Tja, dan is weer de vraag: is dit kunst?
© Trouw
Op een koude januaridag zit een jonge vrouw op de reling van een brug in het centrum van Stockholm. Ze is verward en gooit kledingstukken in het water. Twee vrouwen weten haar van de brugreling af te krijgen.
Als de politie even later arriveert, reageert ze agressief. Ook daarna schopt en bijt ze het personeel van de psychiatrische ziekenhuisafdeling waar ze naartoe wordt gebracht. Na ruim een uur lukt het hen tenslotte haar vast te binden en rustgevende medicijnen toe te dienen.
Een paar dagen later blijkt dit geen zelfmoordpoging te zijn, maar een kunsthappening. Anna Odell was niet verward of ziek, maar liet zich opnemen als onderdeel van haar examenopdracht voor de Zweedse kunst- en designacademie Konstfack.
Het ziekenhuispersoneel reageerde geschokt. „Dit heeft enorm veel geld en tijd gekost, tijd die besteed had moeten worden aan echte patiënten”, vindt de betrokken arts, die aangifte deed wegens geweld.
Ook de twee vrouwen die Anna Odell van de brugreling hadden afgekregen, zijn kwaad. De één had door het voorval zelfs haar kind pas na sluitingstijd van het dagverblijf kunnen halen en zoiets geldt in Zweden bijna als een persoonlijke faillietverklaring.
De ’psychose’ leidde de afgelopen weken tot een heftig debat over kunst. „Dit is geldverspilling”, vonden de meesten. Terwijl een minderheid het juist goed vond dat dit project de gesloten wereld van de psychiatrische zorg een spiegel voorhield.
Het kunstdebat was al aangezwengeld door een ander omstreden voorval. Een in het zwart geklede, gemaskerde jongeman had het interieur van een rijdende metrotrein met graffiti bespoten. Terwijl de passagiers toekeken, verbrijzelde hij een ruit en dook hij door het gat het perron van het volgende station op. Deze kunstenaar, NUG genaamd, is ook student van Konstfack in Stockholm.
Van deze kunsthappening maakte hij een twee minuten durend filmpje met de naam ’Territorial Pissing’, dat inmiddels door verkoop in een kunstgalerie meer dan 8500 euro heeft opgebracht.
„Dit is geen kunst”, meende een boze Zweedse minister van cultuur, Lena Adelsohn Liljeroth (liberaal-conservatieven), die nog woedender werd toen een aantal docenten van de kunstacademie verklaarden achter hun studenten te staan.
Onder grote politieke druk stemde de rector er tenslotte mee in om een intern onderzoek in te stellen. De ethische en juridische richtlijnen worden aangescherpt, zo maakte de academie deze week bekend. Studenten reageerden teleurgesteld. „Dit is het begin van censuur”, verklaarde Daniel Andersson namens de studenten.
Het politieonderzoek naar de ’Konstfack-schandalen’, zoals ze in Zweden inmiddels heten, is nog in volle gang. Binnenkort horen de twee kunststudenten of ze in staat van beschuldiging worden gesteld. Volgens Anna Odell zal iedereen in mei, als haar examenproject wordt tentoongesteld, begrijpen waarom ze, op die koude januaridag, op de brugreling zat.
© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.





Reacties (5)
Dit is méér dan kunst: het licht een summier puntje op van de sluier hoe het eraan toegaat in het psychiatrisch systeem. Waar nauwelijks wordt geluisterd. Waar mensen niet meer kunnen denken, wat en hoe men wordt behandeld in datzelfde systeem. Je geraakt nauwelijks binnen in deze wereld en dan is zo'n manier ( die voor velen ambatant aanvoelt)een luik van een venster dat slechts een tipje laat zien. Kunt u zich inbeelden en even nadenken over hetgeen er niet gezien mag worden door de buitenwereld?Denk aan ect's, isolaties,mis-handeling. Onze Sarahbeweging komt op voor die mensen die geen stem hebben.
www.sarahbeweging.net
Mieke Houthaeve, Gullegem op 30-08-2009, 18:09
Kunstenaars hebben de "aangeboren" neiging om grenzen te willen doorbereken. Ze willen daarmee juist dat de maatschappij verplicht wordt om aan te geven waar de grens ligt. Dat proces is nu blijkbaar in Zweden aan de gang. Omdat de kunstwereld een te zeer in zichzelf gekeerd fenomeen is geworden, interesseert het daarbuiten nauwelijks iemand wat kunstenaars binnen hun eigen gelederen allemaal uithalen om grenzen te doorbreken. De pogingen worden dan steeds extremer; het is een vorm van aandacht vragen; voor "iets" en/of voor zichzelf. Niet slecht, niet goed: het is een proces.
hans lemmen, maastricht op 16-03-2009, 10:40
Als deze performers zichzelf serieus nemen, hebben ze de gevolgen ook vast ingecalculeerd.
Nug kan boete en schade vergoeding terugbetalen van de opbrengst en deze aftrekken van belasting als kosten.
Anna misschien straks ook.
Dus maar hopen voor juffrouw Odell dat ze ook een koper vind anders heeft ze een vette verlies post.
Als ze niet betalen en alleen maar gaan emmeren over aan de kaak stellen, degraderen ze hun meesterwerkjes naar laf maatschappelijk terrorisme.
En wie wil dat dan nog boven de bank?
roman, amsterdam op 11-03-2009, 16:54
Kunst is met een kleine moeite te definieren zeker als het gaat om kunstonderwijs.Dit soort van uitwassen van performance zijn veelal aan de leeghoofdigheid en gebrek aan inspiratie van docenten van de betreffende Academie te wijten.Waarbij grenzenloosheid gelijk wordt gesteld met progressie.Resultaat? "Vernielzucht en terrorisme zijn ook Kunst".Oeverloze nonsens! En bovendien, schadelijk voor de gemeenschap.De oplossing? Reorganiseer het kunst onderwijs!
pellinkhof, genneton op 08-03-2009, 12:34
De genoemde "kunstprojecten" lijken mij een eenvoudig geval van verstoring van de openbare orde respectievelijk vandalisme. Laten we de zaken niet onnodig moeilijk maken.
Gerard van Wilgen, Bilthoven op 07-03-2009, 16:37
Plaats een reactie
Stuur artikel door