Dat de wereld nog maar lang mag profiteren van deze Nobelprijswinnaar

commentaar

reacties (8)
print
stuur artikel door

Met het toekennen van de Nobelprijs voor de Vrede aan de Fin Martti Ahtisaari is het Nobelcomité terug bij zijn ‘core business’, als we het zo oneerbiedig mogen uitdrukken – na het door sommigen bekritiseerde uitstapje naar klimaatridder Al Gore en het klimaatpanel IPCC vorig jaar. Het belonen van inspanningen voor vrede en ontwapening staat weer voorop.

Vredesmakelaar Ahtisaari droeg in zijn decennia omspannende diplomatieke carrière oplossingen aan voor vele gewelddadige conflicten, van Namibië, Noord-Ierland en Sri Lanka, tot de Balkan en met name Kosovo. Het is goed dat de keus voor deze geweldige internationale bemiddelaar weer de aandacht vestigt op de noodzaak van dit tijdrovende, merendeels weinig glamoureuze geploeter achter de schermen.

De Nobelprijs voor de Vrede is altijd de meest politieke onder de Nobelprijzen geweest. Het Nobelcomité heeft laten zien niet terug te deinzen voor het gegrom van de grootmachten op deze aarde, met onafhankelijke keuzes op het juiste moment. Zoals de prijs voor een collega van Ahtisaari, oud-president en bemiddelaar Jimmy Carter in 2002, op het moment dat Bush net van het Congres de vrije hand had gekregen om het leger in te zetten tegen Saddam Hoessein.

Zonder afbreuk te doen aan Ahtisaari’s verdienste, konden we daarom een kleine opwelling van spijt niet onderdrukken dat het Nobelcomité dit jaar niet naar China heeft gekeken. De Chinese dissident Hu Jia was immers een van de genoemde kandidaten. Vrij brutaal waarschuwde de Chinese regering deze week het comité in Oslo, de prijs niet toe te kennen aan Hu. Terwijl dat juist een krachtig signaal was geweest aan China, dat de hoop op verbetering van de mensenrechten in dit Olympisch jaar teniet deed. Het recente melkschandaal, dat maandenlang onder de pet werd gehouden, laat zien dat de autoritaire reflexen nog diep zitten.

Toch is ook deze Nobelprijs een duidelijk signaal aan een grootmacht, namelijk Rusland. Ahtisaari was immers de architect van de afscheiding van Kosovo. Ruslands wrok hierover ligt aan de basis van het conflict in Zuid-Ossetië.

Hoewel Ahtisaari dus bij uitzondering niet de juiste man zal zijn om dit conflict tot een oplossing te brengen, mogen we hopen dat de wereld nog lang kan profiteren van de inspanningen van deze 71-jarige. Het is een teken van hoop dat zijn organisatie, het Crisis Management Initiative, sinds vorig jaar ook de schouders zet onder een van de grootste conflicten van deze tijd, dat in Irak.

Reacties (8)

Rolf Zeeman, mag ik weten waar die ongelooflijke haat t.a.v. de Albanezen vandaan komt? Milosevic en zijn kliek waren in uw ogen geen boeven, maar de Kosovaren die vochten tegen de onderdrukking en staatsterreur door Servië. Kunt u uw bewering dat Albanezen in Kosovo immigranten zijn ook doormiddel van bewijzen staven? Mag ik uit de zin: "Albanezen kunnen in Albanië gaan wonen" opmaken dat u een voorstander was/bent van etnische zuivering van Albanezen in Kosovo die 92% van de bevolking uit maken?

Kosovo is onafhankelijk en zal nooit meer onder het gezag van Belgrado komen. Daar kun u zeker van zijn!

Ilirida, Friesland op 09-10-2009, 13:16

Sommigen hier slaan de plank weer volledig mis m.b.t. Kosovo! Niet gehinderd door enig kennis van zaken durven ze schaamteloos te beweren dat Kosovo nooit onafhankelijk had mogen worden. Iedereen die ook maar iets afweet van de confilcten op de Balkan zou begrijpen dat onafhankelijkheid de enige optie was. Je kunt niet van de Kosovaren verwachten dat ze weer in een een land willen leven, die hen decennialang, nee wat zeg ik, eeuwenlang onderdrukt, vervolgd, vermoord en verjaagd heeft. De toekenning van de Nobelprijs aan Ahtisaari was meer dan terecht. Hij is een begenadigd diplomaat die in veel landen vrede heeft gebracht.

Ilirida, Friesland op 09-10-2009, 13:05

Ahtisaari is mijns inziens een goede Nobelprijswinnaar, al was het maar vanwege zijn pragmatisme. Maar om de man alleen maar lof toe zwaaien vind ik iets te simpel. Vergeet niet dat hij een voorstander was van de inval van Bush in Irak en dat hij voor het tot stand komen van de "vrede" in Namibie de hulp in riep van de Swapo, wat uiteindelijk leidde tot het vermoorden van 500 tegenstanders door dezelfde Swapo.

Toine Prikken, Antwerpen op 13-10-2008, 17:39

De onafhankelijkheid van Kosovo is een groot onrecht. Het is een beloning voor een verschrikkelijke boevenbende. Hopelijk kan dit zo spoedig mogelijk teruggedraaid worden en hopelijk zonder al te veel bloedvergieten. Albanezen kunnen in Albanië gaan wonen. De Albanezen in Kosovo zijn voor negentig procent door Joegoslavië uitgenodigde immigranten of kinderen van deze immigranten. Kosovaren bestaan niet. Het zijn gewoon Albanezen, die een stuk land van een ander volk hebben afgepakt. Je kan een nobelprijs winnen als je hier aan meewerkt.

Rolf Zeeman, Apeldoorn op 13-10-2008, 16:22

Heel jammer dat Trouw zo mee gaat met deze toekenning.

Waarom moet Ajeh deel van Indonesie blijven, maar was er bij Kosovo 'geen andere oplossing dan onafhankelijkheid'?
Tja, als je een partij zegt: jij krijgt sowieso wat je wilt, dan mislukken de onderhandelingen. Niet zo vreemd.

Onbegrijpelijk van zo'n bekwaam diplomaat. Maar Amerika wilde nou eenmaal perse een onafhankelijk Kosovo. En de Koerden, de Tibetanen?

Een walgelijke dubbele moraal. Ik had gehoopt dat een Christelijke krant als Trouw beter zou weten...

Ron, Diemen op 13-10-2008, 12:18

Er is in 1999 helemaal geen oplossing voor Kosovo gevonden: zowel de inval als de afscheiding waren en zijn illegaal.

Peter, Zaandam op 13-10-2008, 11:11

Voor het NAVO bombardement op Servie zei Arthisaari tegen Milosevic dat als Servie niet akkoord zou gaan met de voorwaarden (wat zou neerkomen op een effectieve bezetting van Servie door de NAVO), "Belgrado met de grond gelijk zou worden gemaakt".
Hij koos openlijk de kant van de Albanezen in het Kosovo conflict.
De conflicten in Kosovo/Bosnie waren excercities van de NAVO om eens lekker te oefenen met "humanitaire militaire interventie".

In Achej in Indonesie koos Arthisaari de kant van de Indonesische regering terwijl duizenden in Achej vermoord waren door het Indonesische leger. Zo'n geweldige vredesstichters is hij dus ook weer niet.

Jeroen, Belgrado op 13-10-2008, 11:10

Trouw meldt niet dat de afscheiding van Kosovo een Amerikaans project was, dat niet door humanitaire overwegingen maar militaire, strategische overwegingen is ingegeven.

Nooit werd in de westerse massamedia vermeld dat het bij de UCK ("Kosovo Bevrijdingsleger") ging om een militante extreem-rechtse groepering, of dat de etnische zuiveringen er pas plaatsvonden nadat de NAVO zijn vernietigende en immorele oorlog had laten losbarsten.

Het westerse publiek is rond deze kwestie op schaamteloze wijze gemanipuleerd om te geloven dat het hier om een menslievende oorlog ging. Lees hierover Michael Parenti's book To Kill a Nation.

yelamdenu.blogsome.com, rotterdam op 13-10-2008, 10:12