’Je hebt het gevoel dat je erbij hoort’

Het Oranjefonds en Movisie organiseren vrijdag en zaterdag NL Doet om mensen warm te maken voor vrijwilligerswerk. Boogh Activiteiten uit Veenendaal drijft grotendeels op vrijwilligers.

Eén klap, één fractie van een seconde. Je leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Jim van den Ing (29) kreeg autopech op de snelweg en duwde zijn auto naar de vluchtstrook. Een medeweggebruiker reed hem van achteren aan. Hij overleefde de aanrijding, maar liep wel hersenletsel op.

Van den Ing was toen eenentwintig jaar, een leven nog voor zich. Dat leven stond na het ongeluk in het teken van revalidatie en aanpassing. Zijn sociale leven stortte in. De relatie met zijn vriendin liep stuk. „Ik ben na het ongeluk een geheel ander persoon geworden. Ik was niet meer de man op wie ze verliefd is geworden.”

Hij is een van de ruim honderd cliënten van Boogh Activiteiten Veenendaal. Het gros heeft niet-aangeboren hersenletsel (NAH). Ze kregen een ongeluk of liepen hersenletsel op door onder meer beroertes en hersenbloedingen. Bij Boogh besteden ze hun dag door bijvoorbeeld hout te bewerken, te schilderen of te koken. Van den Ing schildert een vleugel, een begin van wat uiteindelijk een zwaan wordt. Hij is blij dat hij hier aan het werk kan. „Zonder Boogh zou ik niet zoveel doen. Dan zou ik thuis de hele dag tv kijken.”

Cliënten van Boogh voelen zich hier thuis. Margreet Takken is activiteitenbegeleider en coördineert de werving van vrijwilligers. De nadruk bij Boogh ligt op de bejegening van cliënten, legt Takken uit. „We gaan op een respectvolle en gelijkwaardige manier met ze om. Ze hebben inspraak.”

Concreet houdt dat in dat cliënten het initiatief houden. Zij mogen bepalen welke activiteit ze doen en tijdens deze activiteiten moeten ze zoveel mogelijk zelf doen. Vrijwilligers nemen in deze werkwijze een belangrijke rol in. De Veenendaalse instelling heeft tien vrijwilligers.

Vrijwilliger Gerrit Mentink (66) instrueert elke dinsdagochtend cliënten op de houtafdeling. Hij laat zoveel mogelijk het werk aan hen over, maar omdat enkele door hersenletsel hun handen niet meer goed kunnen gebruiken, doet hij soms wat voorwerk voor ze, zoals het hout in de goede vormzagen. Jim van den Ing: „Gerrit is positief ingesteld. Hij is vriendelijk, behulpzaam en begrijpt je goed.”

Mentink is al acht jaar verbonden aan Boogh. Via zijn zus rolde hij erin. „Ik wilde mijn vrije tijd op een zinvolle manier invullen.” Hij waardeert de interactie. „Cliënten zijn blij en dankbaar dat je ze helpt. Dat geeft veel voldoening.”

Hij noemt Boogh een warm bad. Vrijwilligers worden er voor vol aangezien. „De organisatie heeft een heel sociaal gezicht. De vaste medewerkers zijn collegiaal. Je hebt echt het gevoel dat je erbij hoort.”

De instelling voor dagbesteding doet dan ook erg haar best om haar vrijwilligers tevreden te houden, stelt regiomanager Petra Aalders. „Vrijwilligers maken nogal wat mee bij Boogh. We begeleiden ze dan ook goed. We bieden ze bijvoorbeeld cursussen aan over NAH. Ze leren cliënten zo beter begrijpen.”

Nel (65) en Arie Klapwijk rijden een keer in de maand een rondje Veenendaal met rolstoelers. In Bilthoven doen ze hetzelfde werk bij een verzorgingstehuis. Door weer en wind. Nel: „Met demente ouderen van het verzorgingstehuis reden we door ijzel en sneeuw. Ze genoten.”

Het echtpaar begeleidt Ton Smit en Sylvia van Veluw. Arie Klapwijk is in de weer met de rolstoel van Smit. „Arie is van alle markten thuis.” „Dat komt omdat ik met Nel getrouwd ben”, riposteert de vrijwilliger. De 53-jarige Smit, vader van drie dochters en een zoon is erg spraakzaam. „Ik heb een opgeruimd karakter. Ik zeg altijd: opgeruimd staat netjes.” In 1998 kreeg hij een beroerte. „Alles valt dan in duigen. Ik was erg handig. Door de beroerte is een stukje initiatiefontplooiing verloren gegaan.”

Nel Klapwijk rijdt Sylvia rond. Door een herseninfarct is haar spraakvermogen aangetast. „Maar ze is nog heel helder bij”, benadrukt Nel. Zonder vrijwilligers zou ze amper buiten komen. Ze is graag in de buitenlucht. „Het is lekker en je ziet nog eens wat.”

Nel en Arie Klapwijk staan tijdens de wandeling regelmatig stil bij mooie gebouwen, kunstwerken en bloemrijke tuintjes. „Kijk krokussen en sneeuwklokjes. De lente zit er weer aan te komen.” Het echtpaar geniet zichtbaar. Nel Klapwijk: „Het voelt goed om wat voor een ander te doen, maar het werkt aan twee kanten. Arie en ik komen graag buiten.” Haar man vult aan: „Zonder plezier is dit vrijwilligerswerk veel te zwaar.”

Bij Boogh Activiteiten koesteren ze hun vrijwilligers. Zonder hen zijn ze niet in staat om hoge kwaliteit te blijven aanbieden. Regiomanager Petra Aalders: „Zonder vrijwilligers zijn we letterlijk en figuurlijk een arme organisatie.”