Ibrahim Selman
Ibrahim Selman© Adrie Mouthaan
Schrijver en theatermaker Ibrahim Selman (1952) ontvluchtte begin jaren tachtig Iraaks Koerdistan en woont sindsdien in Amsterdam. In 2006 verscheen zijn roman 'Tedere zielen'.
Onder Turkse vlaggen
Ibrahim Selman vraagt zich af of hij in de schoenen van Ahmet Türk zou kunnen staan, „Ik ben blij dat ik geen Ahmet Türk ben, dat ik niet tussen al die Turken woon."
Internetterreur
„De gemaskerde mannen dragen zwaarden bij zich. Ze hebben geen haast. Ze gaan te werk alsof ze straks een potje golf willen spelen of een balletje trappen.
Wachten op Simon Wiesenthal
Toen hij eenmaal in Nederland was kreeg Ibrahim Selman grote bewondering voor de Joodse nazi-jager Simon Wiesenthal. „Ik beschouwde hem, ondanks zijn kleine postuur, slordige snor en grote oren, als een held.”
O, wat ben ik slecht!
In het weekend voor de plechtige inauguratie van Barack Obama, belandde Ibrahim Selman met griep op bed. Koortsig keek hij naar de beelden op televisie. Hij kon zijn ogen niet geloven. Het voordeel van griep is dat je tijd hebt om na te denken. Vooral als je dankzij een pijnstiller de koorts op enige afstand weet te houden.
Mijn broertje
Onlangs werd de uitwisseling tussen Irak en Iran van gesneuvelde soldaten met een laatste ruil afgesloten. Ook dit keer was Ibrahim Selmans broertje, vermist sinds 1982, er niet bij.
De moeder aller vragen
Als exotische vluchteling hoef je op een feestje niet lang op aanspraak te wachten, is de ervaring van Ibrahim Selman. Maar die ene, eeuwig terugkerende vraag maakt de gang naar menige verjaardag tot een ware marteling . „Ik antwoordde, beleefd, maar had zichtbaar geen plezier meer in het vertellen. Ze luisterde, ook beleefd, maar hoorde me niet.”
Ook ik juich voor Oranje
Zijn vader hield niet van voetballen. En hij deed er alles aan om zijn zoon te ontmoedigen, maar het heeft niet mogen baten. De Iraaks-Koerdische schrijver Ibrahim Selman is nog steeds gek op voetballen. En bovendien gek op Oranje.
Allah hoorde mij niet
Als kind had de Iraakse Koerd Ibrahim Selman zondige gedachten over Allah en Satan. Sindsdien denkt hij dat het leed dat over hem en zijn familie kwam zijn schuld is. „De straf van God blijft mijn schaduw. Wie kan helpen te bemiddelen tussen hem en mij?”
Verbannen naar het paradijs
De Turkse premier Erdogan sprak deze week tot zijn landgenoten in den vreemde. Hij raadde ze aan niet volledig te assimileren in hun nieuwe vaderland, maar hun eigen identiteit te bewaren en te koesteren.
Ik verlang naar Bagdad
'Ik wil door de stegen van het oude Bagdad lopen, ik wil mijn oude studentenkamer in de wijk Albataween bezoeken, ik wil bus nummer 6, de rode dubbeldekker, nemen en onder de trap gaan staan om te kijken naar de onderbroeken van de vrouwen, ik wil naar mijn favoriete bioscoop.' De Nederlands-Koerdische schrijver Ibrahim Selman wil naar Bagdad, maar zijn vrouw wil niet dat hij gaat. 'Zij is bang dat ik nooit meer terugkom. Die angst is diep geworteld en er is geen macht die haar ervan af kan helpen.'
