Straf in een vurige relatie

Aangezien er scholieren op de publieke tribune zitten, vraagt de advocaat namens zijn nipt volwassen cliënt om de zaak achter gesloten deuren te behandelen..

De rechter wijst dit verzoek af. De verdachte blijft bij zijn weigering om zich in het bijzijn van een tiental meiden, of ander publiek, te verdedigen. Tijdens de zitting blijft hij op de gang van het gerechtsgebouw.

Zijn advocaat spreekt over een ’merkwaardige’ kwestie. De verdachte onderhoudt met zijn vriendin een ’vurige relatie’. Maar hoe intens die verhouding ook is: hij heeft een tweede vriendin. Zijn eerste liefde maakt hij ziekelijk jaloers met vertelsels over zijn amoureuze uitstapjes.

Het leidt tot knallende ruzies en vechtpartijen tussen de verdachte en zijn eerste vriendin. „Als mijn cliënt haar vertelt dat hij weer eens vreemd is gegaan, vliegen ze elkaar ogenblikkelijk in de haren”, weet de advocaat. „Hun verhouding is zo vurig dat zij zichzelf verwondt als hij haar vertelt dat hij bij zijn andere vriendin is geweest. Dat doet zij alleen om mijn cliënt te belasten”.

Anderhalf jaar geleden deed de vriendin aangifte tegen hem. Hij zou haar hebben geslagen. ’Zwarte plekken’ op haar lichaam zouden hiervan getuigen. Aangezien uit beider verklaringen bleek dat de vrouw zich evenmin onbetuigd had gelaten, werd de zaak destijds voorwaardelijk geseponeerd.

In maart vorig jaar deed zich een nieuwe incident voor tussen beiden. Terwijl het meisje op straat met een vriendin praatte, stopte de verdachte met zijn auto, stapte uit en pakte haar vast bij haar ’haarknotje’. Hij duwde haar de auto in, vergrendelde het portier en reed naar zijn ouderlijke woning waar verder niemand thuis was. Daar dwong hij haar naar binnen te gaan en deed de deur op de knip.

De vrouw deed aangifte van gijzeling en ontvoering, waarbij de politie vermoedens kreeg dat zij in de woning was verkracht. Maar de vrouw deed geen aangifte van een zedendelict en probeerde uiteindelijk zelfs de aangifte van de ontvoering in te trekken. Zij vertelde dat ze weliswaar tegen haar ’zin’, maar niet tegen haar ’wil’, met de verdachte was meegegaan.

De officier vindt bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan huiselijk geweld. Zij eist een werkstraf van 150 uur, waarvan een derde deel voorwaardelijk. Dit laatste als stok achter de deur voor het geval hij opnieuw geweld gebruikt tegen zijn vriendin. Want, zegt de officier: „Met beiden heeft hij nog een verhouding”.

De rechter spreekt de verdachte wegens gebrek aan bewijs vrij van ontvoering en gijzeling. „Misschien is de vrouw onvrijwillig de auto ingeduwd maar het is, gelet ook op haar verklaringen, volstrekt onduidelijk wanneer die onvrijwilligheid dan inging”, stelt hij.

Voor de mishandeling van de vriendin, anderhalf jaar geleden, legt hij de verdachte alsnog een straf op. Tweehonderd euro boete, twintig uur werkstraf en een proeftijd van twee jaar, luidt het vonnis.