Foto’s voor een weeshuis

Suikerrietkappers© Piet den Blanken/HH

Op het fotografenplatform PhotoQ worden foto’s geveild voor slachtoffers van de aardbeving op Haïti.

Fotograaf Piet den Blanken bezocht Haïti in 2003 ter gelegenheid van de 200-jarige onafhankelijkheid van het arme land (1804-2004). In 2000 en 2001 was hij in de belendende Dominicaanse Republiek om een reportage te maken over de Haïtiaanse gastarbeiders die daar onder erbarmelijke omstandigheden in de suikerrietvelden werkten.

Tijdens zijn bezoek aan Haïti logeerde Den Blanken in een hotel vlak achter het presidentieel paleis. „Het mooiste gebouw dat er was.” Op beelden zag hij dat het door de aardbeving van januari als een kaartenhuis in elkaar is gezakt. „Dan moet het wel heel erg zijn, dacht ik.”

Na de tsunami van december 2004 had een klein bureautje een fotoveiling georganiseerd, waarvan de opbrengst naar de slachtoffers ging. Zelf had Den Blanken destijds ook een foto aangeleverd. Dat bureautje bestaat niet meer. „En dus dacht ik: dan doe ik het deze keer zelf wel.”

Philip Jinsen van fotopersbureau Hollandse Hoogte bleek enthousiast. En Den Blanken vond ook Edie Peters, initiatiefnemer van het non-profit fotografenplatform PhotoQ, aan zijn zijde.

Sinds vorige week maandag worden op de website www.photoq.nl ruim honderdvijftig foto’s getoond. Tot 21 februari is er de mogelijkheid om op de beelden te bieden. De opbrengst gaat naar een weeshuis op Haïti.

Fotografen, onder wie Jörgen Caris en Werry Crone van Trouw, leverden hun beelden aan. Een „summiere ballotage” door Jinsen, Peters en Den Blanken, bepaalt welke beelden wel en niet worden geveild.

Elke fotograaf die een beeld aanbiedt, geeft aan waar de foto genomen is, op welk materiaal hij is geprint en wat de minimale opbrengst moet zijn. Den Blanken: „Als ik op de website kijk valt me op dat er al veel belangstelling is. Op ruim een vijfde van de foto’s is al een bod gedaan.”

Den Blanken, werkzaam voor Hollandse Hoogte, volgt al twintig jaar de belangrijkste sociaal-economische ontwikkelingen in Latijns-Amerika. De burgeroorlog in El Salvador legde hij vast en onlangs maakte hij een reportage van de olieproductie in Venezuela. Meermaals maakte hij reportages van traditionele gebieden waar migranten werken.

Voor de fotoveiling voor Haïti leverde hij een beeld aan van Haïtiaanse suikerrietkappers in de Dominicaanse Republiek, die ’s morgens naar de suikerrietvelden worden getransporteerd. „Suikerriet kappen is het zwaarste onderdeel van de landbouw: het is vies werk, slecht betaald en het is daar bloedheet.”

Het werk wordt vaak door illegale migranten verricht. Het is seizoenswerk, dus tijdelijk. Net als dat van de goudzoekers die Den Blanken in Ecuador fotografeerde. „Ik ben vaak op dit soort dingen gericht. Het is heftig, ja. Maar het is mijn werk om dit soort uitbuiting – want zo mag je het gerust noemen – te documenteren.”

© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.