Ga direct naar de content

Wereld
12 maart 2009
Vincent Durivou

Communisme maakt comeback

In Japan wint de partij leden en is Marx in stripvorm populair

Omslag van de stripversie van de marxistische roman ’Kanikosen’ , waarvan er afgelopen jaar 550.000 zijn verkocht.

Omslag van de stripversie van de marxistische roman ’Kanikosen’ , waarvan er afgelopen jaar 550.000 zijn verkocht. © Trouw

De communisten winnen aan terrein in Japan, een reactie op de harde economische lijn van de regering. Een stripboek van Das Kapital van Marx vliegt de winkel uit.

Het is druk bij de Kitano Tenmangu-heiligdom in Kyoto. Japanners drommen rond een pruimenboom en schieten plaatjes van de eerste bloesems, voorbodes van de lente. De bloemen trekken meer publiek dan de geluidswagen van de Japanse Communistische Partij (JCP), buiten de poort van het heiligdom. Een man met megafoon spreekt vanaf het dak tot een handvol Japanners.

Toch is ook voor de JCP een nieuwe lente aangebroken. In december noteerde de partij voor de veertiende maand op rij een stijging van het aantal leden. Sinds oktober 2007 meldden zich 14.000 nieuwe aanhangers; de partij telt nu meer dan 415.000 leden. Ook steeg voor het eerst in 21 jaar de oplage van partijblad ’De krant van de rode vlag’.

De groei zette begin vorig jaar in, toen partijleider Kazuo Shii de regerende coalitie aanviel op de scheve werkgelegenheidsverhoudingen in Japan. „Dagarbeiders worden in dit land aan de kant geschoven als wegwerpartikelen”, zei hij in een inmiddels beroemde speech.

„We hebben het betoog toen op onze website gezet”, zegt Toshio Ueki van het partijbureau. „Dat filmpje is inmiddels 400.000 keer bekeken.”

Posters met woorden van dezelfde strekking hangen overal in de stad, sommige met een foto van leider Shii. ’Mensen zijn geen dingen’, staat op een van de affiches. Woorden die vooral weerklank vinden onder het leger van uitzendkrachten in Japan.

In de jaren negentig, toen de Japanse economie ineenstortte, verruilden bedrijven veel vaste werknemers voor tijdelijke krachten. Sinds 2000 ging het helemaal rap. Het aantal uitzendkrachten steeg van 333.000 in dat jaar tot 1,3 miljoen in 2007.

Nu de economie opnieuw klappen krijgt, vliegen uitzendkrachten er massaal uit. Het Japanse ministerie van volksgezondheid, werkgelegenheid en welzijn verwacht dat tussen oktober 2008 en maart dit jaar bijna 125.000 ’non-reguliere’ werknemers hun baan zullen verliezen – 50 procent meer dan het ministerie in december voorspelde.

Ueki: „Op onze site krijgen we reacties als ’Werknemers mogen niet langer als voorwerpen worden behandeld’, ’Ik wil een stabiel inkomen’ en ’De druk van belastingen en verzekeringen neemt toe, terwijl mijn inkomen alleen maar daalt’.”

Of de JCP ooit echt een vuist kan maken, is de vraag. In de algemene verkiezingen van 2005 sleepte de partij 7,25 procent van de stemmen binnen. Dat was fors minder dan de Liberale Democratische Partij en de Democratische Partij van Japan.

Maar de JCP is volgens peilingen de kleine coalitiepartner New Komeito voorbijgestreefd. De vechtlust van de partij is dan ook groot. De JCP werpt zich op als hoeder van de zwakkeren in de samenleving, met verhoging van het minimumloon als speerpunt van haar beleid.

„De overheid wil het minimumuurloon verhogen tot boven de 700 yen (bijna 6 euro - red.)”, zegt Ueki. „Een stap vooruit. Maar ook dan heeft Japan het laagste minimumloon van alle ontwikkelde landen.”

Volgens de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (Oeso) bedroeg het Japanse minimumloon in 2006 ongeveer 30 procent van het gemiddelde nettoloon. In Nederland was dat ruim 50 procent.

„Onze partij blijft knokken voor een minimumuurloon van 1000 yen of meer”, meldt Ueki.

Dat de minderbedeelden zich roeren, blijkt ook in de boekwinkel. In december verscheen in Japan de klassieker ’Das Kapital’ van Karl Marx in stripboekvorm. Tot nu toe werden er al 70.000 exemplaren van verkocht. Ook het boek ’Kanikosen’ (Het krabinblikschip), een marxistische cultroman uit 1929 over de barre leefomstandigheden van een groep arme vissers, vliegt sinds vorig jaar de winkels uit. „In 2007 verkochten we slechts 5000 exemplaren van ’Kanikosen’”, zegt Fumiaki Mori van uitgever Shinchosha. „In 2008 waren dat er bijna 550.000.” Het boek is ook verkrijgbaar als stripboek en later dit jaar komt een nieuwe filmversie uit.

© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.

De Japanse Communistische Partij (JCP) kan niet over één kam worden geschoren met de communistische regimes in China en de voormalige Sovjet-Unie.

De partij lag geregeld met Peking en Moskou overhoop. Zo veroordeelde de partij de inval van Afghanistan door het Sovjetleger in 1979. Daar maakte ze in het Kremlin geen vrienden mee.

De JCP verzette zich ook tegen invasies door Japan zelf. De partij begon in 1922 als ondergrondse beweging in een militaristisch keizerrijk. Sindsdien protesteerde ze keer op keer tegen de agressie en expansiedrift van haar thuisland. Tegenwoordig pleit de partij, die in 1945 werd gelegaliseerd, voor het beëindigen van de militaire alliantie van Japan met de Verenigde Staten en een terugkeer naar een meer neutrale, pacifistische positie.

Opvallend genoeg deelt de communistische partij enkele standpunten met ultrarechtse groeperingen. De partij roept bijvoorbeeld Rusland op een betwiste eilandengroep ’terug te geven’ aan Japan.

Reacties (6)

Communisme staat nog altijd voor, een goed inkomen, gratis gezondheidszorg, gratis woning, goede voedselvoorziening. Dat is een goede zaak. En zeg nou zelf, we hebben te veel voedsel, armoede ook in Nederland, bureaucratische en slechte gezondheidszorg (personeelsbetaling moet minder,papierwerk enz.), koopwoningen worden te duur (nu al bij starters), We hebben soms te veel en soms te weinig dat kan beter verdeeld worden. Kapitaalgierigen moeten hard aangepakt worden ander volgt er snel revolutie (zie Nepal).

Hugo Veen, Boxtel op 06-05-2009, 23:43

Ha ha, onder een communistisch regime krijg je wel een stabiel inkomen, maar veel zal je er niet van kunnen kopen.

En het is altijd hetzelfde liedje. "Het communisme (of welke ideologie of religie dan ook), deugt wel, maar sommige mensen misbruiken het", wordt dan beweerd door aanhangers als je ze op misstanden wijst. Lariekoek! De mens is nu eenmaal zoals hij is, en als het misgaat, ligt de schuld bij het systeem dat daar geen rekening mee houdt.

Gerard van Wilgen, Bilthoven op 18-03-2009, 01:57

Niet alleen in Japan. Ook in de VS en ons eigen Europa worden banken genationaliseerd om te redden wat er te redden valt na een periode van pervers hyperkapitalisme. Dat mag je natuurlijk geen communisme noemen, begrijp ik best. Het westen zou daarmee de vergeleken met het communisme superieure vrije markt belachelijk maken. Feit is echter dat een mix van communisme en gecontroleerd kapitalisme steeds meer als wenselijk wordt gezien. Het is nu de beurt aan kapitalismefetisjisten van hun stokpaard te stappen. Met zo min mogelijk gezichtsverlies uiteraard.

Paulcjm, Eijsden op 12-03-2009, 12:34

Er is niets mis met zuiver uitgevoerd communisme, socialisme en/of echt liberalisme. Deze kunnen elkaar zelfs versterken.
Het gaat feitelijk altijd om het gedrag van de mensen aan de top van de uitvoerende machten: politieke organisaties, justitie, ambtenaren, wetenschappers en bedrijven.
Zolang leiders van deze organisaties hun beperkte intellect, ego, egoïsme, graaizucht en machtwellust, in welke mate dan ook, niet inzien en kunnen afleggen blijft het behelpen.
Daarnaast zijn openheid en transparantie een belangrijke voorwaarde om het contact (dus legitimiteit) met de maatschappij niet te verliezen.
Wantrouwen is een slechte raadgever.

Joop Schouten, Hoorn op 12-03-2009, 12:15

Een goede zaak, de kapitalistische orthodoxie kan wel wat tegenstand gebruiken.

yelamdenu.blogsome.com, rotterdam op 12-03-2009, 10:41

De grootste kritiek op de partij is dat het met name door de oude garde wordt bestuurd. Er is weinig vernieuwing in de partij en zullen nooit echt groot worden hierdoor. De politiek in Japan is 1 grote vriendjesbende, ik zou niet weten op wie ik zou stemmen als dat zou mogen. De opkomst bij verkiezingen is dramatisch laag en niemand lijkt geinteresseerd om iets te veranderen. Heerlijk land om te wonen en ondernemen maar de politiek is een schande.

JW Smit, Tokio op 12-03-2009, 09:31

Plaats een reactie

U hebt geen naam ingevoerd.

U hebt geen woonplaats ingevoerd.

U hebt geen (geldig) e-mailadres ingevoerd.

U hebt geen reactie ingevoerd.

Uw reactie is te lang.

Gebruik maximaal 650 tekens. U heeft nog 650 tekens. Lees ons reglement

Stuur artikel door

Verstuur dit artikel naar

U hebt de naam van de ontvanger niet ingevoerd.

U hebt geen (geldig) e-mailadres ingevoerd.

Uw gegevens

U hebt de naam van de zender niet ingevoerd.

U hebt geen (geldig) e-mailadres ingevoerd.

counter
Weblog Noord-Irak

Geschiedenis wordt geschreven

Twee feestjes waren er op verkiezingsavond in Suleymania. De twee concurrerende partijen meenden allebei gewonnen te hebben.

Podium

Raak Teheran waar het pijn doet

Irwin Cotler tijdens een persconferentie in Jeruzalem in december 2009.

Professor Cotler is de indiener van de 'Iran Accountibility Act' in Canada. Hij roept daarmee op tot zware sancties tegen het Mullah regime. Cotler waarschuwt dat het Iraanse regime aanzet tot genocide. Het is aan de wereld om dat te voorkomen, nu het nog kan.

Van Moskou tot Medan

Jelle – had beter niet kunnen feliciteren

Ik woonde nog maar net in Rusland en belandde met mijn toenmalige vriendin in een bos aan de rand van Moskou (waar ooit een verdwaalde jogger omkwam, maar dat terzijde).

Naschrift

Net een nieuw gezin

Na jaren onzekerheid waren Rowena en Richard Pet op weg naar dubbel geluk: een ’eigen’ baby én een adoptiekind. Tot de beving op Haïti.

Weblogs

De Hoorn des Overvloeds

Haroon Parvani

De Afghaanse boer die papaver verbouwt, draagt evenveel schuld als een welvarende Nederlander die eten weggooit. Overlevingsdrang versus verwend gedrag.