Johan Derksen is een drug

Onlangs meldde teletekst: ’Het op één na grootste cruiseschip ter wereld, de Norwegian Epic, heeft enorme afmetingen, maar een diepgang van slechts acht meter’. Ik moest meteen aan de publieke omroep denken: meer dan twintig omroepen, maar wie deze zomer iets anders wil dan voetbal is aangewezen op herhalingen van herhalingen.

Ondanks dat gaan de omroepen vrolijk door met hun zichzelf verheerlijkende tv-spotjes ’Wij vertellen uw verhaal’. Een slechtere timing is nauwelijks denkbaar. „Kijk dan eens naar ’VI Oranje’. Daar zul je van opknappen”, adviseerde een vriend, die mij bittere tranen zag plengen boven de omroepgids. En inderdaad, dit RTL 7-programma is carnaval. Johan Derksen is een boertige , oude knorrepot die, geflankeerd door vaste tafelgenoot René van der Gijp en presentator Wilfred Genee, anderen én zichzelf voortdurend bespot. Zo zei hij vóór de wedstrijd Nederland-Kameroen: „Van Marwijk heeft met zijn twee assistenten om tafel gezeten en daar is een heel goede opstelling uitgekomen.” Genee: „Welke?” Derksen: „Dat weet ik niet.”

Vergelijk dat eens met ’Studio sportzomer’ (NOS), dat zichzelf tomeloos serieus neemt. Van de week waren Beenhakker en Advocaat te gast, qua humeur toch al de Waldorf en Statler van de voetballerij, waarbij de eerste sporen van een glimlach meende te ontwaren op het gezicht van de tweede en hem toebeet: „Wat zit je nou te lachen?!” Nee, dan ’VI Oranje’. Een greep uit de rijke oogst Derksen-aforismen van afgelopen week. Na het echec van Frankrijk: „Ik heb Franse schoonfamilie en kan je verzekeren: Fransen zijn erger dan Duitsers.” Na het spelen van de huisband: „Ik hoor Doe maar, Toontje lager en reggae en ik houd niet van Doe maar, Toontje lager en reggae”. Over de door Derksen verafschuwde Dirk Kuyt: „Als je hem niet ziet, maar alleen hoort, denk je: dit is de ChristenUnie.” Over de voetballerij in het algemeen: „Het is niet gepast om te lachen. De enige die we zien lachen is Maradona en van hem denken we dat hij niet goed snik is.”

Het praten zonder meel in de mond, het e-mailcontact met de kijker, de interacties met het Kurhaus-publiek (dat zaterdagavond zelfs een spreekkoor aanhief voor Derksen) en de livemuziek maken dat ’VI Oranje’ zoveel aangenamer is om naar te kijken dan het saaie ’Studio sportzomer’ van Jack van Gelder. Niettemin scoort de NOS ruim twee keer zoveel kijkers dan RTL 7 – zo’n dikke één miljoen – maar dat komt voor een deel doordat ’Studio sportzomer’ direct na de voetbalwedstrijden komt, terwijl ’VI Oranje’ de kijker op eigen kracht moet binnenhalen.

En dat doet het programma voor een habbekrats. RTL 7 zit goedkoop in Scheveningen, de NOS peperduur in een hotelkamer in Johannesburg. Elke dag moeten gasten, zoals de multimiljonairs Beenhakker en Advocaat, op rekening van de publieke omroep worden ingevlogen. En wat voegt die hotelkamer toe? Niets. Het had net zo goed Gasselternijveen kunnen zijn. Bij de BBC, die in Kaapstad zit, zie je in elk geval nog de Tafelberg op de achtergrond.

Nee, geef mij Johan Derksen maar. Ik ben verslaafd geraakt, en verkeer daarover in permanente staat van verbijstering.