Moderne manieren

5 september 2009

Beatrijs Ritsema

Mag men een kind van een ander terechtwijzen?

reacties (30)
print
stuur artikel door

U bekijkt nu: pagina 1 van 2.

Beste Beatrijs, Het volgende tafereeltje speelde zich af bij de huisartsenpost, waar ik in de wachtkamer zat met een stuk of tien andere patiënten: een kind van een jaar of acht zit al zeker twintig minuten aan een stuk door te krijsen (‘Kijk me niet aan, stoute mama!’) en slaat de moeder zelfs.

De moeder knijpt het kind, waardoor het nog harder gaat schreeuwen, maar doet verder niets en kijkt de andere kant op. Een oudere dame, die er kennelijk niet meer tegen kan, zegt tegen het kind op barse toon dat het moet ophouden met dat gegil, waarop het kind, geschrokken, direct stilvalt. Deze terechtwijzing valt niet in goede aarde bij de moeder. Zij begint te schelden, vraagt waar die ander zich mee bemoeit. Vervolgens krijgt de moeder bijval van een paar andere aanwezige moeders die de oudere dame op hoge toon toevoegen dat ’zij niet weet hoe ziek het kind is, dat ze zelf wel geen kinderen zal hebben’, enzovoorts. Onder dit gekrakeel hield het kind zelf zich overigens verder koest. Mijn vraag is: wie had er nu gelijk – de woedende moeders of de blaffende oudere dame? Is het gepermitteerd om een kind van een ander in zo’n situatie terecht te wijzen of mag het gewoon nooit?

En nu is het afgelopen!

Beste En nu is het afgelopen,
De vuistregel luidt dat mensen zich verre houden van het corrigeren van kinderen met een ouder in de buurt. Wie andermans kind terechtwijst, krijgt immers meteen ruzie met de ouder die ernaast staat. Niet het kind maar de ouder is het aanspreekpunt. Idealiter had de bewuste dame in de wachtkamer zich eerst tot de moeder moeten wenden en vragen of zij iets tegen het kind mocht zeggen, waarna zij alsnog haar stiltebevel had kunnen uitvaardigen. Maar gegeven de omstandigheden is het begrijpelijk dat zij afzag van deze omweg en meteen ter zake kwam. Als er één situatie is waarin je met recht gebruik kunt maken van het mechanisme dat vreemde ogen dwingen, dan wel tegenover een krijsend kind in een wachtkamer met patiënten, van wie velen er erger aan toe zullen zijn dan dat kind. Kinderen die heel erg ziek zijn, krijsen niet. Die zijn juist akelig stil en dan weet je ook dat het goed mis is. Een krijsend kind heeft zichzelf dolgedraaid in hysterie als een naald die in een grammofoonplaatgroef blijft steken, en soms is er een snauwende buitenstaander nodig om deze zichzelf aanzwengelende gemoedstoestand te doorbreken. Voor de moed van deze dame om de sirene af te zetten, verdient zij applaus en dankbaarheid.

Beste Beatrijs,

Regelmatig word ik teruggebeld door mensen die ik eerder tevergeefs heb proberen te bereiken. Zij weten niet wie ik ben, herkennen mijn nummer niet en zijn nieuwsgierig naar wie er gebeld heeft en waarom. Ik ben altijd onaangenaam verrast door deze telefoontjes en vind het onbeleefd. Als ik zelf bel, vraag ik altijd of het schikt, en doe vervolgens mijn verhaal uit de doeken. Dat kan ik dan voorbereid doen op een rustig moment. Mensen die achter een eerder telefoontje aanbellen, vragen dat eigenlijk nooit. Ze willen gewoon even weten wie ik ben en waarom ik belde. Wat vindt u van deze gewoonte?

Ongevraagd teruggebeld

Beste Ongevraagd teruggebeld,
Teruggebeld worden lijkt me niet iets om een ander buitengewoon kwalijk te nemen. U voelt zich daardoor overvallen, maar u hebt zelf toch ook een onbekend persoon overvallen met een telefoontje? Uw vraag gaat kennelijk niet over telefoontjes tussen vrienden en bekenden, want dan zou u het toch niet erg vinden als ze terugbellen? De situatie is dat u een onbekende belt (voor het werk?) in ieder geval op een tijd die u uitkomt (voor de opgebelde is dat nog maar de vraag), maar u wil niet dat deze opgebelde later nog eens vraagt: wie, wat en waarom.

Ik kan in die nieuwsgierigheid niet een vreselijke etiquetteschending zien. Die mensen zijn misschien blij dat er eindelijk eens iemand belt. En u wílde hen toch spreken? U had ze toch ergens voor nodig? Maar een paar uur later blijkbaar al niet meer. U bent zelfs geërgerd als ze u alsnog ter wille zijn. Wie mensen telefonisch overvalt, moet er ook tegenkunnen om zelf telefonisch te worden overvallen.

Beste Beatrijs,

Binnenkort wordt mijn schoonvader 94 jaar. Vanwege deze bijzondere mijlpaal hebben de beide broers van mijn man besloten hem op die dag te verrassen. Dat leek ons ook leuk, totdat we hoorden wat de bedoeling was: ze willen hem meenemen op een ballonvaart. Nu is mijn schoonvader voor zijn leeftijd nog redelijk ter been, maar hij heeft een evenwichtsstoornis en vorig jaar was hij er niet toe te brengen om per vliegtuig naar Lourdes te reizen. Het moest en zou per trein. Ik heb zelf nooit een ballonvaart gemaakt, maar ik meen te weten dat zo’n ding nog wel eens een flink harde landing kan maken. Kortom, mijn man en ik vinden het niet verantwoord om pa mee te nemen in het mandje. We zijn echter bang dat hij op het moment suprême geen ’nee’ durft te zeggen. Mogen we hem waarschuwen en verklappen wat hem boven het hoofd hangt?

Met (schoon)pa naar boven?

Beste Met (schoon)pa naar boven,

Het lijkt me een verschrikkelijk slecht idee om uw schoonvader een ballonvaart cadeau te doen. Als die arme man niet eens in een vliegtuig wil stappen, waarom krijgt hij dan een ballonvaart voor zijn kiezen? Zwevend tussen hemel en aarde zal hij duizend doden sterven, maar het is ook mogelijk dat ie z’n poot stijf houdt en botweg weigert om in te stappen. En gelijk heeft ie! Aan een gruwelijk, bijna sadistisch cadeau hoeft hij zich niet te onderwerpen.

Reacties (30)

Ik kan het me goed begrijpen dat de oudere dame er last van had.Ik heb zelf een dochter van 4 en als deze ook maar aanleiding geeft tot krijsen smoor ik het in de kiem.Ze weet al bij 1 blik dat ze te ver gaat.En ik heb haar nooit hoeven knijpen of slaan oid.En mijn dochter heeft het pittige karakter van haar moeder. Het heet gewoon opvoeden een kind dat zo krijst is gewoon gewent om te krijsen en vervolgens zijn zin te krijgen.Niks ziek dan is hij stil.En trouwens waar bemoeide de andere moeders zich mee.Ik krijg zelfs medelijden met de moeder van anoniem. geef haar maar een knuffel van me.

Mirjam Blokzijl, Amersfoort op 26-11-2009, 06:39

De vraag over andermans kind corrigeren is door mij gesteld. De oude dame in kwestie betrof mij moeder die vanwege de nasleep van een TIA (die ze een halve dag eerder had gehad) bij de huisartsenpost zat. Van een vreselijk "barse" toon was overigens geen sprake, ze zei enkel "hou nou eens op!". Na de uitval door diverse moeders heeft ze gelijk haar excuses aangeboden. In mijn ogen nogal onterecht, want het gekrijs was zelfs voor een gezond iemand niet om aan te horen, laat staan voor iemand die last heeft van haar hoofd.

Anoniem, Den Haag op 17-11-2009, 10:04

Ik heb geen probleem met kinderen. (Vroeger, toen ik nog geen kinderen had, had ik dat wel. Dus ik kan de "overlast" wel begrijpen.)

Ik heb wel een probleem met honden (waarschijnlijk omdat ik geen hond heb). Ze blaffen luid en poepen op het trapveldje voor mijn kinderen waar honden überhaupt niet mogen komen (ook niet aangelijnd!). Probeer daar de hondenbezitter eens op aan te spreken. Je zou denken dat je het over zijn kind hebt!

De overlast door katten is ook behoorlijk: Ze poepen in de zandbak in onze tuin en 's nachts maken ze een kabaal zodat je niet kunt slapen.

Zou dat kind bij die dokter soms last van slapeloosheid hebben?

Vader, ;-) op 17-09-2009, 18:44

Als ik de moeder in de wachtkamer was zou ik de oudere mevrouw hebben bedankt! Ik zou me heelmaal doodschamen dat ik m'n kind zelf niet de baas kon. Want inderdaad: een ziek kind is of stil en wit of huilt van de pijn (en huilen is niet krijsen). Een beetje ouder herkent het verschil tussen huilen van pijn en krijsen om aandacht.
Opmerkingen als " zelf geen kinderen zeker" van ouders van onopgevoede krengen hangen mij ontzettend de keel uit. Want of mensen nu wel of geen kinderen hebben, overlast is overlast.
Ouders (helaas een minderheid) die hun kinderen WEL leren rekening te houden met hun omgeving ervaren de overlast en ergernis ook!

Petra , Groningen op 17-09-2009, 09:35

Andermans kinderen corrigeren: hoe weet u wat er aan de hand is met dit kind?? Misschien heeft het een stoornis waardoor zijn moeder heel vaak in dit soort situaties word gebracht. Hoe pijnlijk enkrenkend moet dan een dergelijke reactie zijn!

Mijn advies: probeer het aan de moeder over telaten, hoe vervelend het ook is voor de omgeving. En probeer, indien mogelijk, (inderdaad) alleen met HUMOR op de situatie in te spelen.

trubbels, XXX op 17-09-2009, 09:18

Zeer kleine kans dat je gelijk hebt Stella. Want dan had de zo zwaar gebel(g)de ongevraagd teruggebelde dit inmiddels vast wel laten weten. Of anders niet over mensen maar bedrijven gesproken.

RobB, Brielle op 13-09-2009, 20:07

De mensheid was bedoeld 1 grote wereldfamilie te zijn. Binnen een familie mogen ouderen natuurlijk jongeren terechtwijzen!!
Slechts vanwege het doorgedreven individualisme in de moderne tijd werd de onervaren moeder (welke volwassen Moeder knijpt nu haar kind als het zich misdraagt?) kwaad op de oudere dame.
Ouderen behoren natuurlijk wel de nodige takt en liefde te laten zien, als ze andermans kinderen wensen op te voeden.

deJong, Vlaardingen op 08-09-2009, 09:44

@Rob, als je tevergeefs naar mensen belt, kan dat heel goed via info-nummer van winkels en servicediensten, waarvan je de gegevens bijvoorbeeld via google vond. Reken maar dat zij nieuwsgierig zijn.

Stella, Utrecht op 07-09-2009, 16:47

Beste "Met (schoon)papa naar boven,

Vergeet niet het gevaar. Een ballonlanding kan soms hard zijn; de mand kan omvallen en over de grond slepen. Het lijkt me volstrekt onverantwoord om iemand van 94 mee te nemen. De kans op botbreuken of erger is allerminst verwaarloosbaar. Breuken na een val zijn bij ouderen een belangrijke doodsoorzaak, door de mogelijke complicaties. Ik kan mij niet voorstellen dat een ballon-piloot iemand van die leeftijd zou willen meenemen, zonder zeer grondige gesprekken en voorbereiding.

Eric Ferguson, Zeist op 07-09-2009, 16:27

Beste "Ongevraagd teruggebeld",

Als U mij belt, heeft U mij kennelijk iets belangrijks te zeggen of te vragen. Dan beschouw ik het als "goede manieren" om zo snel mogelijk terug te bellen, en zal dat herhalen als ik niet doorkom. Als U Uw nummer onzichtbaar maakt, blijf ik de rest van de dag met een naar gevoel zitten "iemand had me nodig, en ik weet niet wie, misschien was het wel belangrijk". Je nummer onzichtbaar maken voel ik als een inbreuk op goede manieren. Beatrijs, wat vind jij er van?

Eric Ferguson, Zeist op 07-09-2009, 16:27

Kan "En nu is het afgelopen!" worden genomineerd voor een lintje bij de volgende lintjesregen? Chapeau!

Marie, V.S. op 06-09-2009, 22:24

Hallo Stella, kun je de tekst nog eens lezen? Dit schrijft de verontwaardigde ongevraagd teruggebelde: "Regelmatig word ik teruggebeld door mensen die ik eerder tevergeefs heb proberen te bereiken. Zij weten niet wie ik ben, herkennen mijn nummer niet en zijn nieuwsgierig naar wie er gebeld heeft en waarom." Het gaat dus om nieuwsgierige mensen, die het teruggebelde nummer niet (her)kennen, niet om informatienummers of zo.

RobB, Brielle op 06-09-2009, 20:42

De inzending over dat kind klopt niet. Een kind van 8 jaar die aanhoudend krijst en tiert en haar moeder slaat en "stoute mama" noemt? Dit soort overderooie-gedrag komt eerder bij peuters/kleuters voor.En als moeder is het over het algemeen het beste zo'n woedeaanval te negeren omdat iedere vorm van aandacht een aanmoediging vormt. Heel genant als dat ergens gebeurt waar je niet zo makkelijk "weg kunt lopen". Zelf zou ik het niet erg gevonden hebben als een vreemde - door het effect van vreemde ogen dwingen - ingrijpt als het met sympatie gebeurt. Dus niet zo van debiel mens kan je je eigen kind niet in de hand houden - dan doe ik het wel ff.

maria, oslo op 06-09-2009, 15:36

Ik blijf verwonderd dat ouders zich zo heftig aangevallen voelen als het om hun kind gaat. Iedereen is kind geweest.Daarvoor hoef je niet zelf kinderen te hebben. We zijn op een manier allemaal ervaringsdeskundige! Kinderen moeten geholpen worden allereerst door vertrouwens personen maar ook door hun omgeving. Opgelaten voelen omdat je kindje niet het toonbeeld van is, kan ik me voorstellen als je dan het laatste woord wilt hebben doe het dan tegen je kindje. Want wat zal het kind denken van zijn moeder nu?

wendy, amsterdam op 06-09-2009, 11:13

Dit soort heftige 'cadeaus' aan hoogbejaarden, lijkt me nog het meest gegegeven om er zelf later sensatieverhalen over te kunnen vertellen. Ik sluit me geheel aan bij Beatrijs' advies. Hier werd overigens een tijd geleden een oude man een helicoptervlucht aangeboden voor zijn verjaardag. De helicopter crashte direct na het opstijgen. Gelukkig overleefde de jarige.

Margo, Zweden op 06-09-2009, 11:12

Hoe weten jullie dat de vraagster ongevraagd aan het bellen sloeg? Misschien belde ze wel naar info-nummers, dus waar men zit te hopen op veel inkomende belletjes.
Prima om zo'n vervelend kind op deze manier te stoppen. Kort maar krachtig en effectief. Zo'n dolgedraaid kind heeft niets aan zoete woordjes, die bereiken het nauwelijks. Juist de botheid maakt dat het kind met een schok weer tot zichzelf komt. Maar de moeder moet dan weer de boel gaan verzieken ipv blij zijn dat het kind uit de huilkramp gekomen is...

Stella, Utrecht op 06-09-2009, 11:08

Aan Ewa:
Ze nemen iemand van 94 wel mee, zo lang iemand maar goed ter been is. Als hij echter een evenwichtsstoornis heeft, is het sowieso niet aan te raden. Sneu dat ze die man zo nodig zoiets vreemds cadeau willen doen. Ik hoop dat het die mevrouw lukt de broers van haar man nog om te halen. Het lijkt inderdaad wel of ze juist willen dat hem iets overkomt.

Josefien, Groningen op 06-09-2009, 11:08

Ik verdenk die terugbelmevrouw ervan dat ze zo´n hinderlijk mens is dat aan telefonisch leuren (met een gladder woord: telemarketing) doet. Zulke mensen verdienen het om om half drie ´s nachts te worden teruggebeld.

JW, IJmuiden op 06-09-2009, 11:08

Beste Peter Jeuken, als antwoord op uw vraag:

-diegenen die graag zelf graag die ballontocht willen maken....

Ik vraag me oprecht af of de baloonvaarder een 94 jarig persoon mee zal nemen. Ik hoop het niet, dilemma voor de vader opgelost, maar beter om dat "kado" helemaal niet aan te bieden. Of is er een flinke erfenis in het verschiet? (ironisch, zeer ironisch gezegd)

Ewa, Almere op 05-09-2009, 22:17

Het is werkelijk verbijsterend hoe grof en onnadenkend sommige mensen kunnen zijn. Verontwaardigd zijn omdat iemand terugbelt als het u toevallig niet zo uitkomt en dan nog bij de krant gaan klagen over deze mensen?! Dan moet u zelf maar niet ongevraagd gaan bellen! Wat een ongelofelijke horkenmentaliteit! Je zou bijna denken dat dit een parodie is, zo belachelijk is het. Worden zulke bijdragen wel gecontroleerd of ze serieus zijn?

Wim, Groningen op 05-09-2009, 22:13

Ongevraagd : praktijken van enkelen die menen privé dan wel beroepshalve in het rond te kunnen bellen (beroeps- dan wel om privé profijtelijke redenen ?) nopen medeurgers tot een - tegen betaling - geheim telefoonnummer, ofwel wordt zelfs uw geheim telefoonnummer te grabbel geggoid : want ook een geheime nummer is koopbaar. Het typeert de brutaliteit van de opbelle(s) door deze brief : dit levert deze narcisten nog meer aandacht en publiciteit. Is Beatrijs nog steeds met vakantie ? Was deze inzending ongevraagd terugbellen voor publicatie niet beter geweigerd door de redactie ? Deze reactie graag volledig publiceren a.u.b.

Katrien, Turnhout op 05-09-2009, 18:53

@ mag men een kind terechtwijzen: Een kind dat zo ziek is volgens de moeder, wordt door de moeder geknepen? Lees ik het goed??? Echt zieke kinderen zijn juist vaak stil en hebben de energie niet om te krijsen en te slaan. Met misdragende kinderen ga je naar buiten zodat de rest van de wachtenden niet hoeft mee te "genieten". Spreek je zo'n kind toch aan, doe het dan met humor en wat afleiding ipv venijn.

@ jarige schoonvader: PRAAT met de broers, niet vader inlichten, maar duidelijk zeggen dat dit kado niet gepast is.

g, usa op 05-09-2009, 18:53

Ongevraagd terugbellen
Ik vind het eerlijk gezegd erg beleefd dat mensen u terugbellen. Wel een beetje typisch dat u zich daar zo aan stoort, terwijl u degene bent die eerst belt. En u zegt: ik bel voorbereid en op een rustig moment. Ja oke, voor u, maar hoe zit dat dan met degene die u belt? Die is niet voorbereid en heeft wellicht geen rustig moment..

Josefien, Groningen op 05-09-2009, 16:24

Met (schoon)pa naar boven?

Het moet niet gekker worden. Als je iemand wil verrassen doe je dat als je zeker weet dat iemand aangenaam verrast zal zijn. Niet als je op je klompen kan aanvoelen dat je iemand voor het blok zet. Wie haalt zoiets idioots in zijn/haar bolle harsens?

Peter Jeuken, Hilversum op 05-09-2009, 16:24

Hartelijk dank, meneer of mevrouw Hendriks. U hebt iemand, die enerzijds het recht op eist om iedereen ongevraagd op te bellen, maar het anderzijds, ten gevolge van een vreemde kronkel in de geest, schandalig vindt als de door hem/haar ongevraagd gebelde 'ongevraagd' terugbelt, op de mogelijkheid geattendeerd om mensen voortaan volledig anoniem telefonisch lastig te vallen.

RobB, Brielle op 05-09-2009, 16:24

Die kindertjes, die weten toch wel voor beroering te zorgen.Is het niet in een dokters wachtkamer,gillen ze de boel wel bij elkaar in een restaurant.
Die "oudere" dame heeft m.i. VOLKOMEN gelijk.Het kind bevond zich in een openbare ruimte,dus kan een ander daar commentaar op geven.
Ze mag nog blij zijn,dat ze niet is gemolesteerd, want ouders met kinderen kunnen heeel ver gaan in hun adoratie.
Jammer dat de dokter zelf niet te voorschijn is gekomen, of een assistente.Dat had meer indruk gemaakt,misschien?
Kinderen zijn hinderen, zei Vader Cats al een tijd geleden, wat zou de man opkijken,hoe het vandaag de dag in "Kinderland" is......

ARYA, ERGENS op 05-09-2009, 15:10

Enb Nu is het afgelopen: misschien een goed idee om een speciaal kinderuurtje per dag in te lassen of een kinderarts te bezoeken. Hier in de USA heb ik geen probleem met mijn zoontje van bijna 1 jaar. Geen bezoeken aan de huisarts, maar de kinderarts. Veel problemen worden er op deze manier voorkomen. Moeder zou misschien wijzer moeten zijn en als het kind zo ziek is, aandringen op een "snellere' behandeling. Ongevraagd terugbellen, misschien een boodschap achterlaten of een antwoordapparaat??

P. de Jonge, NYC op 05-09-2009, 15:09

"ongevraagd" terugbellen.
Blijkbaar bent u begonnen met het ongevraagd bellen. Om te voorkomen dat men u terug belt zou U zo beleefd kunnen zijn om een boodschap in te spreken in plaats van gewoon maar op te hangen. Uw nummer anoniem maken maakt Uw actie alleen nog onbeleefder.

Andermans kind corrigeren.
In dit soort overlastgevende situaties, waarbij ouders duidelijk onverschilligheid tonen mag het wat mij betreft best. In plaats van iets zeggen zou men het kind ook streng aan kunnen kijken - een boze blik kan wonderen doen - vaak omdat zo'n kind ook wel degelijk de omgeving checkt op reacties.

Margiet, Amsterdam op 05-09-2009, 15:09

Nu is het genoeg. Ook hier geldt hoe zeg je het. Bij lsstige kinderen zeg ik. He joh, hou eenhs even op. Zullen we samen een liedje zingen, want ik heb ook een hekel aan wachten. Met humor bereik je nu eenmaal meer dan met fenijn.

Martha Blom, Goes op 05-09-2009, 15:09

Over 'ongevraagd teruggebeld'. Beatrijs heeft gelijk: het is juist heel vriendelijk dat zij terugbellen en vragen of het gelegen komt, is voor terugbellen minder van belang, u had hen toch nodig.

Maar er is natuurlijk wel een oplossing: uw nummer anoniem maken, dan zien ze niet meer welk nummer er heeft gebeld en kunnen dus niet meer terugbellen.

C.Hendriks, Amsterdam op 05-09-2009, 12:46