Het kan, op weg naar de verkiezingen, weer over de inhoud gaan

Het Centraal Planbureau (CPB) heeft duidelijk op tafel gelegd hoeveel er de komende jaren gesneden moet worden in de overheidsuitgaven. En de ambtelijke werkgroepen presenteren binnenkort de mogelijkheden om dat te doen. Op weg naar de verkiezingen van 9 juni kan het dus weer over de inhoud gaan.

De 29 miljard die volgens het CPB de komende vier jaar bezuinigd moet worden, is een stuk minder dan de 35 miljard waarvan in Den Haag werd uitgegaan. Maar het klinkt nog altijd als een astronomisch bedrag. Toch moet de omvang van de taakstelling niet overdreven worden. Met 29 miljard bezuinigingen komen de overheidsuitgaven weer in de pas met de welvaartsontwikkeling.

De noodzaak daartoe is onomstreden. En terecht. Geen politieke partij kan weglopen voor het feit dat het huishoudboekje van de staat gelijke tred moet houden met de ontwikkeling van de Nederlandse economie. Wie dat negeert, schuift een rekening door naar de toekomst.

De politieke discussie moet gaan over de vraag hoe snel deze bezuiniging gerealiseerd moet worden, en hoe die bezuiniging moet worden ingevuld.

Te snelle bezuinigingen schaden het economisch herstel. De gevolgen van de kredietcrisis zijn in Nederland minder erg dan gevreesd, als het gaat om de ontwikkeling van koopkracht en werkloosheid. Dat kwam vooral doordat de overheid haar tekorten heeft laten oplopen. Het te snel wegwerken van die tekorten kan schade opleveren. Voor de lange termijn is, gezien de vergrijzing, een overschot op de begroting nodig. Maar daar moet in een verstandig tempo naartoe gewerkt worden.

Voor de invulling van de bezuinigingen is vooral creativiteit nodig. Het CPB heeft aangegeven waar de meeste winst is te boeken: de zorg, de woningmarkt (hypotheekrenteaftrek!), mobiliteit (rekeningrijden!), arbeidsmarkt (versoepeling ontslagrecht!). De ambtelijke werkgroepen, die door het kabinet aan het werk zijn gezet, zullen met suggesties komen voor de invulling van de bezuinigingen. De politieke partijen moeten daarin zorgvuldige afwegingen maken, zonder stokpaardjes te berijden en zonder taboes af te kondigen.

Dat dit alles moet gebeuren in de aanloop naar verkiezingen is prachtig. De kiezer kan op een uitgelezen moment zijn stem laten horen. En het hoeft op 9 juni niet alleen te gaan over (potentiële) leiders. We kunnen het over de inhoud hebben.