Filmfestival Rotterdam
Dit dossier bevat artikelen van Belinda van de Graaf en Jann Ruyters over het Filmfestival Rotterdam 2010
Dit dossier bevat artikelen van Belinda van de Graaf en Jann Ruyters over het Filmfestival Rotterdam 2010
Mexicaanse films bleken dit jaar favoriet bij jury en pers op het Filmfestival van Rotterdam. De publieksprijs wordt nog bekendgemaakt.
De films Agua Fría de Mar uit Costa Rica, Mundane History uit Thailand en Alamar uit Mexico hebben vrijdagavond op het IFF Rotterdam de drie VPRO Tiger Awards in de wacht gesleept.
’Die Frau mit den 5 Elephanten’ en ’Inferno’, met Romy Schneider, imponeren op het Filmfestival in Rotterdam.
Palliatieve zorg. Niet direct een sprankelend onderwerp voor een speelfilm, zou je denken. Maar de Canadese regisseuse Sophie Deraspe bewijst het tegendeel.
In ’La vie au ranch’ richt de Franse Sophie Letourneur (31) haar blik op meisjes van twintig. Meisjes op een feest, op het matras en in de wachtkamer. Meisjes lallend en plassend op straat.
De Amerikaanse popjournalist Geoff Edgers, werkzaam voor The Boston Globe, zag zijn 40ste verjaardag naderen, en besloot de strijd aan te binden met zijn midlifecrisis. In het geestige documentaireportret ’Do It Again’ gaat hij op pad om zijn grote droom te verwezenlijken: de hereniging van de Britse rockband The Kinks.
De zegen van oud-bisschop Bär rust dit jaar op het Filmfestival Rotterdam. Jawel. Op Youtube kun je terugzien hoe de bisschop de burelen van de festivalorganisatie zegent met een glaasje gewijd water en een palmtakje. Best ongewoon deze zegening van een filmfestival waar van oudsher meer blasfemische films worden vertoond wordt dan gelovige. Maar dit jaar lijkt de voormalige bisschop van Rotterdam wel op zijn plek. Verrassend veel films in Rotterdam stellen geloofskwesties aan de orde.
Familie. Een grotere bron van drama is er tijdens de eerste dagen van het filmfestival in Rotterdam niet te vinden. De geschiedenis rond de zwager en de schoonzus uit de openingsfilm ’Paju’ blijkt aanjager voor een reeks grotere en kleinere kronieken waarin onderlinge relaties worden onderzocht, en stevig op de proef gesteld. Idylles sneuvelen, of hebben domweg nooit bestaan.
Middernacht in Rotterdam. De openingsfilm zit er op. Een van de eerste dramatische scenes, met een baby en een pan kokend water, zal ik niet snel vergeten. Lars von Triers ’Antichrist’ op z’n Koreaans.
De Rotterdamse sandwich formule komt uitgebreid aan de orde in een mooie bloemlezing over filmfestivals.