ChristenUnie groeit bij SGP vandaan

In de Randstad spelen de SGP en de CU zo’n kleine rol dat ze vaak wel samen moeten gaan. Waar dat toch mis gaat, doet de SGP maar helemaal niet meer mee.

„Het heeft allemaal met macht te maken”, zegt SGP’er Klaas Schra uit Zoetermeer. „Op de Veluwe, waar de christelijke partijen het sterkst zijn, hebben SGP en ChristenUnie elkaar minder nodig en liggen ze mijlenver uit elkaar.” Maar dat de samenwerking soms ook in steden misloopt, verbaast hem. „Dat is toch het stomste wat je kunt doen. Hier moet je samenwerken.”

Van deze ’SGP’er met een ChristenUnie-hart’ geen onvertogen woord over zijn meer vrijzinnige fractiegenoten. Ook niet nu ze sinds de laatste verkiezingen een vrouw als lijsttrekker hebben. Die lijsttrekker, Helen du Bois, voelt zich ’niet altijd plezierig’ bij de landelijke bemoeienis van de CU. Het hoofdbestuur wil per se de 10 van 10 jaar ChristenUnie in het logo hebben. Maar de SGP is in 1918 opgericht en heeft niets met die 10. „Dan denk je niet vanuit de lokale fracties.”

Ook in Delft, Den Haag en Haarlem klinken geen inhoudelijke verschillen tussen de partijen door. Toch is daar, soms na dertig jaar samenwerking, het voeren van een gemeenschappelijke lijst beëindigd. Drie factoren duiken hierbij steeds op. Nieuwe CU-leden die weinig feeling met de SGP hebben. Beleid vanuit het landelijke CU-partijbureau om zelfstandigheid van fracties te bevorderen. En een groeiende ChristenUnie naast een stabiele SGP.

In Haarlem „is het een beetje een groeiproces geweest”, zegt Marjolijn Boellaard, voorzitter van de ChristenUnie in de gemeente. „De besturen waren het al eens om samen te werken”, zegt SGP’er Henrik de Weert, „maar toen sprak de ledenvergadering van de ChristenUnie zich tegen samenwerking uit. Het zal een beetje euforie zijn geweest. Bij de landelijke verkiezingen haalde de ChristenUnie 2000 stemmen in Haarlem. Dat denken ze nu weer te halen.” Boellaard ziet wel dat er jongere mensen bij de partij zijn gekomen, „die wat minder ervaring hebben met de SGP”.

Ook in Delft was het bestuur vóór verdere samenwerking, maar keerden de leden zich daar tegen . Hier waren het SGP’ers die, mede door de keuze van een vrouwelijke lijsttrekker, er uit stapten. De CU-kiezer stemt daar nog een beetje SGP, want het verkiezingsprogramma is samen geschreven. Toch geeft Martin de Graaf geen stemadvies voor de CU nu zijn SGP niet zelfstandig mee doet. Zijn partij is immers voor het blok gezet toen de CU een vrouw op de eerste plaats zette. Hij ziet een nieuw zelfbewustzijn bij de ChristenUnie.

SGP’er Menno de Bruyne uit Den Haag zal zeker niet adviseren op de CU te stemmen. Volgens hem is de SGP in zijn gemeente gedumpt door wat jonge honden van de lokale ChristenUnie, zoals de medewerker van de landelijke SGP-fractie hen noemt. Daarmee is de lokale politiek dit keer de landelijke binnengedrongen, want één van deze ’jonge honden’, Jonathan de Geer, werkt ook in het parlement en wel voor de ChristenUnie. In deze gemeente leggen de SGP’ers het hoofd niet in de schoot. Met andere christenen, zoals leden van migrantenkerken, hebben ze een nieuwe plaatselijke partij opgericht: Christelijk Sociaal Den Haag. Mét vrouwen op de lijst.