20.000! Een roemruchte geschiedenis

We publiceren vandaag de 20.000ste editie van Trouw. Tenminste volgens de telling die we sinds jaar en dag op de voorpagina hebben. In werkelijkheid zijn het in die 67 jaar meer edities geweest, of minder.

Het nummeren van de edities is hand- en dus mensenwerk. We weten dat er in het verleden fouten zijn gemaakt, we weten alleen niet hoeveel en wanneer.

Een secure oud-collega heeft moeite gedaan dat te achterhalen, maar het is niet te doen; je zou daarvoor alle voorgaande edities moeten doornemen. Dat zou een hoop leesplezier opleveren, maar deze rubriek zou voorlopig niet af zijn.

Zeker is dat er niet bij de oprichting van Trouw, in januari 1943, is begonnen met de huidige telling. De eerste twee jaren werd er per jaargang genummerd. Vanaf januari 1945 is Trouw doorlopend genummerd, tot aan de dag van vandaag. En die nummering houden we aan; dus maandag verschijnt nummer 20001. En vandaag markeren we 67 jaar roemruchte geschiedenis van Trouw.

Bijna vijfentwintig van die 67 jaren heb ik meegemaakt, en in die tijd is vele malen voorspeld dat de krant spoedig aan zijn eind zou komen. Voorspellingen die niet zijn uitgekomen. Omdat er eigenaren en aandeelhouders waren die de waarde zagen van de krant voor de pluriformiteit van de Nederlandse pers en de kwaliteit van de democratie. En omdat we steeds een redactie hebben gehad die wist mee te bewegen met de maatschappelijke ontwikkelingen, zonder de eigenheid van de krant op te offeren. De krant is heel erg veranderd, maar altijd Trouw gebleven.

En Trouw blijft nieuwe lezers trekken. Onder de donkere wolken die boven de Nederlandse krantenmarkt hangen, blijft de oplage opmerkelijk stabiel. Dat betekent dat de krant aantrekkingskracht heeft.

Ik heb de afgelopen dagen verscheidene keren de vraag gekregen of er nog 20.000 edities zullen volgen. Absoluut! Ik weet niet of we over 67 jaar nog op papier zullen drukken, maar de kwaliteitsjournalistiek van Trouw zal er nog zijn.

Ik heb geen reden anders te denken. Als Trouw er alleen was voor een uitstervende generatie, had de krant al niet meer bestaan. Maar de krant wordt door alle leeftijden gelezen. Dat wordt nog eens bevestigd in een onderzoek van Nico Drok (Hogeschool Windesheim) en Fifi Schwarz (Stichting Krant in de Klas) dat deze week werd gepresenteerd. Drok en Schwarz onderzochten het mediagebruik onder jongeren van vijftien tot dertig jaar. Van die jongeren leest 50 procent tenminste eens per week een betaalde krant. Nog eens de helft daarvan, 25 procent van het totaal, leest iedere dag een betaalde krant. De cijfers zijn, zelfs in mijn optimistische geest, opmerkelijk hoog.

In de ogen van die jongeren wint de krant het op twee punten van andere media: uitgebreid nieuws en vooral verdieping. Dat betekent niet dat we hier massaal jonge abonnees zien binnenstromen. Voor tieners biedt Trouw te weinig amusement en lifestyle; de krant sluit beter aan bij de interesses van mensen die eind twintig, begin dertig zijn. Maar belangrijk is dat de krant niet uit het leven van jongeren verdwijnt.

Je kunt de krant voor hen aantrekkelijker te maken, door een heldere presentatie, begrijpelijke schrijfstijl, en liefst een lagere prijs, concluderen Schwarz en Drok. Wat je in ieder geval niet moet doen, is een jongerenpagina maken. Daarmee geef je jongeren de boodschap dat de rest van de krant niet voor hen is bedoeld.

En de krant op je mobiel? Jongeren hebben er, volgens dit onderzoek, geen enkele behoefte aan.