De manager wordt te hoog gewaardeerd

Chris van der Heijden heeft een prachtige term voor de manager die een ramp voor zijn bedrijf is, kwaaksneutel. De kwaaksneutel doet er alles aan om zijn positie te verstevigen. De kwaaksneutel is ervan overtuigd dat overtuigingskracht voldoende is voor een manager, en dat kennis van zaken overbodige ballast is. De kwaaksneutel kwaakt zijn boodschap over vernieuwing en verandering dwars door de organisatie die hij wordt geacht te dienen, om er alleen zelf beter van te worden (Het zand in de machine: Managerscultuur in Nederland)

Bosman, Middenmeer op 29-01-2008, 00:44

"Nooit een vak geleerd zijn handen staan verkeerd, onze Jan is manager geworden. Nergens voor geschikt heeft ie het geflikt onze Jan is manager geworden. Werken lukte nooit zo goed maar nu vertelt hij hoe het moet, onze Jan is manager geworden. Want heel vroeg begreep hij al de beste stuurlui staan aan wal, onze Jan is manager geworden." Enz. ( Uit Joop Visser, Nooit een vak geleerd) Deze liedtekst ter verlevendiging van het artikel, niet om mijn eigen mening uit te drukken.

Darick, Praag op 04-10-2006, 09:04

Waarom hebben we nog gewoone werkende mensen? Nog even en deze zijn uitgestorven. De managers boomen, je bent niets meer tegenwoordig als je geen manager bent, daar begin je mee als je van school komt. Kortom dit is de grootste onzin en is een creatie van deze tijd die geen lang leven beschoren is. De werknemer op de werkvloer moet het doen, de bouwvaker, tram, trein en bus vervoer, verplegster en de vuilnisman enz. Dat zijn de beroepen die beter betaald zouden moeten worden, zonder hen is de samenleving nergens. De helft van de managers zijn overbodig, een staking van managers is geen ramp, maar tram, trein en bus wel enz. denk toch eens na mensen? Maar tja we willen allemaal manager zijn en huh we halen onze neus op voor de werkende. Het primaire proces en vormgevers dat moet gestuurd worden door een manager, hoe werd de vorm vroeger gegeven, marktconform? Helaas we kunnen niet meer zonder een manager zie de zorg, 80% managers 20% verpleegkundige.

karel, Amsterdam op 04-10-2006, 08:56

Lees de Raiffeisen-lezing van Geert Mak uit 2004! http://www.rabobankgroep.nl/download/2004RaiffeisenlezingWord.pdf

Henk Koenen, Nijmegen op 03-10-2006, 16:22

Op zich ben ik het er mee eens dat de vormgevers van het primaire proces meer dienen te verdienen. Althans de goede leerkrachten onder hen. Vele mensen maken echter een grote fout door het gehele onderwijs over één kam te scheren. Inderdaad binnen ROC's, MBO & HBO en universiteiten verdienen de managers grof geld. Bij het VO gaat het ook al die richting uit. ER IS ECHTER EEN UITZONDERING VOOR HET PRIMAIR ONDERWIJS. De leerkrachten worden er ondergewaardeerd en de schooldirecteuren ook. Het wordt tijd dat daar eens wat aan gedaan wordt. Het is m.i. veel moeilijker om les te geven aan kinderen die zeer uiteen lopen qua niveau: van praktijkonderwijs tot gymnasium. Een basisschoolleerkracht heeft de plicht en de vaardigheden om deze kinderen in zijn/haar groep goed onderwijs te geven. Binnen een HBO-instelling geldt het adagium: dOe je niet mee, heb je geen zin? Dan ga ik wel verder en ga jij maar weg! KORTOM: MEER FINANCIëLE WAARDERING VOOR DE LEERKRACHTEN EN DIRECTEUREN IN HET P.O.!

Johan van Knijff, Bavel op 02-10-2006, 12:35

Wat doet een manager? Hij abstraheert processen tot cijfers, waardoor er flink mee gerekend en gemanipuleerd kan worden. De afstand tot de werkelijkheid wordt per bewerking groter, waardoor slechts nog de contouren van z'n eigen werkelijkheid resteren. Op dat punt aangekomen heeft hij het rijk voor zichzelf. Niemand behalve collega "bestuurskundigen" snappen nog waar hij het over heeft. Die collega's zitten allemaal ook in hoge functies of adviesbureau's. Gaat er iets mis, dan wordt een adviesbureau geraadpleegd (want wie durft er nog zelf na te denken en verantwoordelijkheid te nemen?), waarna meestal een curus of training teambuilding volgt. Wat overigens wellicht het grootste probleem van managers is, is hun structurele on-honkvastheid. Langer dan 3 jaar ergens zijn is nu eenmaal dodelijk voor je CV en dus voor je marktwaarde. Dus op naar de volgende werkvloer, waar je geen voeling mee hebt, en waar je weer heerlijk je eigen werkelijkheid op kunt loslaten.

Fred, Amersfoort op 02-10-2006, 12:23

Zegt het voort, zegt het voort. Ik hoop dat dit een eerste aanzet is tot een volledige herwaardering van de arbeidersmarkt. Regelneven, vergadertijgers etc eruit en vakmensen erin!

Henk, Arnhem op 02-10-2006, 12:04

De golf van het MD heeft zijn hoogste punt reeds enige tijd beleefd en er staan vervangers te trappelen om een "nieuwe" golf te vormen. Persoonlijk hoop ik op iets met een hoog sociocratisch gehalte.

rich, beverwijk op 01-10-2006, 22:19

Het zijn geen ondernemers, het zijn gewoon zakkenvullers. Reuzen van de middelmaat die boven zijn komen drijven door gebrek aan gewicht.Ik vrees overigens dat dit van alle tijden is en dat dit soort nu alleen betere kansen grijpt om zichzelf te verrijken en op te blazen.

P.Potjeverdiret, Berlin op 01-10-2006, 22:19

Één van de beste, nee, hét beste artikel ooit geschreven! Ook in mijn loopbaan bij TPG Post heb ik gezien dat heel veel managers uitsluitend met zichzelf en hun salaris bezig zijn door b.v. zoveel mogelijk "beleidsnotities" te schrijven en allerlei andere onzin.Dit duurt tot op de dag van vandaag voort! De kop van dit artikel hangt nu bij mij thuis op het toilet zodat het nog lang z'n betekenis kan houden! En dan al die "vergaderingen", wát een ramp was dat altijd.....Óndanks dat heb ik overigens best genoten; ik zag toch nog wel de humor in van alle cursussen waar altijd hetzelfde door 'managers' werd verteld: "het is voor onze klanten!" en dan de eeuwige vragen rond wie ben ik, wat kan ik en wat wil ik. Mijn buurman heeft ooit eens mee moeten doen aan een cursus waarbij men met 4 mensen op een A4 moesten gaan staan. Deze cursus werd aangeprezen door.......managers...die natuurlijk zelf NOIIT zo'n cursus gingen doen, dáár waren zij té druk, té belangrijk voor...

Klaas de Jonge, Putten op 01-10-2006, 22:19

Als je nergens inhoudelijk goed in bent blijft er maar één ding over, het management. Aangezien we steeds meer inhoudelijke nitwits hebben neemt het aantal managers onvermijdelijk toe. Gevolg is perfect lopende processen met inhoud nul. De kwaal van deze tijd.

Paulcjm, Eijsden op 01-10-2006, 22:17

Voor vele managementfuncties zijn geen diploms's nodig. Bluf en de juiste contacten zijn dan de ingrediënten om de bestbetaalde en meest prestigieuze functies te verkrijgen, waarbij ze wel afhankelijk zijn van de kennis van anderen, die minderbetaald worden, maar wel zonder of met heel weinig inkomsten lang hebben moeten studeren. De bestbetaalde functies worden dus vaak ingenomen door mensen met twijfelachtige vaardigheden. Over andere functies willen ze ondanks of dankzij het eigen gebrek aan kennis nogal eens misprijzend doen en wordt er gesproken in economische termen van te duur en maar liever kwijt dan rijk, maar als het om henzelf en de oldboys gaat hebben ze het altijd bijna uitsluitend over de meerwaarde die ze vertegenwoordigen en dat de 'markt' dat 'bewijst'. Dat ze zelf de ontwikkeling op die markt bepalen laten ze maar onbesproken. Via hun machtspositie kunnen ze op die 'markt' de eigen verdiensten stevig opkrikken en de verdiensten van anderen juist omlaag drukken.

J.J. v.d. Gulik, Andijk op 01-10-2006, 15:26

Bijna helemaal mee eens. Net zo als geboren verkopers zijn er ook geboren managers. Ze kunnen hun gewicht in goud waard zijn. Maar het zijn er maar enkelen. De meeste zijn gewoon middelmatig en daardoor in feite contra-productief. Extra productiekosten zonder extra verdiensten. Openbaarheid van salarissen leidt tot een statusstrijd. Kijk naar de directeuren van NUON en Essent. Het gaat niet meer om het inkomen maar om de status van bedrijf en manager. Ook de politiek is vergeven van de managers. Sturen op enkele cijfertjes (hoe misleidend die ook kunnen zijn) maar geen begrip voor de onderliggende problematiek. Het wordt hoog tijd dat hierin verandering komt. Managers kunnen verbetering brengen maar dan slechts voor korte tijd en een duidelijk problematiek.

Bert, Heerhugowaard op 01-10-2006, 15:26

Managers moeten denk ik door de werknemers gekozen worden. Managen is ontegenzeggelijk een vak en vakkennis moet beloond worden; echter staat bij de meeste managers de beloning niet in verhouding tot de toegevoeggde waarde.

Germen Roding, Enschede op 01-10-2006, 13:12

Best aardig om de wet van Parkinson er eens op na te slaan. De wet van de uitdijende organisaties. Het probleem ligt niet echt bij het feit dat managers hoog betaald worden. Een werkelijk goede manager is echt wel zijn (hoge) salaris waard. Probleem is dat onder (evolutionaire) druk iedereen zich manager is gaan noemen. Many chiefs few indians. En hier heeft het marktmechanisme gefaalt. Kijk maar naar MBO's. Veel leerlingen willen in administratieve beroepen terecht komen ipv technische. Het is weinig bekend dat vaak goede automonteurs op MBO niveau meer kunnen verdienen dan een administratief medewerker. Status bepaald veel en misschien wel meer dan de werkelijkheid. En wordt het de nieuwe werkelijkheid. Olie en vet aan de handen heeft hier geen status. En scholieren zien dit. Leraren zijn onzakelijke sufferds, en zonder echt iets te kunnen behalve kletsen kun je ook een goed salaris krijgen. Waarom hard werken als je er niet voor beloond wordt. Wat een feest toch.

Peter Rutten, Haarlem op 01-10-2006, 13:12

Zelf ben ik 43 jaar werkzaam in de intramurale gezondheidszorg. En ik denk in alle eerlijkheid het beleid van vandaag is gericht op: Waarom gemakkelijk doen als het moeilijk kan? Wanneer de hulpvrager centraal staat dient de directe hulpverlening centraal te staan. Het beleid erom heen dient derhalve ondersteunend en inspirerend te zijn. Het is steeds meer verworden tot dat elke dienst centraal staat en de hulpverlener aan bed met de hulpvrager hen dient te ondersteunen en te inspireren. Met managers is niets mis zolang zij ondersteuning en inspiratie tot doel hebben. Zodra zij echter hun eigen positie en belangen centraal stellen is er iets goed mis. Enkele maanden geleden een congres geweest van Beroeszeer naar beroepseer om weer trots te worden op je beroep. Mooie woorden, mooie voornemens en toen viel al snel de grote stilte in. Ja, er is grondig iets mis in de gezondheidszorg en de meest kwetsbaren krijgen geheel vanzelfsprekend de rekening gepresenteerd. Een eeuwenoud refrein.

Binjamin Heyl, Amsterdam op 01-10-2006, 13:12

Ik krijg de indruk dat de manager voor onze samenleving een soort held is. Kijk maar eens naar de reclame: de hoofdrolspeler is de man in het strak pak. Of de man die kantoorbaan heeft. Het lijkt erop of de gewone werkman - de handjes en voetjes in het veld - niet relevant is. Het is een tendens die in veel ontwikkelde samenlevingen zichtbaar is. Veel van onze organisaties zijn inderdaad vergeven van de kantoormensen (ook wel de salaryman in japan genoemd). Een kantoorbaan schijnt dus statusverhogend te zijn. Een timmerman, scheepsbouwer, betonvlechter wordt minder gewaardeerd. Wij moeten dus schijnbaar schone banen leuk vinden. Dit is een hele slechte ontwikkeling. Onze helden moeten de creatieve mensen zijn, denkers die ondersteund worden door doeners. Ook mensen die altijd tegengesteld zijn, zijn nodig. Kijk maar eens naar de belangrijkste uitvinders, dat zijn allemaal geen managers of kantoorpikjes. Wij moeten weer met ons hoofd en handjes werken.

Hart, Eindhoven op 01-10-2006, 13:12

Er zijn mensen die een bedrijf / groep mensen meten aansturen en natuurlijk is het goed dat die mensen uit de pratijk weten wat welk werk er gedaan moet worden, maar ook dat houdt een keer op. Iemand die technish heel veel verstand heeft hoeft nog niet de goede manager van de technische dienst te zijn, omdat daar naast techniek ook nog andere dingen bij komen kijken. Daar heeft de technishe man geen / Niet zoveel verstand van en waaschijnlijker ook niet zoveel interesse in. Een groot aantal managers zijn uit de organisatie een stapje te hoog gepromoveerd op basis van diestjaren en zitten dus slecht op hun plek als "manager", met als gevolg slechte resultaten. Mensen die op basis van ervaring van hun vakgebied EN interesse managen zijn hard nodig en mogen ook best wat kosten. Ook zo het zo moeten zijn dat mensen die op basis van ervaring nog een keer gepromoveerd "moeten" worden, gewoon moeten blijven doen wat ze doen. Specialisten laten werken, managers voor de andere problemen

Jan, Moscow op 01-10-2006, 13:12

In het algemeen geldt dat : waar bedrijfsprocessen niet goed op elkaar zijn afgestemd, worden managers ingezet om de situatie te verbeteren. Zelden slagen zij hier echter in : vaak mislukt hun taak doordat zij niet over de expertise kennis beschikken van de medewerkers waarover zij leiding geven, door hun gebrek aan communicatieve vaardigheden, hun desinteresse voor de primaire productieprocessen etc. Er is echter ook een andere reden waarom zij er niet in slagen om bedrijfsprocessen soepel te laten verlopen : zij zouden zich daarmee zelf immers overbodig maken. Een gemiddelde manager heeft meestal geen eigen competenties en is 35 tot 50 jaar oud. In feite mag hij dankbaar zijn om met een dergelijk profiel te participeren in de Nederlandse arbeidsmarkt. De opkomst van de managerscultus is te beschrijven als zorgwekkend. Aan een enkele graaiende topbestuurder wordt veel aandacht besteedt, maar over die vele duizenden, op bedijven parasiterende, managers wordt niets geschreven.

Fred, Roosendaal op 01-10-2006, 13:12

Zelden slagen zij hier echter in : vaak mislukt hun taak doordat zij niet over de expertise kennis beschikken van de medewerkers waarover zij leiding geven, door hun gebrek aan communicatieve vaardigheden, hun desinteresse voor de primaire productieprocessen etc. Er is echter ook een andere reden waarom zij er niet in slagen om bedrijfsprocessen soepel te laten verlopen : zij zouden zich daarmee zelf immers overbodig maken. Een gemiddelde manager heeft meestal geen eigen competenties en is 35 tot 50 jaar oud. In feite mag hij dankbaar zijn om met een dergelijk profiel te participeren in de Nederlandse arbeidsmarkt. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij/zij zich zo vastklampt aan zijn/haar positie in een bedrijf. De opkomst van de managerscultus in de Nederlandse bedrijven is inmiddels te beschrijven als zorgwekkend. Aan een enkele graaiende topbestuurder wordt veel media-aandacht besteedt, maar over die vele duizenden, op bedijven parasiterende, managers wordt niets gezegd.

Fred, Roosendaal op 01-10-2006, 13:12

hehe, eindelijk.

Anne, Utrecht op 01-10-2006, 00:37

Inderdaad is ongeveer 50% van het management zwaar overbodig. De meeste bedrijven hebben teveel managers, dat management overschot moet gewoon weg, het kost bedrijven teveel. Teveel overhead is schadelijk voor alle bedrijfsvoering. Daarbij zijn de meeste managers eerder uit op carri`ere dan op het goed leiden van een bedrijf of een afdeling. Zij vegen daardoor eerder hun eigen straatje schoon in plaats van zich in te zetten voor het bedrijfsbelang. Zo worden fouten van managers in de schoenen van andere managers of zelfs van personeelsleden geschoven, resultaat isdat de verkeerde personen ontslagen worden en de verkeerde idioot blijft zitten. Wat mij betreft wordt er maar eens flink en hard ingegrepen in deze wantoestand. Voorbeeld hoe het wel moet: Bij een bedrijf waar ik ooit heb gewerkt: Als het op de werkvloer of in de productlijn fout gaat, vliegt het management eruit. Daar blijven dus alleen echte, goede managers over.(op een paar uitzonderingen na dan)

Huub de Bruijn, Goirle op 01-10-2006, 00:37

[quote] haal de managers uit het proces weg en zie wat er nog over blijft van de productiviteit: weinig! Generaliserend gesproken, zijn het de werknemers die managers nodig hebben, terwijl de managers in staat zouden zijn om hun broek op te houden, ook als er geen werknemers zijn. [/quote] Ik vind dit een heel rare. Dat er nog niemand op gereageerd heeft vind ik --zo mogelijk-- nog raarder! Is het niet een grap? Daar lijkt het m.i. nog het meeste op. Wat nog niemand gesignaleerd heeft: de positie van managers lijkt heel veel op die van ridders in de Middeleeuwen. Aangesteld met een specifieke taak (wapens te kunnen hanteren om de eenvoudige boeren te beschermen) grepen ze al snel naar de macht. En gaven zichzelf en elkaar natuurlijk al snel steeds meer macht. En die staonden en staan ze uiteraard ongaarne af... ons koningshuis zit er ook nog steeds.

joop gerritse, kalkar op 01-10-2006, 00:37

Ooit betekenden één of twee managers een meerwaarde voor een bedrijf, .....

H.W. van Camerijk, Utrecht op 01-10-2006, 00:37

Nou, als ik zo eens de eensgezinde reacties hier lees, valt het op er een algemeen heersend sentiment tegen managers is, zonder enige ruimte voor nuance. Dat doet mij toch denken dat hier gewoon wat persoonlijke frustraties geventileerd worden.

Jan, Amsterdam op 01-10-2006, 00:36

Paul de Beer begrijpt dus niets van economie, gelet het feit dat hij hier in feite een Marxistisch standpunt inneemt (de waarde van een goed wordt bepaald door de productiekosten), Wat dus precies contra is aan de kapitalistische opvatting over economie (de waarde van een goed wordt bepaald door de waarde die mensen eraan toekennen). Hij zegt dus in feite dat de mate van inzet bepalend is voor de beloning die erop moet volgen. Een voetballer mag dus geen miljoenen verdienen in zijn ogen, want zulke verdiensten zijn buitenproportioneel. Ik zeg daarover: haal de managers uit het proces weg en zie wat er nog over blijft van de productiviteit: weinig! Generaliserend gesproken, zijn het de werknemers die managers nodig hebben, terwijl de managers in staat zouden zijn om hun broek op te houden, ook als er geen werknemers zijn. Het door Paul de Beer voorgestelde model werkt alleen in samenlevingen van jagers-verzamelaars, die hebben namelijk geen hoge mate van organisatie nodig.

Jan, Amsterdm op 30-09-2006, 15:50

Ik ben blij dat iemand nu eens deze discussie aanzwengelt. Onderwijs wordt gegeven door onderwijzers en zorg wordt verleend door verzorgers, NIET door managers. Door wie wordt deze dienstverlening in stand gehouden ? Juist, door de mensen in de praktijk, de mensen die het doen. Daar moet alle aandacht, beloning en arbeidsvoorwaarden aan besteed worden. Niet aan de "beste stuurlui, die aan de wal staan".

agaath, krommenie op 30-09-2006, 15:50

Het was schokkend ergens te lezen dat het enige wat belangrijk is in menselijke verhoudingen betekent wie er de baas is. Zeker als je zelf bazig bent, dan wordt je heen en weer geslingerd tussen afgunst en afschuw, wat uiteindelijk betekent dat je een hekel aan je zelf hebt. De redding is deze ideeen loslaten en van je zelf proberen te houden.

Beter, Son op 30-09-2006, 15:50

Ik vraag me af of de meeste managers wel het werk van hun ondergeschikten beoordelen, en of ze dat eigenlijk wel kunnen. Heel vaak blijven fouten onopgemerkt. Ik zie ook het werk dat op straat gedaan wordt door mensen van Gemeentewerken nooit echt afgemaakt worden. Waarschijnlijk komen veel managers hun kantoor niet eens uit om te kijken of de mensen die door hun "aangestuurd worden" hun werk wel naar behoren afleveren. Dus waar ze nou eigenlijk voor betaald worden? Geen idee...

Gerry, Amsterdam op 30-09-2006, 15:48

In wetenschappelijke kringen (vooral Arbeids- en organisatiedeskundigen) is dit al lang geen nieuws meer. Er wordt ook al onderzoek naar gedaan. De vraag is wel of we tijd voldoende hebben om de resultaten daarvan af te wachten. We zien immers dat veel organisaties (vooral de overheid!!) gaan disfunctioneren als gevolg van een teveel aan managers en een tekort aan doeners. Een enkel toptalent mag, zoals ook in de sport het val is, overigens best wel fors worden beloond, maar dan zonder riante vangnetregeling bij falen.

Henk, Landgraaf op 30-09-2006, 15:48

De Beer, of de journalist die de hoogleraar heeft bevraagd, stuurt een boodschap de wereld in die polariserend werkt. Waarom niet gewoon gezegd dat "ambachtelijk" werk wordt ondergewaardeerd? Was er gezegd dat wij in Nederland het werk verkeerd organiseren door te weinig aandacht te schenken aan de uitvoering en teveel aan beheer, was de boodschap hetzelfde gebleven maar had dit bericht aan betekenis gewonnen. Dan hadden we ons af kunnen vragen waarom wij in Nederland bureaucratie kennelijk hoger waarderen dan leiderschap. Zekerheid verkiezen boven ondernemerschap. Jan Salie beter belonen dan Jan Kordaat.Liever energie besteden aan afbreken van elkaar dan aan opbouwen met elkaar.

Nico, Tiel op 30-09-2006, 15:48

Weer zoiets wat iedereen weet en wat iedereen met gezond verstand kan bedenken, maat tóch nooit zal veranderen... En daarnaast is de 'dienstverlening' van managers en coördinatoren eerder van de wal naar de sloot!

Guido, Rijswijk op 30-09-2006, 15:48

Managers zijn aardige mensen. De functie is geconstrueerd; het is géén beroep. DE ZORG: de politiek heeft alle verantwoordelijkheid in de uitverkoop gedaan aan zorgverzekeraars. Deze dicteren aan instellingen een productienorm. Het kopstuk van een instelling is een econoom die zijn managers oplegt de productie op de werkvloer te organiseren. Niet vrijblijvend maar dwingend. De beste resultaten worden geboekt aan de hand van protocollen en regelgeving. Strakke kaders. Zelf nadenken wordt ondergeschikt aan het opvolgen van protocollen en regels. Managers implementeren op de werkvloer. Zij vormen de spil in de organisatie. Door hun belangrijkheid ontstaat een managerscultuur die gekoesterd, uitvergroot en overgewaardeerd wordt. De mensen op de werkvloer vormen de sluitpost; we hoeven "slechts" in het plaatje te passen in ruil voor het inleveren van onze professie. Het kraakt... Het is koud op de werkvloer. De politiek moét optreden. Uit naam van de menselijkheid.

bloedend hart, breda op 30-09-2006, 15:47

veel of weinig managers maakt volgens recent onderzoek niet veel uit voor de kwaliteit van de beslissing.Wat het onderwijs betreft gaat hoor ik 50 procent van het budget naar overhead met name de managers (in 20 jaar meer dan verdubbeld).Managers hebben de neiging zichzelf te overschatten en kennen elkaar en zichzelf dienovereenkomstige beloningen en waardering toe. Beslissingen gaan vaak via "god zegene de greep"Wil je weten waar je echt hard moet werken dan hoef je alleen maar te kijken waar de beloningen het laagst zijn. Zeg tegen een manager je hebt het zo zwaar hee, mag met behoud van je salaris het eenvoudige (zeg je)lage werk doen.. of.. je huidige werk aanhouden, raad eens wat hij kiest.Managers hebben ook de neiging zichzelf te vermenigvuldigen via begrippen als ondersteunend personeel adviesbureau's (soms personeel wat uit de eigen organisatie afkomstig is..jawel.. en wat een gouden handel)De mensen die uitvoerend zijn worden in Duitsland etc veel beter beloond.

smit, leeuwarden op 30-09-2006, 15:47

In een land waarin iedereen manager is, weet iedereen hoe iets gedaan moet worden en niemand (meer) hoe je iets doen moet. In een land waarin iedereen onderwijst, denkt iedereen de wijsheid in pacht te hebben, en onderdrukt een overmaat aan betweters initiatieven tot nieuw onderzoek. . In een land waarin iedereen zorgt en waarin iedereen wordt verzorgd, gaat alles langzaam dood door saaiheid.

Kuijk, Antwerp op 30-09-2006, 15:47

Ongeacht de waardering, in een persoonlijk en gezonde ontechnocratische maatschappij is helemaal geen plaats voor managers! Vaak en veel te veel worden problemen in de samenleving toegedicht aan politici, bestuur of structuur van organisaties en overheidsdiensten. Wat de Beer m.i. wil zeggen is dat voor het slagen van een gezond functionerende maatschappij (die ook problemen mag kennen!)de direct betrokken actieve (mede)werker fundamenteel van belang is. Ook hier geldt weer dat je voor zo'n constatering geen geleerde hoeft te zijn. In mijn visie ga ik dan ook een stap verder: ontmanage de samenleving, herstel in moderne setting het leerling-gezel -en meesterschap, waarbij de laatste van nature persoonlijke sturingskwaliteiten kent. De leraar, de geneesheer, de drukker, elke vakdeskundige moet weer dirigeren in de samenleving met kleinschaligheid. Maar voor hem die een technocratische samenleving wenst ligt dat natuurlijk wel anders. Ik ben bang dat ik hierin alleen sta!

Fan Ferre, Yogyakarta op 30-09-2006, 10:54

Managers en de commissarissen die voor hun geringe tijdelijke inspanningen vorstelijk worden bedeeld en die geacht worden toezicht uit te oefenen bepalen vanuit hun machtspositie via het old boysnetworkdenken, wat ze zichzelf waard achten en betalen elkaar vervolgens die waarde, omdat ze in de machtspositie verkeren om dat af te kunnen dwingen. Een belangrijke grens daarbij is het fatsoen, waarbij ze het voor zichzelf niet kunnen maken om maar ongelimiteerd te blijven graaien. Een andere grens, die ze in acht nemen is het besef, dat als ze daar ongelimiteerd mee doorgaan de burger het op een bepaald moment gewoon niet meer zal pikken. Voorlopig hebben ze de tijd mee en kunnen ze zichzelf gemakkelijk ruimschoots gelden toebedelen.

J.J. v.d. Gulik, Andijk op 30-09-2006, 10:53

Tenvolle onderschrijf ik de mening van Paul de Beer. Te lang al wordt het eigenlijke zware werk - in de zorg, voor de klas, ja zelfs op straat - ondergewaardeerd en het management te hoog betaald. Veelal zijn deze functies te danken aan slimmigheid en niet gestoeld op kennis van zaken. Een manager zonder leraarsopleiding aan het hoofd van een school? Je blijft je verbazen! (Ik zit overigens niet in het onderwijs.)

Recojo, Zeewolde op 30-09-2006, 10:53

Een spreekwoord zegt, "wie het dichtste bij het vuur zit, warmt zich het beste". Dat gebeurt nu eenmaal overal. Een ,manager is bijna niet te controleren omdat hij de uiteindelijke beslissingen maakt. En natuurlijk de zelfverrijking begint altijd aan de top, kijk maar naar de Tweede en Eerste Kamer. De werkzaamheden (het beleid) dat een manager heeft worden vaak uitgevoerd door ondersteunende diensten, men zegt wel eens dat de werknemer het dichtste bij de klant staat, dat is een feit. De werknemer maakt het product en niet de manager. Er is ook een gigantische kloof aan het ontstaan tussen de manager en de medewerker. HRM. is dat de manager tussen de mensen staat, dat is in de loop der jaren verdwenen, wegens de afgelopen slechte economische situatie is de macht van de manager alleen maar groter geworden. Ik heb managers grote blunders zien maken, toch overleefde ze het "hoe zou het toch komen"!!! Een medewerker zou allang ontslagen zijn bij zulke blunders.

Jeff, Eindhoven op 30-09-2006, 10:52

"De manager als dienstverlener voor de mensen die het echte werk uitvoeren", dat beeld spreekt me erg aan. Omstandigheden scheppen waarbij het werk optimaal kan worden verricht dat is de belangrijkste taak van het management. Door de vaak verreikende invloed is echter een machtspositie ontstaan. Deze leidt er ook toe dat, -naast een onrealistische beloning-, louter uit behoefte aan bevestiging ingrepen in de uitvoering van het echte werk worden gedaan die slechts verstorend en contraproductief werken. Sanering van zulke situaties zal zowel productieverhogend als frustratie verminderend werken.

Carel, Nuenen op 30-09-2006, 09:18

Managers die met verstand van zaken een afdeling of groep aansturen mogen best iets meer verdienen. Voorwaarde zou wel moeten zijn dat ook de groep die zij/hij aanstuurt,voor een groot de beoordeling en het daaruitvolgende salaris gaat bepalen. Tevens zou de manager dienstbaar moeten zijn aan zijn "ondergeschikten". Dus die werkers gaan uitmaken wat de manager moet regelen en niet het omgekeerde zoals nu,dat de manager uitmaakt hoe de professional zijn werk doet. Een groot probleem is tegenwoordig ook dat er managers worden aangesteld, die geen enkele werkervaring hebben als professional. Ze hebben zogenaamd een management opleiding gevolgd. Mijn idee is altijd geweest, dat managen in iemands vingers zit of helemaal niet. heeft ie het wel,dan nog is eerst werkervaring opdoen een vereiste. Bij het van der Valk Concern begon ook een Academicus gewoon als werker in de keuken. het bestaat toch niet dat je iets kan managen als je niet ens weet wat en hoe die ondergeschikten hun werk doen.

Wim Ruijter, Maarssen op 30-09-2006, 09:18

persoonlijk vind ik de hoe beloning niet het probleem maar het aantal managers en hun incompetentie. Ik durf te beweren dat eenderde van de managers het werk van hun ondergeschikten niet kan overnemen oftewel niet begrijpt. En zonder dat begrip kun je niet managen en word je niet voor vol aangezien. Daarnaast werk ik bij de overheid waar het hoger management wordt gedreven door angst voor de pers en de wethouder (bij bedrijven zijn het natuurlijk de aandeelhouders ipv de wethouder). Die angsthazen lopen alleen maar in de weg. Dus in aanvulling op dit artikel: loos vooral het hoger management.

jozef, 020 op 30-09-2006, 09:17

Manager, wordt zeker overgewaardeerd! Een manager legt vaak heel veel verantwoording neer op de werkvloer.Men doet dan dingen waar ze niet voor worden betaald! Men noemt dit initiatief- Flexibel-Ambitie enz. aarnaast luistert een manager nooit naar zijn eigen personeel en vergeet ook vaak het eenvoudige schouderklopje! Ook onthouden ze goede ideeen! Ze keuren ze eerst af en een paar maanden later komen ze er mee te voorschijn! Ideen van mensen van de werkvloer. Ook moeten mensen dure curssusen volgen die vaak niet eens direkte raakvlakken hebben met het werk wat je doet! Een manager is iemand van cijfertjes (scoren).Okay daar is hij verantwoordelijk voor. Maar wie doen het? Nee vele managers weten heel weinig van de praktijk en zitten op hun kamer en hebben niet of nauwelijks contact met de werknemers! Ik vind dat ze te dik betaald krijgen voor het geen wat ze doen!Maar je ze moeten strak in het pak.Als we toch aan het bezuinigen zijn.Goed meewerkend voorman is het beste

Japie de Portier, Middelburg op 30-09-2006, 09:17

De Beer heeft gelijk - het aantal managers zou gedecimeerd moeten worden. Er heeft zich een parasiterende laag gevormd van mensen die bespottelijke, vergezochte en en zwaar overschatte theorieën aanhangen en uitventen; die alleen maar iedereen in de weg lopen, het plezier in het werk vergallen, eindeloos zitten te vergadere en te evalueren, bergen papier genereren en het leeuwedeel van het bedrijfskapitaal opsouperen. Daarbovenop verschaffen ze zichzelf en hun cronies lachwekkende salarissen en een overspannen status die nergens op gegrond is, behalve op de status zelf. Ze maken besluitvorming traag en halfbakken, omdat niemand ooit een beslissing kan doorvoeren zonder eerst 'alle neuzen dezelfde kant op' te krijgen, er is geen hond meer verantwoordelijk, ze maken procedures en regels waar geen mens iets aan heeft en meten er vervolgens hun prestaties aan af, zodat er geen vat op ze te krijgen is. De nieuwe vrijgestelden..Mandarijnen zijn het - wèg ermee.

Paardestaart, Amsterdam op 30-09-2006, 09:17

Ik zag laatst een persoon op de TV die commentaar gaf op de hoge prijs van schoolboeken. Hij werd geïntroduceerd als 'Voorzitter van de vereniging van schoolmanagers'. Schoolmanagers? Wat is dat voor onzin? Zo iemand moet zich diep faan staan schamen en mag blij zijn dat hij nog niet in een streepjespak met een ijzeren bal aan de voet is opgesloten in een vochtige kerker.

Hans, Leiden op 30-09-2006, 09:17

Hij zal iets genuanceerder moeten zijn: enkele aspecten waaronder het "vergaderdeel" en het politieke deel is overgewaardeerd. Het echte 'harde' leidinggeven op de juiste stuurvariabelen is ondergewaardeerd in de functie van een goede manager. Sterker nog, veel managers weten niet hoe dit moet. Daarom zie je om je heen: een complexe organisatie GOED leiden kunnen maar weinigen.

Lex, Amsterdam op 30-09-2006, 09:17

Voor het onderwijs geldt, dat eerst de leerplichtwet moet verdwijnen. Pas dan kan het onderwijs zodanig worden ingericht dat het aansluit bij de eisen van de maatschappij en de verwachtingen van ouders en kinderen. Nu zijn managers in het onderwijs pure dictators, die puur bezig zijn om hun eigen machtspositie te vergroten en hun salarissen de hoogte in de drijven. Met het komende lerarentekort zal het hele Nederlandse schoolsysteem imploderen. Waarover ik overigens geen traan zal laten.

Timmermans, Coevorden op 30-09-2006, 09:17

Ik ben het eens met de stelling dat een leider moet dienen en niet heersen (zie Nieuwe Testament). Dat vakmanschap beloont moet worden. Maar De Beer vindt dat het "dienen" dan maar meteen lager betaald moet worden. Waarom? Vindt hij dat een leider die WEL dienstbaar is, die WEL visionair is ook minder moet ontvangen? Dienstbaar zijn is denk ik veel minder gemakkelijk dan het lijkt. In wezen moet je je ego verloochenen. Een ander aspect is de verantwoordelijkheidskwestie. Je kunt het niet maken om een manager die eindverantwoordelijk is voor een organisatieonderdeel minder te belonen dan zijn medewerkers. Vergeet ook niet dat die verantwoordelijkheid heel zwaar kan drukken.

Tim, Alkmaar op 30-09-2006, 09:16

Paul de Beer heeft natuurlijk volkomen gelijk. Helaas zijn het de managers die veelal de inkomens vaststellen en die managers slaan zichzelf, en hun medemanagers, natuurlijk hoog aan. Managers richten in werkelijkheid ook veel economische schade aan. Een bedrijf dat 50% van zijn managers ontslaat, floreert daarna meestal veel beter. In Nederland zie je dat soort ontslagen niet veel maar in Amerika is het een regelmatig voorkomend fenomeen.

Jan Wittebol, A'dam op 30-09-2006, 09:16

Ik blijf het lastig vinden om het huidige fenomeen manager vanuit een economisch gezichtspunt te benaderen. Bij managen gaat het meer om machtsverdeling is mijn indruk. Niet om meer- of minderopbrengst. Het lijkt me menselijk gezien buitengewoon lastig de eigen meerwaarde te beoordelen indien je de macht hebt de inzet van middelen, jezelf incluis, te sturen. Het komt dan ook nauwelijks voor dat een negatief effect, een 'minderwaarde' tot uitdrukking komt in een bijdrage aan, in plaats van een bijdrage van, de organisatie waar men werkt. Op dit moment is steeds meer sprake van minderwaarde bij het 'oplossen' van vermeende efficiency problemen. Het lijkt mij meer een kwestie van geloof in maakbaarheid en stuurbaarheid op financiële kengetallen en een cultuur waarin de functie van financiën is overgewaardeerd. Met alle vervreemdende en motivatie ondermijnende effecten die daar bij horen.

Ivo Vos, Dodewaard op 30-09-2006, 09:16

Ze zijn niet uit de Trouw burelen weg te branden: de zwaar overgewaardeerde hoogleraren en deskundigen. Deze hoogleraar, Paul de Beer, versimpelt het werk van de manager tot dienstverlener van de mensen die het "echte" werk uitvoeren. Deze hoogleraar lijkt zo uit het partijprogramma van de PvdA of een andere linkse splintergroepering te zijn losgerukt. Alsof er geen slechte overbetaalde werkers zijn. De Beer heeft er alles aan gedaan om uit de anonimiteit van zijn wetenschappelijke "werkzaamheden" te treden en zich onsterfelijk belachelijk te maken. Gewoon weer terug in de anonimiteit, lijkt me. En zich op het "echte" werk te storten in plaats van de toch niet zo bekrompen lezers van Trouw te vermoeien met onzin.

Bukowsky, Viña del Mar op 30-09-2006, 09:15

Van onderwijs, verpleging en zorg is de grote klacht van de mensen, die het eigenlijke werk uitvoeren, dat de gedrevenheid en feeling plaats moeten maken voor efficiëntie. Resp. lesuitval, minder handen aan het bed en ondervoeding zijn de indicatoren. Wanneer de manager zorgt dat op enig moment de cijfers gunstig ogen, een opslag en/of bonus te bewerkstelligen. Marktconform, om emigratie te voorkomen. Het is een repeterend verhaal.

Freddie, VoornePutten op 29-09-2006, 22:41