Adoptie is heel lucratief (opinie)
Misstanden bij adoptie zijn al lang bekend. Maar klokkenluiders snoert men de mond. De adoptiemythe moet in stand blijven.
Iedereen begrijpt dat het onderwerp kinderhandel in het kader van adoptie gevoelig ligt. Het onderwerp stond dit jaar al eerder in de belangstelling. Na China is nu India aan de beurt. Eén van de honderd adoptielanden waarmee Nederland al een lange tijd een innige adoptierelatie heeft.
Het aanbod van voor adoptie geschikte kinderen uit dit land slonk de afgelopen decennia. Maar wereldwijd werd het een zeer gewaardeerde leverancier van naar schatting meer dan 100.000 kinderen en die hadden een marktwaarde van tenminste tien miljard euro.
De meesten van hen hebben waarschijnlijk geen redelijk ingevuld adoptiedossier. Kindertehuizen verstrekken zonder blikken of blozen verzonnen gegevens en incomplete achtergrondinformatie. De juiste gegevens verdonkeremanen zij. Ondanks dat er altijd wel vermoedens bestonden dat dossiers voor een deel onjuist zijn, is dit geen ongewone situatie in de adoptiewereld. Bemiddelingsorganisaties als Meiling gaan ervan uit dat het wel goed zit met hun contactpersonen.
Wanneer adoptieschandalen aan het licht komen is bij bemiddelingsinstanties het telefoon- en emailverkeer gewoonlijk zeer intensief. Je zou kunnen aanvoeren, dat men gerustgesteld wil worden. Iets wat menselijkerwijs begrijpelijk is. Net zoals het menselijkerwijs te bedenken zou moeten zijn dat bij een overvraag naar kinderen die geschikt zijn voor adoptie – in Nederland alleen al viermaal zo veel als de vraag – kinderhandel geen raar gegeven zou moeten zijn.
Eerdere gevallen van kinderhandel bij adoptie kennen we uit landen als Vietnam, Indonesië, Brazilië, Cambodja, Argentinië, Sri Lanka, Roemenië, Rusland en Polen. Het is dan ook verwonderlijk waarom nu plotseling, op basis van enkele gevallen uit India, de commotie zo groot is. Een verklaring hiervoor is dat steeds meer volwassen geadopteerden de sociaal-economische achtergronden en de verbindingen van adoptie met internationale handel aan de kaak stellen.
Ook in het geval van deze adoptiekwestie was het een geadopteerde uit India, Arun Dohle, die misstanden van adopties en de kindertehuizen in India onderzocht. Je zou verwachten dat dit toegejuicht zou worden. Maar niets is minder waar. Eerder werd de uit Korea geadopteerde Tobias Hübinette uit Zweden in academische kringen verbannen wegens zijn kritische uitspraken waarin hij adoptie als een vorm van neo-kolonialisme beschouwde. De sociaal cultureel antropoloog was afgelopen jaar alleen nog in de Verenigde Staten welkom.
Daarna volgde Susanne Brink, ook uit Zweden. Zij reisde na vele onverschrokken uitingen van adoptieouders en geadopteerden af naar de Verenigde Staten. Ook in Nederland doen dergelijke situaties zich voor. Zo werd United Adoptees International door zowel adoptieouders als onwetende geadopteerden fel aangeklaagd na kritische uitspraken in de media over de keerzijde van adoptie.
Dat ondervond ook de schrijfster van het boek Romania, for export only, Roelie Post, die voor de Europese Commissie de hervorming van de Roemeense kinderbescherming begeleidde. Zij ontdekte dat er bij adoptie sprake was van kinderhandel en ondervond zoveel weerstand tijdens haar werk dat ze haar functie moest opgeven. Het is een moedige maar vaak in het nauw gedreven minderheid die de problemen durft aan te kaarten. Met particulieren en organisaties die fel van zich af bijten kijken veel (potentiële) klokkenluiders wel uit om over de harde feiten van internationale adoptie een uitspraak te doen.
Het is schrijnend dat (aspirant) adoptieouders, ervan uitgaan dat ze niet meer hoeven na te denken over de risico’s die kleven aan de massale adoptievraag. Een boeiende vraag is waarom de westerse wereld bij dit onderwerp zich als slachtoffer gedraagt en niet als dader. Het lijkt erop dat de klassieke adoptiemythe van het verlangende blanke echtpaar naar een buitenlands adoptiekind blijft voortbestaan, ondanks de reële feiten die tegenwoordig bekend zijn over internationale adoptie.
Moet adoptie dan verboden worden? Nee. Als het al zou kunnen, zou dit waarschijnlijk ten koste gaan van kinderen die werkelijk geholpen zouden worden door adoptie. Maar je kunt je afvragen of het massaal klakkeloos adopteren van zeer gewilde buitenlandse kinderen uitwassen zoals kinderhandel en illegale adopties niet in de hand werkt. De naïeve hoop is dat aspirant adoptieouders hopelijk op een dag wakker worden en zich gaan afvragen waarom ze nou werkelijk een kind willen adopteren.
Was dat nou werkelijk in het belang van het kind? Het kind wordt niets gevraagd net zo min als de volwassen geadopteerde. Ook zij worden merendeels nog steeds geïnfantiliseerd. Een erfenis die bij de adoptiemythe hoort.
© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.
Reacties (16)
Beste mr Chung,
fijn dat de wezen of kids van zeer arme ouders (belachelijk dat arme mensen kids krijgen uberhaupt..) geadopteerd kunnen worden in het rijke westen, mn uit Korea. Anders had het arme Korea een sociaal plan voor ze moeten bedenken...
Maar, zijn kinderen in bijv SOS-dorpen zoveel slechter af dan verscheepte geadopteerden? Wat is het voor vorm van ontwikkelingshulp om een kind van moeder te scheiden omdat ze te arm is? Waarom kan de moeder ook niet geholpen worden?
Voor mij is 1 ding zeker, bij adoptie draait het in eerste instantie om de adoptie-ouders. Een kind redden kan ook op vele andere manieren.
Seoulita, Utrecht op 17-06-2009, 16:14
Roelie Post verward Nederlandse adoptie met illegale Amerikaanse adoptie en heeft een schadelijke slag gebracht in de adoptiewereld.In November 2007 heb ik 1 maand in de sloppenwijken van Addis Abeba gewerkt. In Addis zijn 140.000 aidswezen. Kinderen snakken naar liefde. En zolang van veel giften naar Ethiopie maar 10% op de goede plek komt is adoptie, toch echt het beste middel.Ik heb veel dakloze kinderen gezien (al dan niet met verminkte lichamen en uitgestoken oogjes om meer geld voor de bedelgangs binnen te halen) kinderen van 6 en ouder belanden op straat, adoptie slecht???
carina, utrecht op 19-02-2008, 11:47
Lang leve de boodschappers in deze kwestie. Zelf heb ik ook ondervonden dat kritiek op adoptie veelal nogal agressieve reacties oproept. Reden te meer om door te gaan met het leggen van vingers op zere plekken. Adoptiekinderen zijn groot geworden. Ik denk dat het hoog tijd is om het huidige adoptiesysteem eens goed onder de loep te nemen en met elkaar, op een constructieve manier, na te denken of moeders en kinderen niet op andere manieren geholpen kunnen worden. Ik zou graag het initiatief van de heer Westra ondersteunen.
p, a`dam op 30-07-2007, 20:49
ik zoek naar mijn Biologische ouders in India. zo ik was 6 jaar als ik in Belgie gekomen bend . . ik ben geadopteer in 1976 in Dec uit New Delhi. gekomen . ik zou me verhaal graag in de krant willen zitten in India en op tv willen komen ? maar ik zoek mensen die de wegen kennen in India ?
shashi , Belguim op 07-06-2007, 22:00
'While most adoptions work well, no adoption is ever simple' (Douglas& Philpot, 2003). Juist het versimpelen van de discussie tot stellingnames of kreten, doet de complexiteit van adoptie onrecht! Nuanceren, verbinden en leren van het verleden is van belang voor de toekomst. Het lef om te kijken naar de schaduwzijde van adoptie hoort daar ook bij evenzo als het lef om de adoptie op haar merites te beoordelen. Kinderhandel en geldelijk gewin bij adoptie moet (inter)nationaal sterker worden aangepakt, juist om te zorgen dat adoptie blijft wat het voor veel kinderen is: een effectieve maatregel van kinderbescherming. Anneke Vinke,GZ-psycholoog
Anneke Vinke , Bilthoven op 03-06-2007, 17:48
iedere vorm van ontoudering zou maximaal dienen worden tegengegaan i.p.v. zelfzucht te faciliteren want dat is meestal de gedrevenheid. Koehandel met kinderen, willens&wetens beschadigen van hun existentiele nestaan, alle kinderen hebben recht op beide biologische ouders en hun families !!! GescheidenVadersNL-Familie4Justice
AdVader, Utrecht op 30-05-2007, 22:11
Ik vind het van pure liefde getuigen als een moeder haar kind afstaat omdat ze weet dat het dan kans heeft op een veel beter leven. Maar als zij er niet voor kiest dan heeft niemand het recht om haar kind af te pakken (voor het geld!) en dat te rechtvaardigen door te zeggen dat het kind bij rijke ouders beter af is! Het gaat erom dat adoptie op correcte wijze verloopt. Kiest een moeder ervoor het kind toch te houden en in armoede te laten opgroeien is dat haar keus!
Dewwellie, Lelystad op 29-05-2007, 13:16
Je zou verwachten dat degene die een misstand meldt met gejuich wordt ontvangen: door de melding kan het probleem immers worden aangepakt. Helaas werkt dat in veel gevallen niet zo: niet het probleem, maar de boodschapper wordt aangepakt. Dat ondervond ook de schrijfster van het boek Romania, for export only, Roelie Post, die voor de Europese Commissie de hervorming van de Roemeense kinderbescherming begeleidde. Zij ontdekte dat er bij adoptie sprake was van kinderhandel en ondervond zoveel weerstand tijdens haar werk dat ze haar functie moest opgeven. Omdat het hier gaat om informatie van enig publiek belang: misbruik, veronachtzaming, strafbare feiten en de rechten van het kind wend ik mij tot de europarlementariër Paul van Buitenen om nadere inlichtingen over deze oud collega en haar ter zijde te staan door zijn kennis van zaken in deze voor haar zeer onaangename bedreigende kwestie. P. Pos, Frankrijk.
P. Pos, Magrie Frankrijk op 28-05-2007, 22:49
Wat het bovenstaande artikel beoogt is het creëren van een nieuwe mythe die suggereert dat adoptie volledig in handen is van een crineel circuit dat alleen maar op geld uit is. Dit is waarschijnlijk niet de realiteit. De realiteit is wel dat er heel veel goed gaat in adoptie, waarschijnlijk in de meeste gevallen. Dat het lucratief is, is in wezen geen bezwaar. Alles heeft een prijs. Het is erg makkelijk om alles wel af te doen met de kreet neo-kolonialisme.
Bukowsky, Santiago op 28-05-2007, 15:38
Echt arme mensen adopteren geen kinderen, daar hebben ze het geld niet voor. Help die mensen ver weg iets van hun leven te maken in plaats van hele samenlevingen af te schrijven.
n de vries, alkmaar op 28-05-2007, 09:44
Klagen over adoptie van geadopteerden is een vorm van luxeproblematiek. Het is gemakkelijker om met een volle maag in een Nederlands rijtjehuis te klagen over het leven dan te moeten vechten voor je leven met een lege maag in een sloppenwijk van Jakarta. Wat sommige geadopteerden vergeten is dat het verwekken van een kind een stuk gemakkelijker is dan het kind opvoeden.
Mike Chung, Amstelveen op 27-05-2007, 09:33
De hele grensoverschrijdende zieligen welzijnszorg is lucratief.We hebben net collectief (op kosten van de belasting betaler) 30.000 buitenlanders geadopteerd. Het beroep asieladvocaat is typisch nederlands. Als een particulier zich echter persoonlijk levenslang aansprakelijk stelt en zo'n 20.000 euro opschokt voor 1 persoon hebben we kennelijk ineens een ethisch probleem ?
M.Citroen, Volendam op 26-05-2007, 22:40
Dus ik moet dankbaar zijn dat ik in Nederland opgegroeid ben en niet in het arme Indonesie... daar ben ik ook dankbaar voor, hier kan ik studeren en heb ik elke dag te eten. Maar het is niet aan een ander om te beslissen dat ik hier beter af ben! als mijn biologische moeder mij NIET ter adoptie heeft afgestaan (en die kans is er) dan vind ik het ronduit schandalig dat ik dan toch geadopteerd ben! Als ik in Indonesie was gebleven bij mijn biologische moeder, had ik dan geweten dat ik ergens anders beter af was? nee, ik denk het niet.
Dewwellie, Lelystad op 26-05-2007, 22:30
This is not a very well-written piece by the usual standards of Trouw - it rambles, throws around vague claims without substantiation and makes no clear point. I suspect the writer is trying to say too many different things at once. The concept of an 'adoptiemyth' should, perhaps, be explained in some detail at the start. At least then I'll have some idea whether I agree with him or not. As it is, he seems to be saying that it is a myth (in the ususal sense of a widely-held belief that is not true) that white couples wish to adopt from abroad (paragraph 10).
Paul Smith, Geleen op 26-05-2007, 22:29
Bravo Heer Chung.
J.Verhoeven., Deurne op 26-05-2007, 12:37
Alsof het kind van biologische ouders iets wordt gevraagd. De 'adoptiemythe' wordt voornamelijk in stand gehouden door fatalistische geadopteerden die alle tegenslagen in hun leven wijten aan het feit dat ze zijn geadopteerd. Veel Koreaanse geadopteerden - ik ben zelf van Koreaanse afkomst - zouden op hun blote knieën god moeten danken dat ze niet als kind in Korea waren achtergebleven. De kans op een succesvol/gelukkig leven in Korea als wees of kind van zeer arme ouders is namelijk marginaal.
Mike Chung, Amstelveen op 26-05-2007, 12:31
Plaats een reactie
Stuur artikel door