Mijn moeder vraagt om geld
Beste Beatrijs, Hoe staat u tegenover het feit dat vier kinderen in de leeftijd van 21 tot 30 jaar op verzoek van hun moeder haar treinreiskosten betalen, zodat zij op bezoek kan komen?
Ook vraagt zij mee te betalen aan de grafrechten van hun overleden grootmoeder. Ik ben zelf de jongste en studeer fulltime. Ik heb zeer weinig te besteden. Maar wanneer moeder in geldnood zit, verwacht zij ook van mij dat ik een bijdrage lever. Meebetalen aan de grafkosten heb ik laatst geweigerd, waarna mijn moeder zei dat ze mij egoïstisch en knieperig vond. Ik vind die aantijging kwetsend, maar ik weet niet of ik mijn moeder hierop moet aanspreken of dat ik maar moet accepteren dat ze is zoals ze is, en dat ze nooit uit haar geldzorgen zal komen. Ik vind het onrechtvaardig dat ik geacht word mee te betalen, terwijl ik nog nooit een medestudent heb gesproken die zoals ik geen cent ouderlijke bijdrage kreeg. Heb ik niet juist het recht om van háár geld te krijgen, zodat ik niet ieder jaar hoef krom te liggen voor mijn collegegeld en andere studiekosten?
Wie moet wie onderhouden?
Beste wie moet wie onderhouden,
U moet uw eigen studie betalen, wat betekent dat u een lening moet afsluiten en er een baantje op na moet houden. Dat is best zwaar. Inderdaad, de meest studenten krijgen van hun ouders wel iets van een bijdrage om een opleiding te kunnen volgen. De meeste ouders beschikken nu eenmaal over meer geld dan hun kinderen.
In plaats van geld te geven, vraagt uw moeder geld aan haar kinderen. Dan moet ze wel heel erg aan de grond zitten! U vraagt mij of u haar daarop moet aanspreken. Nou, dat lijkt me weinig zinvol. Van een kikker kun je geen veren plukken. Natuurlijk moet u accepteren dat dat zo ligt en dat geldzorgen bij uw moeder horen. Er zit niets anders op: ze heeft geen geld!
De vraag of u moet bijspringen, is een andere. Als u zelf ook geen geld heeft (en dat lijkt me duidelijk, want u bent ook aan het sappelen), dan lijkt me dat niet erg voor de hand liggend. Ik kan er inkomen dat u geen zin heeft om haar treinkaartjes te betalen. Dat geld kunt u beter aan een eigen treinreis naar haar toe besteden. Dat u geen zin heeft om grafkosten te betalen, kan ik me ook voorstellen. Grafkosten lijken op een of andere manier niet zo’n hoge prioriteit als men krap bij kas zit. Misschien wordt het tijd om dat graf maar eens te ruimen? De familie kan oma ook gedenken zonder dat dat kosten met zich meebrengt. Enfin, dat is iets waar de familie een beslissing over moet nemen.
Uw moeder noemt u ’egoïstisch’ en ’knieperig’. U neemt het haar kwalijk dat
zij geen financiële bijdrage aan uw opleiding heeft geleverd. Tja, u bent
allebei minvermogend – geen situatie waarin betrokkenen er veel mee
opschieten om elkaar egoïsme te verwijten. Maar u heeft een lichtpuntje: als
u uw studie heeft voltooid, kunt u geld gaan verdienen. Met meer financiële
armslag is het makkelijker eens wat weg te geven. Bijvoorbeeld aan uw moeder.
Beste Beatrijs,
Ik heb een goed contact met mijn vier stiefkleinkinderen, die tussen de vijf en negen jaar oud zijn. De echte oma heeft daar moeite mee en vindt het nodig om tegen de kinderen te zeggen dat ik maar een nep-oma ben. Het heeft de kinderen in verwarring gebracht en hoewel de moeders er goed met de kinderen over hebben gesproken, merk ik dat een van de kleinkinderen anders tegen mij aankijkt. Jammer. Welke houding kan ik het beste aannemen?
Nep-oma
Beste nep-oma,
Gewoon negeren. Trekt u zich er niets van aan. De echte oma heeft de waarheid (dat u geen biologische band met uw kleinkinderen heeft) op een kwaadaardige manier geformuleerd. Ze zal u waarschijnlijk als een indringer beschouwen. Dat is verder haar probleem en dat hoeft geen gevolg te hebben voor uw verhouding met uw stiefkleinkinderen. Als levensgezel van hun opa speelt u hoe dan ook een rol in het leven van de kinderen. Als ze het gezellig vinden met u, en als u alle leuke dingen doet die oma’s normaal gesproken met hun kleinkinderen ondernemen, dan maakt het hen echt niet uit dat er geen bloedband is. Dan bent en blijft u een van de oma’s met wie ze regelmatig te maken hebben. Een goed contact is nooit nep.
Beste Beatrijs,
Mijn vader geeft een feestje ter gelegenheid van zijn 80ste verjaardag. Hij heeft mij (zijn oudste dochter) gevraagd om als ceremoniemeester op te treden. Dit doe ik met alle liefde. Ik heb alleen een beetje moeite met zijn wens om de gasten (ongeveer 50 personen) van een naamkaartje te voorzien en vooraf een lijst met namen te versturen aan de gasten. Hij wil graag dat mensen die elkaar niet kennen op deze manier weten wie er verder nog komen. Dit maakt op mij een nogal zakelijke indruk. Ik heb voorgesteld om in een korte speech even iets te vertellen over de aanwezigen, maar dit is ook lastig aangezien ik een groot deel van de gasten (familie en vrienden van zijn huidige partner) niet ken. Bovendien vindt mijn vader zo’n praatje niet voldoende. Weet u een betere oplossing? Wellicht belangrijk om te weten: er zal geen diner maar een buffet zijn, dus ik kan geen naamkaartjes op de tafels plaatsen.
Naam op de borst?
Beste naam op de borst,
Ik vind het idee van uw vader om gasten een naamkaartje op te spelden juist
heel goed! Het is waar dat je mensen-met-een-badge vooral tegenkomt in het
zakenleven en bij conferenties, maar op zo’n feest als dat van uw vader,
waar veel genodigden elkaar niet zullen kennen, kan het een uitkomst zijn.
Het is vooral ook fijn voor mensen die andere gasten vaagjes herkennen, maar
niet meer weten hoe ze heten en zich schamen om dit rechtstreeks te vragen.
Ook zijn idee om van tevoren een gastenlijst rond te sturen, vind ik
uitstekend. Zo wordt voorkomen dat mensen achteraf zeggen: ’Hé, was
die-en-die er ook? Dat wist ik niet.’ Goede ideeën dus van uw vader. Allebei
de moeite van het uitvoeren waard.
© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.
Vragen over de omgang met buren, collega’s, familie, vrienden en kinderen kunt u sturen naar: Trouw, Beste Beatrijs, Postbus 859,1000 AW Amsterdam. U kunt uw vraag ook elektronisch indienen via www.trouw.nl/beatrijs of via beste@beatrijs.com Het archief van deze rubriek is te vinden op www.beatrijs.com
Trouw zoekt winnaars van olympische medailles. Kent u ze en weet u waar ze woonden toen ze het olympisch ereschavot beklommen? Bekijk ze bij Trouw in de Buurt en zet ze zelf op de kaart!
Reacties (51)
WQALjO I am always excited to visit this blog in the evenings.Please churning hold the contents. It is very entertaining.
Silvia, rYggfGkvaHCMZzIoC op 17-02-2010, 16:49
Als die moeder door niet aan haar verwijtbare omstandigheden een geldprobleem heeft vind ik het niet zo gek als ze vraagt haar reiskosten te betalen of daaraan een bijdrage te leveren. Als ze echter door eigen schuld in de financiële problemen is geraakt zou ik er niet over peinzen, je lost daarmee haar probleem, het niet verstandig kunnen omgaan met geld, namelijk niet op.
M. Helman, Rotterdam op 07-10-2009, 11:14
@Anouska: als de stief-oma het kind uit de handen rukt dan wel alle aandacht van het kind opeist, van de echte oma die ,haar enige kleinkind weinig ziet vanwege de reisafstand dan vind ik dat stief oma toch echt te ver gaat.
Ik schreef al dat allen veel van het kind mogen houden, maar soms is een stapje terug ook goed.
Astrid, ....... op 25-09-2009, 23:33
Maria uit Oslo: Ik denk dat er veel meer speelt tussen die moeder en haar kinderen. Op mij komt ze over als afhankelijk iemand die graag op haar kinderen leunt. Het gaat dan niet over gezelligheid maar over van alles. Het is mij totaal onduidelijk waarom kleinkinderen zouden moeten betalen voor een graf van een grootouder. Het is al een reden om je te laten cremeren dat je je nageslacht niet opzadelt met kosten. Zorg dat je kinderen contact leuk vinden, dan komen ze wel langs. Er zal heus ergens een oude pc zijn dat moeder kan mailen met haar kinderen. Nu is moeder alleen een SLACHTOFFER. Dat is toch geen doen voor kinderen?
Lara, ... op 25-09-2009, 13:45
Als moe nou nog vroeg om geld voor eten of kleding of om de gas- en elektrarekening te betalen... Maar hier gaat het over het onderhoud van een graf. Ja, sorry, maar waar ben je dan mee bezig?!
Marie, V.S. op 24-09-2009, 22:50
En wie bepaalt er wat een echte oma is, Astrid? Kinderen hebben liefde nodig en het maakt, volgens mij, niet uit of het door een bloedverwand wordt gegeven. Al die flauwekul met halfjes, stief en niet echt. Ik had dolgraag een nepoma gehad.
Anouska, Thuis op 24-09-2009, 13:12
Een stief-oma kan ook de moeder van de nieuwe partner van vader of moeder zijn. En daarvan vind ik dat die best veel van het kind mag houden. Maar toch idd af en toe een stapje terug moet doen tov de echte oma.
Astrid, ......... op 24-09-2009, 11:05
Beste Fernande, Er zijn rijke en arme studenten. De rijke studenten krijgen hun rijkdom van hun ouders. De student waar het hier om gaat heeft geen rijke ouders.
Rijke studenten kunnen zich -net als rijke mensen- van alles veroorloven: dure kleding, restaurants en bier. Arme studenten leven tijdens hun studie -wat geld betreft- aan de onderkant van de samenleving. Hun kleren zijn die van de middelbare school en ze eten "macaroni zonder".
Arme studenten zijn vindingrijk en -het belangrijkste- kunnen leven op het perspectief van een goede toekomst. Niet zo goed als die van de rijke studenten, maar beter dan die van hun ouders.
Ex student, met een goed heden op 24-09-2009, 11:00
@Maria uit Oslo: u hebt helemaal gelijk dat elke reageerder een brief vanuit eigen ervaringen leest, omdat nooit alle kanten belicht kunnen worden.
Dat is ook te zien in hoe rijk de reageerders studenten achten. De een kent blijkbaar slechts studenten die veel te besteden hebben door een flinke ouderlijke bijdrage / een goed betaalde bijbaan / een forse lening. De ander kent studenten zonder ouderlijke bijdrage / een klein bijbaantje / niet willen/durven/kunnen lenen. Tussen die 2 uitersten zitten vele euro's verschil per maand!
Renate, Rotterdam op 24-09-2009, 00:32
onderhouden: u bent 21 jaar en het is uw wens om te studeren, waarom zou uw moeder verplicht zijn u op uw leeftijd financieel te ondersteunen? daartegenover heeft zij misschien minder te verteren en minder geld dan u (om welke reden dan ook). als ik zie wat studenten in Nederland vaak kunnen uitgeven en wat voor korting zij kunnen krijgen, is het niet zo gek om uw moeder af en toe financieel te helpen.
fernande, nederland op 23-09-2009, 15:58
Renate e.a., het probleem is dat deze brieven de zaak altijd onvolledig en van 1 zijde belichten. Daardoor zal iedere lezer de lacunes op basis van haar of zijn eigen ervaringen opvullen. De moeder vraagt niet om maandelijkse bijdrages voor haar huishouden e.d. De voorbeelden lijken eerder incidenteel van aard, en betreffen geen uitgaven voor haarzelf. Hoe het ook zij, natuurlijk horen kinderen hun ouders niet te onderhouden, maar wie zet nu zijn moeder op deze manier publiekelijk te kijk? Kortom, dit is geen vraagstuk rond etiquette en deze brief had m.i. beter niet geplaatst kunnen worden.
maria, oslo op 23-09-2009, 15:50
@Maria uit Oslo: ik vind juist dat "wie moet wie onderhouden" e.e.a. nog netjes heeft verwoord.
Ik heb het idee dat u de brief leest als "die arme moeder met financiële problemen, wat achterbaks dat het jongste kind haar niet wil helpen". Terwijl ik de brief lees als "moeder heeft altijd geldzorgen en probeert die op te lossen door haar kinderen om geld te vragen voor zaken waar die kinderen niet verantwoordelijk voor zijn."
Het feit dat moeder emotionele chantage toepast ("egoïsme en knieperigheid") wekt weinig begrip en maakt dat ik de brief op de 2e manier lees.
Renate, Rotterdam op 23-09-2009, 10:28
Deze moeder kan toch zorgen dat ze wat extra inkomsten krijgt door bijv op kinderen op te passen of ergens schoon te maken. Een dag in de week zou al veel verschil maken. Waarom denken vrouwen toch hun hele leven geld te mogen vangen van de staat, terwijl ze prima in staat zijn om te werken. Deze kinderen zijn nota bene al uit huis.
henk, den haag op 23-09-2009, 10:14
Ik leef al jarenlang op een minimumniveau geleefd en heb nu een studerende zoon. Kost en inwoning "krijgt" hij van mij maar de rest kan ik helaas niet aan hem geven. Natuurlijk is het krap en ik zou er niet over denken om geld van hem te vragen voor treinreizen of iets. Of ik "jarenlang gezwoegd" heb om hem groot te krijgen doet er niet aan af, hij heeft er niet om gevraagd om geboren te worden. Maria uit Oslo: de moeder kan alleen geholpen worden als ze dat zelf wil. En zo te merken wil ze dat niet behalve door haar kinderen. Ik begrijp de weerstand, heb ook zo´n moeder. Terwijl er veel betere manieren zijn dan emotionele chantage en dwang..
Ewa, Almere op 23-09-2009, 09:00
Renate uit Rotterdam. Ik zeg juist NIET dat die studente geld zou moeten geven. Ze zou ipdv om advies kunnen vragen hoe ze haar moeder wél kan helpen of met de situatie om kan gaan. Deze brief klinkt als een vraag om publiekelijk gelijk. Toont weinig solidariteit met haar moeders benarde situatie en is daarmee zeer onaardig. Het is heel erg voor een ouder om geld aan de kinderen te vragen. Misschien zeggen die wel,kom op bezoek,en vraagt ze DAN om een bijdrage voor het treinkaartje? Ze vraagt geen geld voor zichzelf in ieder geval. De vrouw is kennelijk alleen en heeft het financieel zwaar. Begrip van haar kinderen zou het minste moeten zijn.
maria, oslo op 22-09-2009, 15:18
De bereidheid elkaar financieel te ondersteunen heeft veel te maken met wederkerigheid. Niet in financieel opzicht, maar vooral op het emotionele vlak. De moeder in dit verhaal wil direct terughalen wat zij haar kinderen gaf. Moeder bedient zich bovendien van emotionele chantage. Dat roept weerstand op. Moeder is zelf primair verantwoordelijk voor haar inkomen en welzijn. De kinderen na hun 21e trouwens ook. Alles wat er over en weer gaat is meegenomen, maar in onze welvaartstaat kan ieder in principe de eigen broek ophouden. En: een slimme meid is op haar toekomst voorbereid. Of ze nu 21 is of 51. Het kan nog maar eens gezegd worden.
Lucky, Zeeland op 22-09-2009, 11:26
ook Maria uit Oslo ziet de zaken in een vreemd licht. Natuurlijk wil je je familie helpen als je kan. U heeft echter blijkbaar geen enkel idee van het budget van een uitwonende student die geen ouderlijke bijdrage krijgt. Van een kale kip valt niets te plukken! Voor de oudere kinderen die mogelijk/waarschijnlijk een baan hebben, ligt dat wellicht anders, zoals Tossana ook aangaf. Daarnaast vind ik het vreemd dat moeder die bijdrage min of meer opeist; als het jongste kind echt zoveel beter bedeeld was dan moeder, had hij/zij zelf kunnen voorstellen hier en daar wat bij te dragen. Moeders die vragen worden overgeslagen!
Renate, Rotterdam op 21-09-2009, 22:16
Beste Wim uit Krimpen:
Ìk denk dat de vervoerskosten voor een bezoek van moeder aan Student geen probleem zouden zijn geweest als Student bij moeder thuis had gewoond. Wat denk jìj?
x, y op 21-09-2009, 15:40
Wat maakt de leeftijd van die moeder in vredesnaam voor verschil? Als je een moeder hebt die in financiele (of andere) nood zit, dan wil je als kind normaal gesproken toch helpen? En als je dat echt niet kunt bekostigen, dan ga je toch geen klaagbrief sturen naar een publiek forum? Ik vind het vrij achterbaks om zoiets te doen en uit de toon van de brief wordt ook duidelijk dat het slechts gaat om het behalen van eigen gelijk. Advies wordt niet gevraagd. Constructiever was geweest als de dochter had gevraagd om verdere tips hoe ze haar moeder uit die benarde situatie kan helpen aangezien geld geven voor haar geen optie is.
maria, oslo op 21-09-2009, 13:09
Het lijkt me niet meer dan normaal dat als een kind inwoont bij de ouder(s) hij/zij naar draagkracht een geldelijke bijdrage levert. Hij/zij heeft wel kost en inwoning.
Wim, Krimpen aan den IJssel op 21-09-2009, 12:32
Wie moet wie onderhouden. In mijn familie worden de grafrechten van diverse familieleden, waaronder ouders,overgrootouders en een nimmer gehuwde broer, gedragen door de nog levende kinderen, dus niet door de kleinkinderen. Ik vind het ook niet nodig dat een studerend kind met een minimaal inkomen de reiskosten van de moeder moet betalen. Bij een werkend kind met voldoende inkomen, is er daarentegen niets mis mee om een ouder die het niet zo breed heeft financieel te ondersteunen. Nep oma. Jammer dat de echte oma zo jaloers is op uw band met de kleinkinderen. Laat dat niet uw houding naar hen beïnvloeden.
Tossana, Duiven op 21-09-2009, 12:32
@ oma: Heel triest dat de 'biologische' oma zo reageert. Maar liefde hangt niet af van een bloedband. De relatie tussen u en de kinderen is wat telt. Troost u; later zullen ze met veel plezier terugdenken aan de leuke dingen uit hun jeugd en als u het leuk met ze hebt, doet het er niet toe wat de bloedband is. Mijn eigen kinderen hebben (door scheiding van hun vader en mij) ook 'stief'oma's (via de nieuwe partners van mij en mijn ex) Ik vind dat je die mensen in ere moet houden. De ouders van de nieuwe vriendin van mijn ex zijn erg lief. In het begin wilden de kids ze geen opa en oma noemen, ik moedigde ze aan dat wel te doen!
Joanne, Leiden op 21-09-2009, 12:22
Als je toch ziet wat die jongelui tegenwoordig uitgeven. Ze hebben van alles.
Zitten in cafe`s en restaurants te bomen en dat kost toch ook geld.
Als student heb je toch vrij reizen? Dus ga is een keertje meer naar je moeder.
Mijn dochter 23 is ook student in Leiden 2e jaars. Zij krijgt geen geld van ons. Maar werkt in de zorg erbij. Onlangs vertelde ze mij dat zij 3000 euro op haar rekening had staan. Ze doet van alles o.a. regematig feestjes en bezoekt ons regelmatig.
~~~~~~~~~EEN MOEDER HEB JE NIET VOOR EVEN~~~~~~~~.
Hans, Den Haag op 21-09-2009, 11:12
Ach die oude moeder. Is er iemand die kan rekenen? Zelfs als ze haar laatste kind op haar 45e gekregen zou hebben (en haar eerste op haar 36e) dan is ze nu pas 66. En waarschijnlijk is ze ca. 15 jaar jonger.
Potlood en papier, of met de rekenmachine op 21-09-2009, 08:45
Nou Serena draait de zaken weer goed (?) om! De moeder heeft zich niet opgeofferd maar zelf voor kinderen gekozen (30 jaar geleden was anticonceptie ook beschikbaar), die kinderen zelf in ieder geval niet.
Ouders dienen hun kinderen totdat ze 21 jaar oud zijn financieel te steunen, daarna wordt men geacht financieel zelfstandig te zijn. De moeder zelf ook, dus het past niet om geld voor een treinkaartje te vragen. Zeker niet aan de student (zonder ouderlijke bijdrage zit je dan echt heel krap bij kas), er bestaat ook nog zoiets als naar draagkracht bijdragen aan bepaalde zaken.
Renate, Rotterdam op 21-09-2009, 08:41
Mij valt het ook wel op dat er over ouderen gepraat wordt als het over die moeder gaat met kinderen tussen de 21 en 30 jaar. Hoe oud zal ze zijn? 55 jaar? Moeder zou zich wat onafhankelijker kunnen opstellen, dat maakt het ook voor de kinderen leuker om bij haar langs te komen. Tegenwoordig zijn er heel wat leuke dingen om te ondernemen. Dan zie je eens andere mensen.
Anneke de Wit, Den Haag op 20-09-2009, 23:52
Kan die moeder met geldgebrek niet bij de jarige opa van 80 gaan werken als gastvrouw tijdens het feestje? Twee problemen opgelost zou ik zeggen.
Ellen de Koning, Geleen op 20-09-2009, 23:52
Iemand oordeelt alvast 'hoe oud de moeder zou kunnen zijn', aan de hand van de leeftijd van de kinderen. De moeder kan ook de kinderen laat hebben gekregen? Het gaat er om hoe wij met ons ouders omgaan, en niet over hun leeftijd. De moeder heeft zich al opgeofferd om haar kinderen groot te brengen. En nu hebben deze stank voor dank, zelfs een treinkaartje is het voor hun te veel gevraagd. Ik zou dan tegen de moeder willen zeggen: Laat ze dan barsten!. Arme vrouw-moeder, ik zou niet in haar schoenen willen staan. Sommige kinderen hadden inderdaad nooit geboren moeten worden.
Serena, Roermond op 20-09-2009, 23:52
Dit probleem met de moeder die steun verlangt van haar studerende dochter opent een ander debat. Eeuwen lang, voordat de verzorgingsstaat in het leven geroepen werd, hebben de generaties elkaar wederzijds ondersteund en in veel gevallen samengewoond. Al dit alleen wonen, lang studeren, vroeg met pensioen gaan en dan nog eens 30 jaar leven is niet meer te trekken. Hoewel vaak tegen heug en meug zie ik steeds meer studenten die thuis wonen en/of na hun studie thuis weer intrekken terwijl ze naar werk zoeken dat steeds moeilijker te vinden is. Ik mag een zwartkijker zijn, maar zo zullen de zaken steeds vaker gaan liggen.
Anna Lines, Londen op 20-09-2009, 21:49
Mijn man is zelfstandige. Afgelopen jaar hebben we een half huis geld verloren door failissementen. dat is niet meer op te vangen. Mijn moeder heeft al 25 jaar een uitkering(een hele goede) en mijn vader heeft altijd gewerkt en geklust. Als ik vertel dat ik niet kan tanken om te gaan werken lacht ze in haar vuistje. Mijn broer wordt al 25 jaar aan alle kanten extra gespekt. Voor mij kan echter nooit iets en dat is al vanaf dat ik een broer heb. Mijn man is er woest op. Ik ben daar al voorbij. Ik vind het diep triest dat een moeder zo kan zijn naar 1 van haar kinderen. Ze hebben nu zelf thuiszorg nodig maar helaas.... ik ben niet thuis.
CC, Rucphen op 20-09-2009, 21:49
Ik heb nagdacht over de moeder die aan haar studerende dochter geld vraagt. Zeer waarschijnlijk is het zo dat deze moeder echt geen cent te makken heeft. Ik zou als dochter eens met mijn moeder om de tafel gaan zitten. Hoe is haar financiele situatie en zijn er misschien nog andere mogelijkheden (bijzondere bijstand) die ze niet kent? Het kan ook zijn dat er regelingen zijn waar ze geen gebruik van maakt. Daarvoor zijn ouderenadviseurs/ Sociaal Raadslieden in het leven geroepen. Verder ben ik het met Sunny eens : wij moeten onze ouderen met respect en liefde behandelen en hun problemen serieus nemen. Er is veel verborgen armoede onder hen.
Marlous, Amsterdam op 20-09-2009, 17:37
Makkelijk, zo'n plicht opleggen aan een kind. Wie heeft er in eerste instantie voor gekozen kinderen te krijgen? Niet het kind.
En als dat kind met de bijbedoeling werd 'gefokt' om later daar door verzorgd en onderhouden te worden is dat helemaal bar: een goedkoop slaafje, emotioneel gechanteerd ook nog.
Wordt wakker en sla die bijbel dicht mijnheer De Jong: het is 2009, niet het jaar 0.
R. Peters, Rotterdam op 20-09-2009, 17:32
Beste Sunny, Ik ben het helemaal met je eens dat we in Nederland beter voor onze ouderen moeten zorgen.
Maar we hebben het hier niet over ouderen. We hebben het over een moeder van kinderen tussen de 21 en 30 jaar. Die zal de 65 toch nog niet gehaald hebben? Waarschijnlijk is ze net over de 50.
Het gaat dus over iemand die heel goed in staat zou moeten zijn om voor zich zelf (èn haar studerende kinderen) te zorgen. Als die dan van een studerend kind probeert te plukken is er iets goed mis.
Kind, èn ouder op 20-09-2009, 17:32
Ik vind het belachelijk hoe Nederland omgaat met de oudere mensen. De ouderen hebben hun plicht gedaan en geholpen met de opbouw van Nederland zoals het nu is.
De regering MOET wat meer teruggeven aan die ouderen. Velen hebben het heel moeilijk met de financien en komen nauwelijks rond.
Ouderen hebben veel meeer begeleiding nodig en moeten niet aan hun lot worden overgelaten. Naarmate zij ouder worden, des te moeilijker het voor hun word.
Nu kan er een weg voor de toekomst worden gecreeerd waarvan wij allen kunnen genieten.
Het zijn juist de kleine dingen die een heel groot verschil kunnen maken.
Sunny, Den Haag op 20-09-2009, 10:56
De nederlandse overheid gaat er van uit dat de staat een derde van de studie bekostigt, de student zelf een derde en tenslotte de ouders ook een derde. Daarop is het systeem van de studiebeurs gebaseerd. Als moeder krap bij kas zit, kan er extra geld van de overheid aangevraagd worden, wat net zoals de basis (prestatiebeurs) niet hoeft worden terugbetaald bij succesvolle afronding van de studie. Maar zelfs dan heeft een student het niet breed en dat geld van de student bij ouders terecht moet komen is absoluut omgekeerde wereld!
de musicus, bremen op 19-09-2009, 20:22
Naamkaartjes en gastenlijst. Heel goed idee. Ik zal het onthouden. Ik heb een goed geheugen voor gezichten, maar de "ondertiteling" ontbeekt vaak. Ook een gastenlijst vantevoren is heel handig. Dan kun je je voorbereiden op eventuele gasten die je liever niet wilt ontmoeten en verheugen op wie je graag ziet.
Martha Blom, Goes op 19-09-2009, 16:27
Die naamplaatjes zijn uit het buitenland komen overwaaien, vanuit ons Nederlandse volkskarakter hebben we er van nature wat inwendige weerstand tegen. Maar het loont de moeite die weerstand te overwinnen want het is heel handig.
JW, IJmuiden op 19-09-2009, 16:27
De vraag is natuurlijk waaróm moeder constant in geldnood zit. Heeft ze een minimaal inkomen en moet ze daardoor iedere cent 10 keer omdraaien? In dat geval zou ik graag een keer een treinkaartje of iets anders voor haar betalen. Of stapelt ze lening op lening en geeft ze haar geld onverantwoord uit? In dat geval zou ik hulp voor haar zoeken, maar zeker geen geld geven - dat is water naar de zee dragen, want dat geld verdwijnt dan ook weer spoorloos.
PeterJKH, Helmond op 19-09-2009, 16:26
Naam op de borst : Ik kan me voorstellen dat u huivert maar er is ook iets heel leuks van te maken. Stel u voor, u brengt de hele familie in kaart. Iedereen zijn/haar plek in de stamboom die te zien is op het feest. Daarnaast iedereen een mooi naamplaatje (met aanduiding bijv 'neef '). Op het eind van de avond kan iedereen zijn naamplaatje dan op de stamboom plakken of prikken. Laat uw vader over de stamboom vertellen of u doet dat zelf, enfin er is veel mogelijk. Voor de vrienden kunt u vast ook iets leuks verzinnen.
Schakel anderen in om u hierbij te helpen, dat is gezelliger en inspirerender. Overigens zijn dit natuurlijk maar suggesties.
Marlous, Amsterdam op 19-09-2009, 16:26
"Ouders die hun hele leven hebben gezwoegd voor hun kinderen, hebben natuurlijk recht op hulp en ondersteuning". Helemaal mee eens.
Maar in die andere culturen heb je veel ouders die maar aanfokken en (daartoe aangezet door de kerk) zonder enig verantwoordelijkheidsgevoel massa´s kinderen op de wereld zetten en daarbij niets doen om die kinderen enige toekomst te bieden, door ze naar school te sturen bijvoorbeeld of ze een vak te laten leren. Juist die ouders zijn het die eisen dat ze op latere leeftijd door hun kinderen worden onderhouden. Kom hier maar eens kijken, meneer de Jong.
Carlos, Brazilië op 19-09-2009, 16:26
Ik ben een student die volledig voor zijn eigen onderhoud moet zorgen. Op dit moment ondersteun ik mijn moeder niet, maar ik heb het wel eerder gedaan en zal het doen, als ik met mijn studie klaar ben. Het is de plicht van de kinderen om voor hun ouders te zorgen, als die behoeftig zijn/worden.
Ik kan me voorstellen dat u nu geen geld heeft om uw moeder te ondersteunen, maar u moet het haar niet kwalijk nemen dat ze u financieel niet kan ondersteunen; ze blijft immers uw moeder.
Later, als u een job heeft, zal het zeker niet slecht zijn als u haar wel eens wat helpt - dat moet ook gebeuren, dat kinderen hun ouders helpen en ondersteunen.
Igor, België op 19-09-2009, 16:22
@ Wie moet wie onderhouden: Ouders moeten hun kinderen onderhouden, als ze dat kunnen. Kinderen hoeven *nooit* hun ouders te onderhouden. Ik weet niet waarom uw moeder geldproblemen heeft, maar u helpt haar meer door haar te leren om binnen haar budget te leven. Wat er ook aan de hand is, het is niet verstandig om uw moeders geldzorgen gedeeltelijk af te dekken.
Nepkarel, Verweg op 19-09-2009, 16:19
Dat ouders hun volwassen kinderen zouden kunnen claimen omdat zij vroeger zo voor hen 'gezwoegd' hebben vind ik onterecht. Dat zwoegen valt tegenwoordig zo mee en bovendien geven de kinderen dit weer door aan hún kinderen, die er wèl recht op hebben. Bedelen om geld is altijd fout.
Margo, Zweden op 19-09-2009, 16:19
Een moeder die studerende kinderen uitvreet! Dat mag je toch wel de omgekeerde wereld noemen.
Als deJong schrijft dat ouders die hun hele leven hebben gezwoegd voor hun kinderen recht hebben op hulp en ondersteuning, dan heeft hij een punt. Maar we hebben het dan over ouders van 75 met kinderen van 50 en niet over ouders van 50 met kinderen van 20.
Ouder, Nederland op 19-09-2009, 16:19
@naam op de borst: u kunt best iets leuks maken van die naamkaartjes. Een kleurtje, of een symbooltje of tekeningetje erbij (klaverentekentje is van de klaverjasclub, muzieknootje erbij is van het mannenkoor etc).
Hang aan de muur een grote flap en zet in het midden de naam van vader. Schrijf in groepjes eromheen de namen van de genodigden (ook weer evt voorzien van grappige tekeningen, cartoons, foto's....) en laat degenen die binnenkomen hun naam op de flap geel markeren: die is binnen! Weet je meteen achteraf wie er allemaal geweest zijn.
Ellen, Amsterdam op 19-09-2009, 11:13
Beste `wie moet wie`!
In een `socialistisch` getint land als NL verwachten vele mensen dat `anderen` of de overheid maar moet helpen met allerlei zaken - dat komt de familieband en allerlei andere relaties niet ten goede.
Ouders die hun hele leven hebben gezwoegd voor hun kinderen, hebben natuurlijk recht op hulp en ondersteuning.
Als we dit kunnnen behoren we dat dan ook zeker te doen. Vele studenten zijn inderdaad vrij `egoistisch` ingesteld.
In vele nadere culturen en landen helpen familieleden elkaar vanzelfsprekend, vooral ook de kinderen de ouders, als ze oude worden.
deJong, Vlaardingen op 19-09-2009, 11:09
Naam op de borst en gastenlijst.
Ik kan me uw weerstand wel voorstellen maar ik vind het een geweldig idee. Ik vergeet ook makkelijk namen en zeker van mensen die ik maar weinig zie. Als er veel "nieuwe" familie bij is dan is het veel fijner dat je zo de naam weet. Ook de gastenlijst vind ik een goed idee. Misschien dat er leuke naamplaatjes zijn die als hebbedingetje nog leuk blijven.
Jannie, Den Bosch op 19-09-2009, 11:08
Hallo nep oma,
Het zegt meer over de "echte" oma als over u. Mijn dochter heeft een nep opa gehad. Mijn stiefvader. Ze waren super close en hielden heel erg veel van elkaar. Helaas is hij veel te vroeg overleden maar de herinnering aan HAAR OPA blijft. Liever een lieve nep oma als een nare echte oma.
Super veel plezier met UW KLEINKINDEREN, echt of nep, wat zegt dat trouwens tegenwoordig!
Geniet er maar lekker van, het is u gegunt.
Jannie, Den Bosch op 19-09-2009, 11:08
@ Wie moet wie onderhouden:
Kunt u niet uw moeder eerlijk vertellen dat u echt niets te besteden hebt? Zeg gewoon dat u (zoals Beatrijs al stelt) haar later graag wat meer wil geven, maar dat u het op het moment zelf niet hebt. Als de andere drie nu iets meer kunnen geven, moet u later maar aan de bak. Kan moeder niet iets aan haar uitgavenpatroon doen, of is het incidenteel?
U moet het inderdaad wel krap hebben, mijn zoon heeft wel zo'n lening maar krijgt toch nog heel veel van ons, anders red hij het bijna niet.
Josefien, Groningen op 19-09-2009, 11:06
Aan Nep-Oma:
Blijkbaar vertellen de kleinkinderen heel vaak aan 'echte' oma hoe lief u bent. Die oma verkropt het blijkbaar moeilijk dat ze zo leuk met u om kunnen gaan. U moet het dus maar meer zien als een compliment en inderdaad maar gewoon negeren.
Josefien, Groningen op 19-09-2009, 11:06
Wat een goed idee van de vader van 80. Duidelijk is dat hij er iets van wil maken. Hij wil blijkbaar ook graag dat alle gasten een leuke tijd zullen hebben. Dus geen muurbloemen en mensen die niet weten wie ze kunnen aanspreken. Misschien zou je op die naambordjes nog ruimte kunnen maken voor een korte uitleg over de relatie tot de jarige.
Lara, ... op 19-09-2009, 11:06
Plaats een reactie
Stuur artikel door