Groenverdelger castreert kikkers

De laatste jaren sterft de ene kikkersoort na de andere uit. Dat is geen gevolg van klimaatverandering, maar van landbouwgif.

Atrazine is een onkruidverdelger. Het is een chloorverbinding die lastig afgebroken wordt en heel lang giftig blijft. Het smerige goedje komt in het grondwater en oppervlaktewater terecht en maakt mannetjeskikkers onvruchtbaar.

De kikkers worden chemisch gecastreerd, aldus Tyrone Hayes en collega-onderzoekers, gisteren in het wetenschappelijke tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences. Ondanks een verbod op atrazine in de Europese Unie is het een van ’s werelds kwistig gespoten vergiften.

In de VS is het niet verboden, omdat het overheidsbureau voor milieuzaken te weinig bewijs zag voor het effect van het spul. Misschien is deze publicatie ook voor Amerika genoeg bewijs. Je moet kwalijke milieu-effecten altijd uitentreuren bewijzen, voor de oorzaak ervan verboden wordt.

Atrazine dooft de vrijlust van mannetjeskikkers, doordat het hun testosteronniveau laat dalen. De kikkers krijgen kleinere geslachtsdelen en produceren minder sperma, dat bovendien minder goed werkt. De dieren krijgen er vrouwelijke uiterlijkheden voor in de plaats. In een experiment veranderde één op de tien mannetjes zelfs in een vrouwtje dat, bestegen door een niet-vergiftigd mannetje, levensvatbare eitjes legde.

Het doet me denken aan wulken en purperslakken, twee weekdieren in de Noordzee, waarvan de vrouwtjes mannelijke geslachtskenmerken kregen van giftige verf op schepen. Daar zat een giftig middeltje in dat aangroei van zeepokken en zeerasp voorkam. Minimale beetjes ervan in het zeewater hadden al een transseksualiserend effect op de weekdieren. Ook dat spul is afgeschaft, maar ook daarvan moest eerst het effect bewezen zijn. Want zonder bewijs vergiftigen we voor de zekerheid liever onbekommerd door.