Ook Balkenende kan Kramer niet opfleuren

De olympische medaillewinnaars gingen gisteren bij de koningin langs. Daarna volgde een huldiging in de Ridderzaal. „Nicolien speelde vroeger dat ze ridder was. Nu is ze er een!”

Twee felrode truien vallen op tussen de tientallen wachtende sportfans op het Binnenhof. ’Mark Tuitert, supportersvereniging’, staat in gouden letters op de ruggen van Danielle Hertog en Marcel Moorman uit Zevenhuizen. Dinsdag waren ze bij het volksfeest in Haarlem, nu staan ze er weer – met zonnebril – bij de wat ingetogener huldiging in Den Haag. Kippenvel kregen ze, toen Tuitert in Vancouver de gouden plak op de 1500 meter binnenhaalde. „Een medaille hadden we wel verwacht. Maar goud? Dat niet”, zegt Moorman. „Ik heb lopen huilen”, bekent zijn partner.

Ze blijven niet onopgemerkt. Hun held zwaait naar ze als hij richting de bus loopt die hem en de andere medaillewinnaars naar de koningin brengt. Hertog, al jaren fan van Tuitert: „Hij kent ons wel, hij komt elk jaar langs bij onze vereniging.”

Tuitert werd eerder op de ochtend door minister Klink (sport) geridderd, net als de andere gouden medaillewinnaars Sven Kramer en Nicolien Sauerbreij. Ireen Wüst, die ook een gouden plak won, had vier jaar geleden al een lintje gekregen.

Snowboardster Sauerbreij is trots op haar medaille én haar lintje. Net als haar moeder Yvonne. „Vroeger speelde Nicolien altijd al dat ze een ridder was”, vertelt ze. „Ze zat op onze pony met een houten zwaard en een helm. En nu is ze er een!”

In de Ridderzaal luistert de voltallige olympische equipe naar de toespraak van premier Balkenende, die lovende woorden heeft voor de sporters. Sven Kramer noemt hij ’niet alleen de beste, maar ook de allergrootste’. Want, aldus Balkenende, alleen een groot sportman kan waardig verliezen. Het kan Kramer niet opvrolijken; hij blijft een dubbel gevoel aan de Spelen overhouden, verklaart hij. De huldiging duurt hem dan ook lang, getuige de verveelde blikken die hij om zich heen werpt.

Ook scheidend NOC-NSF-voorzitter Erica Terpstra ziet de ongedurigheid bij Kramer. „Ik zie aan Sven dat hij absoluut geen zitvlees heeft, dus ik zal het afronden”, plaagt ze, alvorens chef de mission Henk Gemser in het zonnetje te zetten. Het is voor Terpstra onmogelijk te zeggen wat de mooiste medaille is, zegt ze later. Wel is ze ontzettend blij dat Nederland er nu honderd bij elkaar heeft gesport. Terpstra ziet het als een bekroning op haar voorzitterschap. „Die eerste honderd heb ik toch maar mooi meegemaakt”, glundert ze. „Maar het is ook een mooie inleiding naar de volgende honderd.”

Tuitert is er over vier jaar in het Russische Sotsji weer bij, zegt hij. Te veel vooruitblikken wil hij echter niet. „Ik ga eerst hier maar eens van genieten. ” Zijn fans kijken al wel uit naar de volgende Winterspelen. Hertog: „Ik was er bij in Turijn. Dit jaar lukte het helaas niet om naar Vancouver te gaan, maar vanaf vandaag gaan we sparen voor Sotsji.”