’EU moet persvrijheid in Italië garanderen’
Europarlementariër Judith Sargentini (GroenLinks) maakt zich zorgen over de persvrijheid in Italië. Ze wil dat Europa ingrijpt.
Waarom bemoeit het Europees Parlement zich met de persvrijheid in Italië?
„Ten eerste omdat we er gewoon wat over te zeggen hebben. Er wordt vaak gesproken over de Europese normen en waarden, en daar valt de persvrijheid ook onder. Dat is een basisvoorwaarde voor democratie.”
Het CDA, dat samen met de partij van Berlusconi in een Europese fractie zit, vindt dit een binnenlandse kwestie.
„Natuurlijk moet het debat in Italië gevoerd worden, het zijn de Italianen die nu niet de informatie krijgen waar ze recht op hebben. Maar we moeten als Europa een voorbeeld stellen: voor de nieuwe lidstaten, die we vertellen dat ze moeten zorgen voor vrije media. Maar ook voor kandidaat-lidstaten en verre landen, die we onze strenge Europese normen voorhouden.”
Wat kunt u in de praktijk doen?
Judith Sargentini
„Wij van de groenen willen dat de lidstaten, verenigd in de raad, artikel 7 van het EU-Verdrag gebruiken. Daarmee kunnen ze, na een onderzoek, premier Berlusconi waarschuwen: Als je je niet gedraagt, verlies je tijdelijk je stemrecht.”
Gelooft u echt dat dat gebeurt?
„Het probleem is natuurlijk dat alle staatshoofden en regeringsleiders samen die stap moeten nemen. Dat velen van hen tot dezelfde christen-democratische familie behoren als Berlusconi, inclusief premier Balkenende, maakt het nog lastiger.
„Maar er is meer mogelijk: de Europese Commissie moet een keer komen met een richtlijn over mediaconcentratie, die ze al eerder hebben aangekondigd. Berlusconi beheerst samen met zijn broer gewoon te veel tv-zenders en kranten in Italië. Zelfs media-tycoon Rupert Murdoch, normaal toch geen vriend van ons, heeft daar problemen mee.
„Natuurlijk kun je zien aankomen dat de raad haar verantwoordelijkheid ontloopt. Maar we moeten het ze wel zo moeilijk mogelijk maken. Het CDA probeert ook te duiken, dat heb ik in de campagne al gemerkt. We zullen straks goed opletten hoe er wordt gestemd over de resolutie. Mijn collega Wim van de Camp (CDA) kan het zich echt niet permitteren om hier tegen te zijn.”
Maar de CDA’er geeft desgevraagd geen krimp. „Dit is in de eerste plaats een binnenlandse Italiaanse kwestie”, zegt Van de Camp. „Berlusconi is ook niet mijn man, maar ik vraag me af of de groenen hier geen binnenlandse politiek bedrijven.”
Hoe zou u het vinden als PCM en RTL van premier Balkenende waren?
„Natuurlijk zijn er aspecten aan deze zaak die wij Nederlandse politici, als echte calvinisten, niet herkennen. Ik voel ook een enorme drang om de persvrijheid in Europa te garanderen, maar ik vind ook dat we niet direct overal weer richtlijnen voor moeten maken. En dat verhaal over artikel 7 is erg overdreven en opportunistisch.”
Sargentini heeft toch goede hoop dat het Europees Parlement straks wel een vuist maakt. „We zitten op een lijn met de liberalen, de sociaal-democraten en de linkse groep waar de SP bij hoort. Misschien zelfs met de conservatieven, de nieuwe groep met ook de ChristenUnie. Want dit is geen gewone links-rechtskwestie.”
Wat is uw persoonlijke betrokkenheid bij deze zaak?
„Mijn naam trekt de aandacht, ook van de Italiaanse media. Dat schept wel verwarring, want als Nederlandse van de zesde generatie spreek ik geen Italiaans.”
© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.
Premier-mediatycoon wordt steeds agressiever
De media-afdeling van Fininvest, de holdingmaatschappij van premier Silvio Berlusconi, bestaat uit drie commerciële tv-zenders en de grootste uitgeverij van het land, Mondadori.
Daarbij heeft Berlusconi belangen in negen andere uitgeverijen en in de krant Il Giornale.
De laatste tijd gaat Berlusconi te ver met zijn greep op de media, zegt onder andere de journalistenvakbond FNSI. Hij valt journalisten, kranten en tv-programma’s die niet in zijn directe invloedssfeer vallen verbaal hard aan of eist schadevergoedingen. Van de kranten La Repubblica en L’Unita wil hij in totaal drie miljoen euro zien omdat ze ’roddels over zijn privéfeesten’ afdrukten.
Bij de publieke omroep Rai kreeg hij gedaan dat enkele kritische afleveringen van actualiteitenprogramma’s niet werden uitgezonden.
Deze zomer verving Berlusconi de hoofdredacteur van Il Giornale. Hij wilde niet zoeken naar compromitterende feiten in het leven van collega’s die Berlusconi bekritiseren.




Stuur artikel door