Roeien met een contrabas in een boot met een vitrinekast

’Nachtelingen’ door Het Vervolg i.s.m. Intro in situ en zomerfestival Cultura Nova, Heerlen. Nog te zien op 13 en 14/9 in Maastricht (13 Theater aan het Vrijthof, 14 Derlon Theater).

Het Vervolg, in het nieuwe kunstenplan het stadsgezelschap van Maastricht geworden, opent het seizoen met ’Nachtelingen’, een onconventionele bewegingsvoorstelling van danseres en choreografe Ineke Wolters. Samen met actrice Mieneke Bakker en contrabassist Huub Smit dansen de drie, uit verschillende disciplines afkomstige kunstenaars, een reis door de nacht als gestrande reizigers die weliswaar vreemden voor elkaar zijn, maar door de opgedrongen intimiteit van hun samenzijn elkaars zwakke plekken opzoeken en woordloos elkaar afstoten en aantrekken.

Een vierde eenzame ziel voegt zich weldra bij hen: de cellist Mateusz Kwiatkowski, die een buitenstaander zal blijven. Met zijn cellospel treedt hij nu eens als stoorzender op, dan weer begeleidt hij lyrisch het rennen en over elkaar heen rollen van de anderen. Het idioom van de voorstelling is voornamelijk dans, al begeleidt Bakker met het zingen van ’Coney Island Baby’ van Tom Waits het woeste voortrollen van de andere twee over de grond waarbij Smit tevergeefs de als foetus opgerolde Wolters probeert recht te krijgen.

: FOTO RIKIE GORISSEN

De voorstelling oogt als een reeks van eenvoudige oefeningen in moderne dans waarin de professional Wolters haar twee pupillen liefdevol bij de hand neemt, terwijl Kwiatkowski eigen composities speelt, maar ook een stukje romantisch repertoire van Schubert. Je moet als toeschouwer je eigen verhaal maken, al komt soms ineens een verhalend element om de hoek kijken. Zo wordt het centrale object, een vitrinekast, op zijn rug gelegd in een bootje, waarin de spelers dicht opeen in de kast geklemd zitten, en Smit, roeiend met zijn contrabas, het vaartuigje door de nacht roeit.

Voor zover de voorstelling ’een ontmoeting is van vier performers vanuit verschillende disciplines’, kan ik geen opzienbarende dingen melden. Maar het zijn misschien vooral het pretentieloze, de lichte humoristische toetsen en de geheimzinnigheid wat zich precies tussen de vier afspeelt, die ’Nachtelingen’ een eigenzinnige charme geven.Hans Oranje

© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.