Oog voor biodiversiteit

De politiek moet nu echt werk maken van een duurzame economie, stelt een werkgroep. Een milieudeskundige is niet onder de indruk.

Nogal oppervlakkig, er wordt niet gekozen, is het oordeel van milieudeskundige Sanderine Nonhebel over de brief van de Task Force Biodiversiteit aan alle politieke partijen. „Veel meer dan goed je best doen staat er niet in. Vervang biodiversiteit door vrouwenhandel of kinderarbeid en het kan zo door een andere Task Force worden ingediend.”

Bij de vorming van het kabinet-Balkenende IV waren ze net te laat. Nu de regering voortijdig is gevallen en er nieuwe verkiezingen aankomen, wil de Task Force onder leiding van oud-politicus Hans Alders vooraan staan. De werkgroep, die in opdracht van Balkenende een advies aan het kabinet aan het voorbereiden was, roept in een brief alle politieke partijen op om nu echt werk te maken van een duurzame economie.

„Het is zeker ook een signaal aan degenen die een nieuw kabinet gaan formeren’’, zegt Alders. „We moeten naast aandacht voor het klimaatprobleem meer oog krijgen voor de biodiversiteit. Die verscheidenheid aan soorten en ecosystemen wordt ernstig bedreigd door onduurzaam gebruik. Kijk naar de visserij. De zeeën worden leger en leger. Kijk naar het kappen van het regenwoud. Het tempo waarin dat gebeurt, neemt alleen maar toe als we niet ingrijpen. Uiteindelijk zal verlies aan soortenrijkdom de houdbaarheid van het economisch herstel aantasten.’’

Biodiversiteit vormt het natuurlijk kapitaal van onze wereld, stelt de brief. „Daar moeten we dus uiterst voorzichtig mee omgaan. Een moreel beroep is een te zwak signaal. We moeten daarom toe naar een systeem van beprijzing.” Bij beprijzen denkt Alders bijvoorbeeld aan FSC-hout. „De consument betaalt ietsje meer voor duurzaam hout. Dat kun je ook uitleggen. ’’

Maar beprijzing van biodiversiteit betekent kostenverhoging. Wil de producent dat, pikt de consument dat? De adviesgroep doet een aantal aanbevelingen die zo algemeen zijn gesteld dat je er vele kanten mee op kunt. Alders beaamt dat. „De Task Force is breed samengesteld, waardoor het lastig is alle neuzen dezelfde kant op te laten wijzen. Het is een worsteling. Daarom wijs ik in die brief juist ook op de kansen die aandacht voor biodiversiteit ons bieden. Herstel van ecosystemen geeft werkgelegenheid en groei.”

Sanderine Nonhebel, verbonden aan het Centrum voor economie en milieu van de Groningse universiteit, vindt etikettering van duurzame producten, zoals FSC bij hout, de verkeerde route. „Het gebeurt alleen als het bedrijfsleven er brood in ziet. Je kunt als overheid gewoon regels stellen, zoals dat gebeurt bij auto’s (minder CO2-uitstoot) of bij voeding (geen bestrijdingsmiddelen). Bovendien wordt met dat systeem de goedwillende consument gestraft met een duurder product. Etikettering kost veel geld vanwege dat hele keuringscircuit.”

Nonhebel is voor een ’geregisseerde keuze’. Alleen maar duurzame producten in het schap. „Zo doen we dat met gezondheid toch ook. Besmet vlees kun je ook niet krijgen.”