Songfesitval: 'Ik ben verliefd, sha-la-lie'

soap & co

Nationaal Songfestival: Waarom alleen dat ene heel volkse liedje, dat eigenlijk kansloos is?

Gedoe over het Nationaal Songfestival. Allereerst bedankte Edsilia Rombley voor enige betrokkenheid bij het festival op 7 februari. De zangeres liet deze week weten dat ze was benaderd om een van de kandidaten te coachen voor de voorverkiezing, waarbij wordt bepaald wie er in mei uiteindelijk naar Oslo gaat om Nederland te vertegenwoordigen.

Rombley maakte kenbaar dat ze de procedure van de voorronde hekelt. Begrijpelijk, maar jammer. Zij vertegenwoordigde Nederland twaalf jaar geleden met het lied ’Hemel en aarde’, destijds een eigentijds nummer waarmee ze vierde werd, een hoge notering gezien de prestaties van de laatste decennia.

Wat is er deze keer anders aan de procedure van het Nationaal Songfestival? In de voorgaande jaren viel er altijd te kiezen uit verschillende liedjes waarmee Nederland zich zou laten vertegenwoordigen, dit jaar staat het nummer van tevoren vast en is het alleen de vraag wie het lied gaat vertolken.

Niet goed, vindt Rombley. „Ik had liever gehad dat alle zes kandidaten een liedje hadden mogen uitzoeken en produceren. Ik sta niet achter het idee dat één persoon een liedje maakt.”

Ze drukt zich nog netjes uit. Bekende Nederlanders die haar voorgingen in het bekritiseren van de gang van zaken, waren feller en richtten hun pijlen op het uitverkoren lied van dit jaar – ’Ik ben verliefd Sha-la-lie’ – en de schrijver ervan: Pierre Kartner. Beter bekend als Vader Abraham. U weet wel, van die smurfen.

Muziekproducent en Idols-jurylid Eric van Tijn acht Nederland zelfs ’kansloos’ met het nummer. „Het had ook vijftig jaar geleden geschreven kunnen worden”, klaagde hij tegenover de Telegraaf. Honend: „Als je Pierre vraagt een nummer te schrijven dan kun je erop rekenen dat er shalalie in zit. Als je dit liedje dertig jaar geleden had laten zingen door Dennie Christian had je meteen gewonnen. Maar het is 2010.”

Van Tijn heeft een punt. Rombley’s liedje ’Hemel en aarde’ van twaalf jaar geleden (!) klinkt zelfs minder gedateerd dan het lied waarmee Kartner ons nu de boer op wil laten gaan.

Ook Tros-coryfee Yolanthe Cabau van Kasbergen begrijpt de commotie. „Ik heb vertrouwen in het nummer, maar ik snap de kritiek”, zei de presentatrice en ex van Jan Smit (ook niet bepaald bekend om zijn vooruitstrevende bijdrage aan de contemporaine muziek van eigen bodem) onlangs. „Het is heel volks en dat zijn wij Nederlanders ook. We hebben de laatste jaren de allerbeste popliedjes gestuurd, met veel glamour. Dit is eens iets anders.”

Zo kun je het ook bekijken. Maar de vraag blijft wat ze in de rest van Europa weten te maken van onze folklore. Toch heeft Kartner alle vertrouwen in de diverse interpretaties van zijn creatie. In het Tros-radioprogramma ’Gouden Uren’ zei hij dat hij hoopt dat de uiteindelijke artiest een jonger geluid gaat geven aan het liedje. „Misschien zit er straks wel een rapper bij”, denkt hij out of the box.

Het kan verkeren. Misschien dat het toch nog spannend wordt 7 februari. Zeker als er een Russische folkversie bij zit, want Kartner moest deze week zijn lied nog herschrijven vanwege politieke gevoeligheid over het woord Leningrad in de tekst: de stad heet sinds 1991 weer St. Petersburg.

© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.