Hoe Paul Verhoeven ons leven verandert

Je loopt langs een huis met een bord ’Te Koop’, richt de camera van je mobiele telefoon op de woning en voilà: prijs, woonoppervlak en telefoonnummer van de makelaar verschijnen in het scherm. ’Augmented Reality’ (toegevoegde realiteit), heet dit digitaal laagje over de materiële wereld. De mogelijkheden lijken onbeperkt. Wie kan inzoomen op een woning, kan dat ook op een restaurant voor de laatste recensies. En ja, Augmented Reality, kortweg AR, kan ook jou in een digitaal laagje wikkelen.

Het enige dat je nodig hebt is een mobiele telefoon met camera, GPS, kompas en AR-software. Software als Layar bijvoorbeeld, van het Nederlandse bedrijf SPRXmobile. Deze ’AR-browser’ is sinds vorige maand gratis verkrijgbaar voor de HTC Magic en de G1, maar in de toekomst zal ook een versie voor de iPhone verschijnen.

Dat AR-technologie de virtuele en werkelijke wereld met elkaar verbindt, blijkt nog het beste uit de mogelijkheid driedimensionale personen en objecten te projecteren. BMW experimenteert met een digitale docent die via een speciale beeldschermbril stap voor stap uitlegt hoe je een radiator verwisselt. Van de docent is het een kleine stap naar een virtuele gids je langs bezienswaardigheden van Rome of Parijs loodst. En wat te denken van toepassingen voor games waarbij het speelveld de eigen slaapkamer is en waar zombies zich verstoppen onder je bed.

Dat uitgerekend een Nederlands bedrijf pioniert met AR, is niet zo verwonderlijk. Was het niet regisseur Paul Verhoeven die ons al in 1987 liet kennismaken met Augmented Reality? Zijn ’Robocop’ uit de gelijknamige film, zoomde eveneens in op verdachte personen, scande gezichten, analyseerde stemmen en koppelde dit aan zijn database, wat in de regel het doodvonnis van de verdachte betekende.

Slecht nieuws dus voor criminelen, dat AR. Dat het Zweedse bedrijf The Astonishing Tribe inmiddels ver is gevorderd met gezichtsherkenning, zal de toekomstige overvaller dan ook weinig plezier doen. Het programma Augmented ID scant de contouren van je gezicht en vertelt hoe je heet, wanneer je bent geboren, enzovoort. Op dit moment herkent Augmented ID alleen personen die zich daarvoor hebben aangemeld. Net als op de meeste sociale netwerksites kunnen zij kiezen welke informatie zij met het publiek willen delen en wat privé moet blijven. De technologie lijkt dan ook bij uitstek iets voor sites als Hyves. Dan kunnen alle Hyvers elkaars profielen bekijken als ze bijvoorbeeld in de trein zitten. Maar het kan nog beter. Denk eens aan al die afbeeldingen op Twitter, Facebook, LinkedIn, Flickr en allerlei weblogs. Een rijkere bron van foto’s voor gezichtsherkenning en andere leuke weetjes is nauwelijks denkbaar.

Beetje eng is die nieuwe technologie wel. Stel je voor, iemand richt zijn camera op je en weet direct wie je bent, wie je vrienden zijn, waar je op school heb gezeten, waar je werkt, wie je favoriete artiest is, kortom: alle informatie die je ooit via het web over jezelf hebt verspreid. Een onwerkelijk scenario? Nee hoor. Transformeer Google tot een alwetende digitale laag, koppel dit aan een programma als Augmented ID en de hele wereld, inclusief jijzelf, is getagd en gelabeld.

De aantasting van onze privacy bereikt daarmee ons alledaagse leven. Binnenkort vragen we ons af waarom iemand zijn telefoon omhoog houdt. Maakt hij een foto, leest hij een sms of is iemand mij aan het ID’en? Waarom? Ken ik hem? Het antwoord is snel gegeven. Je pakt je mobiel, zoomt in, en ach, zijn persoonlijke firewall staat aan. Vast iemand die iets heeft te verbergen.

© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.