wetenschappers menen dat hun partijen fouten hebben gemaakt. Buijs noemt de campagne van zijn partij rampzalig. „Het was onverstandig van Balkenende om voor de vierde keer lijsttrekker te willen zijn. Balkenende-moeheid is een grote factor in het verlies. Hij stond de boodschap van het CDA in de weg. Het breekpunt ten aanzien van de hypotheekrente-aftrek was absurd.” Segers over zijn ChristenUnie: ,,Wij hadden te weinig een dwingende agenda. We wilden vooral overkomen als een betrouwbare bestuurderspartij. Daarnaast hebben we zelf de schijnwerper gezet op een gevoelig thema: homoseksualiteit van partijleden.” Daarmee doelt Segers op de uitspraak van lijsttrekker André Rouvoet dat een homoseksuele partijgenoot alleen op de kandidatenlijst voor de Kamer mocht staan, omdat hij geen relatie had. Dat nam hij een dag later terug, maar het kwaad was al geschied. Segers wijst ook op de zware belasting van de lijsttrekker die ook minister en vice-premier was. „We hadden zuiniger met hem moeten omspringen.”