Opborrelende Kamervragen

Zou ons kijkgedrag zijn gebaseerd op gewoontes of op het aanbod? Die vraag kwam opborrelen bij het bestuderen van de kijkcijfers van Nederland 1, de best scorende zender van ons land. Wat er ook op wordt vertoond, lijkt het wel.

Zo was er deze week cross country vanuit Olympisch Vancouver. Je ziet dan veel sneeuw en bergen en af en toe een stipje; vermoedelijk degene die de country crosst.

„Hier kijkt toch geen hond naar?”, zei ik tegen mijn vrouw, die zich eveneens niet kon voorstellen dat er honden kijken naar cross country. Maar dat was dus mispoes. Want er keken woensdag 1.226.000 sledehonden. Gewoon, omdat de meeste televisies nu eenmaal standaard op Nederland 1 staan.

Denk ik.

Of zouden de ski-dames - opvallend vaak van het type ’knappe filmster met showy skibril’ - de mannen aan de buis houden? Wie weet.

Mart Smeets droeg in elk geval woensdag geen Noorse trui, dus daar hoefden we het ook niet voor te doen. Smeets zat samen met Erben Wennemars in een nog lege Richmond Oval te speculeren op Oranje medaillekansen voor de 1.000 meter.

Waarbij opnieuw een vraag kwam opzetten: Hoe groot moet een spraakgebrek zijn (Philip Freriks, Erben Wennemars) om bij de NOS te besluiten: we doen het niet?

Ons huiskamer-antwoord: Per geval bekijken. Youri Mulder heeft logopedisch gezien geen spraakgebrek, maar de kijker krijgt bij hem tóch ergens een gebrek aan spraak.

Het is een afweging tussen vakkennis en voorkomen. Tussen persoonlijkheid en voordrachtstalent.

Youri Mulder kan wat mij betreft niet, Freriks uiteindelijk wel, Wennemars is een grensgeval.

Boeiend is overigens de ontwikkeling van de schaatsanalyses ten opzichte van de voetbalbeschouwingen. Waar bij het voetballen het accent is komen te liggen op egotripperij van ballenbozen en oeverloos gezever over al dan niet terechte beslissingen van de scheidsrechter, richt de betere schaatsanalyse zich op de psychologie en op het waarnemen. Wennemars kon aan de manier van inrijden en aan het gezicht van Stefan Groothuis zien hoe de sprinter in zijn vel zat: lekker.

Maar dus niet lekker genoeg.

Olympisch zwaargewicht Erica Terpstra daarentegen, zat weer net iets té lekker in haar vel. Zij schoof deze week aan bij de radio-uitzending van 538-jock Edwin Evers - een gebeurtenis die ook op beeld werd vastgelegd.

Wat we hoorden en zagen, was een nogal aangeschoten oranjefan uit het skybox-echelon in gesprek met een stoïcijnse dj.

Reality-radio en tv tegelijk en prompt dus wéér Kamervragen: Moest Evers dit zo op zijn beloop laten? En was dit Terpstra’s gewoonte of was het het aanbod?

]]>