Plucheplakkers en zakkenvullers

weblog Als Kamerlid krijg ik per dag heel veel e-mails. De meeste mails zijn netjes en zakelijk bevatten relevante informatie over de onderwerpen waar ik me in de Tweede Kamer mee bezig houd.

Sommige mails zijn reacties op debatten, of bevatten een hulpvraag van een burger die knel zit tussen regelgeving en praktijk.

Ik waardeer het zeer dat organisaties en individuele burgers de moeite en de tijd nemen om mij van informatie te voorzien of feedback te geven. De één wil graag een gesprek met je voeren, de ander wil graag dat je op werkbezoek komt. Sommige mensen zijn blij met je standpunt, anderen hebben flinke kritiek of zijn boos en uiten dat ook.

Ik heb niets tegen kritische of boze-mails. In tegendeel, die geven je stof tot nadenken en houden je scherp voor het debat. Soms ontstaat er met een kritische burger een intensieve en leerzame mailwisseling. Waar ik echter na bijna 7 jaar Kamerlidmaatschap wel moe van word, zijn de scheldpartijen die regelmatig in mails en op webfora over politici worden uitgestort. En het wordt qua taal en toon alleen maar erger. Ik denk weleens: moeten al die figuren die de hele dag op websites de vreselijkste bagger over anderen uitstorten, niet gewoon werken? Kunnen die niet vrijwilligerswerk gaan doen in plaats van de overheid overal de schuld van geven?

We krijgen ze als Kamerleden allemaal: van die mails in schreeuwende hoofdletters, waarin we zonder aanzien des persoons worden uitgemaakt voor inhalige zakkenvullers en luie plucheplakkers, die in achterkamertjes op het Binnenhof (oftewel de Haagse kaasstolp) vooral hun eigen positie aan het bevoordelen zijn. En o ja, we wonen natuurlijk allemaal in een villa in Wassenaar en azen allemaal op lucratieve baantjes in het land.

Al die mensen zou ik wel eens een hartenkreet terug willen geven. Wij zijn ook gewoon mensen, met fouten en tekortkomingen. Er zijn slechte politici, ijdele politici, luie politici en politici die maar wat roeptoeteren zonder respect voor een ander of zonder enige kennis van zaken. Maar als ik om me heen kijk in de Kamer, dan zie ik vooral best aardige, gedreven en hardwerkende collega’s. Die idealen hebben, die volop het land in gaan, die ook in de avonden en weekenden klaar staan voor hun partij, en die werkweken maken waardoor ze soms amper aan slaap en een normaal sociaal leven toekomen. En die een prima salaris krijgen, maar echt niet zodanig dat ze er slapend rijk van worden.

Niemand hoeft medelijden met politici te hebben, want we hebben een machtig mooie en eervolle baan die iedere dag weer anders is en die veel voldoening schenkt, zeker als je voor mensen dingen kunt bereiken. Volg ons dus vooral kritisch, geef ons uw mening, ga met ons in gesprek, stuur ons blije of boze mails, roep ons ter verantwoording en reken ons uiteindelijk bij de verkiezingen af op onze resultaten. Maar een beetje meer respect mag best.