U hoeft heus niet zelf aan de vegetarische schnitzel

Knakworsten, frikadellen en spaghetti bolognese zijn ineens taboe. Dochter (7) is namelijk vegetariër geworden. Moeten haar ouders haar daarin steunen?

De kipfiletjes spetteren al in de braadpan, als dochter van zeven opeens de keuken binnen komt met een gewichtige mededeling: „Getver! Die dooie dieren hoef ik niet. Ik ben vanaf nu vegetariër.”

Mooie boel, denkt de vleesetende ouder, die zich van werk via supermarkt naar huis heeft gehaast om een verantwoorde gezinsmaaltijd in elkaar te flansen. Het is hier toch geen à la carte-restaurant? Moet ik voortaan elke dag twee potjes koken?

Niet per se, zegt psycholoog Jakop Rigter, die als docent verbonden is aan het lectoraat jeugd en opvoeding van de Haagse Hogeschool. Hij heeft begrip voor drukke ouders en vindt een compleet ander menu voor dochter niet noodzakelijk. „Maar ouders kunnen wel zeggen: Oké, dan krijg jij er vanavond een eitje bij.”

Belangrijk is volgens Rigter – die zelf overigens geen vegetariër is – dat ouders de zojuist ontloken overtuiging van hun kind serieus nemen. „Want dit is de start van de moraliteit”, zegt hij. „Kinderen leren vanaf een jaar of zeven à acht dat er überhaupt principes zijn, en dat zij die kunnen naleven. Dat moet je koesteren.”

Het is ’vrij normaal’ dat kinderen zich op deze leeftijd ineens tot het vegetarisme bekeren, zegt Rigter. Jongere kinderen leggen nog geen verband tussen de ham op hun kadetje en de varkens op de kinderboerderij. Of tussen ’doden’ en ’eten’. Maar zeven- of achtjarigen doen dat wél, en trekken soms hun conclusies. De filet die ze een dag eerder nog zonder mankeren aten, vinden ze dan opeens ’zielig voor die kip’.

Hebben ze zich eenmaal tot het vegetarisme bekeerd, dan kunnen kinderen daar ook in ’doorschieten’ volgens Rigter. Ook dat hoort bij hun ontwikkeling: „Ze moeten nog leren dat mensen van standpunt kunnen verschillen, dat niet iedereen er dezelfde principes op na houdt.” Dat moeten ouders hun dochter dus proberen uit te leggen, als ze haar broertje treitert met ’het lijk’ op zijn bord of eist dat het hele gezin het vlees afzweert.

Moeten ouders zich dus gaan verdiepen in alle ins en outs van het vegetarisch eten? Ach, zo moeilijk is dat niet, zegt Roy van der Ploeg van het Voedingscentrum. Serveer voortaan het gehakt los van de spaghettisaus, probeer eens een paddestoelenragout, bak voor dochter sojaballetjes of een omeletje, zorg dat ze genoeg groente, melkproducten (vanwege vitamine B12) en vleesvervangers te eten krijgt (ijzer). Van der Ploeg: „Als je daar goed op let, is er voedingskundig geen enkel probleem.”

Voor een eventuele vegetarische terreur van de bekeerling hoeven ouders niet te bezwijken. De rest van het gezin hoeft heus niet aan de vegetarische schnitzels of de gemarineerde tempé.

Al waarschuwt Rigter wel: „Kinderen kunnen je ook aan het denken zetten.”