Oorlog is als een drug
Pas na 27 jaar was Samuel Maoz in staat zijn oorlogservaringen in Libanon te verfilmen. Dat leverde angstaanjagende scènes op. „Ik hoop dat mijn film uiteindelijk levens redt.”
Opwindende films uit Oostenrijk
Vanuit Wenen is het tweeënhalf uur met de trein door besneeuwde bergen naar Graz, waar het Oostenrijkse filmfestival ’Diagonale’ plaatsvindt.
Hel van een paar kubieke meter
Dat er in een tank ook nog mensen zitten, daar sta je nooit bij stil. Een tank is altijd alleen tank. Een ijzeren monster met dodelijke arm.
Overleven in verwoest Amerika
Het beste boek van deze eeuw, jubelde The Times over ’The Road’ van Cormac McCarthy. Nu is de eeuw pas een decennium oud, maar ’The Road’ zal zeker het jaar 2200 ook nog wel halen.
Gainsbourg in mist van Gitanes en gevierdheid
Underground-hero als hij altijd al was, is de Franse zanger en componist Serge Gainsbourg ook in Nederland wat in vergetelheid weggezakt.
Joden in de schurkenrol
Het is best een sympathiek initiatief om ook eens wat Egyptische films naar Nederland te halen.
Alice is weinig meeslepend
Een kriebelig niet helemaal fijn verhaal was ’Alice in Wonderland’ van Lewis Carroll (alias DL Dodgson) altijd al. Een verhaal dat steunt op de nieuwsgierige, nuffige Alice die met excentrieke fantasiefiguren nonsens gesprekken voert en onzinraadsels uitwisselt
Lot en logica verdragen elkaar niet
We gaan naar Lourdes, het populaire pelgrimsoord in de Pyreneeën, waar de Oostenrijkse regisseuse Jessica Hausner ons opwacht met een mirakel, en leert dat ’s Heren wegen ondoorgrondelijk zijn.
Veel witte tanden: ’Forza Italia’ op haar smalst
In ’Videocracy’ maakt Erik Gandini korte metten met Silvio Berlusconi, de man die zowel de baas is van het land als de baas van de televisie. Gandini herhaalt het als een mantra: de baas van het land én de baas van de televisie.
Remake van cultklassieker is vooral een slapstick
De Duitse regisseur Werner Herzog voegt met Nicolas Cage als politie inspecteur in New Orleans een kleurrijk karakter toe aan zijn kabinet van excentrieke maniakken. Op het afgelopen filmfestival van Rotterdam, waar ’Bad Lieutenant’ al even te zien was, lag het publiek dubbel van het lachen bij de aanblik van de vuilbekkende agent die alles naar binnen werkt wat hem maar kan verdoven: cocaïne en heroïne, crack en smack, en vooral scheepsladingen van de pijnstiller vicodin.
Verrassende film met een geheim
’Great Kills Road’ is een Nederlands drama, dat zich hoofdzakelijk afspeelt in New York, en in het hoofd van een Nederlandse man op zoek naar zijn Amerikaanse ex-vrouw. Hij moet haar dringend iets vertellen.
Debuut Van Strien is thriller met twist
Een geslaagde thriller staat of valt vaak met een verrassende ontknoping. Het liefst heb je als kijker een ontknoping als een mokerslag, die je verbijsterd achterlaat. Ook de Nederlandse thriller ’Zwart water’ is een film met zo’n twist.
Er is weer toekomst voor Griekse cinema
Grieken liegen. Niet alleen over schulden en tekorten, zoals we de afgelopen weken vernamen, maar ook over het leven op aarde. Dat is althans de prachtige premisse van het Griekse drama ’Dogtooth’ (originele titel: ’Kynodontas’) waarin drie kinderen nog nooit buiten de omheining van de ouderlijke villa zijn geweest. De ouders hebben hun kroost – adolescenten reeds – in gevangenschap van alles wijs gemaakt. Dat een zoutvaatje een telefoon is. Dat een poesje een levensgevaarlijk dier is.
Brokeback Mountain in Jeruzalem
Onze homohostie-rel is er niets bij. ’Eyes Wide Open’ speelt in de ultra-orthodoxe gemeenschap in Jeruzalem waar twee mannen elkaar liefhebben.
Opwarmer voor het WK voetbal
Clint Eastwood buigt zich over het leven van Nelson Mandela. Hij pikt uit Mandela’s autobiografie een exemplarische episode: het WK rugby dat in 1995 plaatsvond in Zuid-Afrika.
Egoyan weer zwoel, maar ook glad
Een vrouw verdenkt haar man van overspel. Hij komt niet opdagen op het verrassingsfeestje dat ze voor hem georganiseerd heeft. De vrouw pakt niet haar koffers, maar huurt een hoer.
Ballet als een machine die werkt en werkt
’La danse – le ballet de L’Opéra de Paris’ is niet de eerste film over de dans van Frederick Wiseman, de filmer die zijn naam vestigde met ’vlieg op de muur’ documentaires van belangrijke maatschappelijke instituten als een psychiatrisch ziekenhuis (’Titticutt Folies’, 1967) en een middelbare school (’Highschool’, 1968).
Slechts een enkel lichtpuntje in ’The Book of Eli’
In postapocalyptisch Amerika kijkt Eli (Denzel Washington) niet op een weggeteerd lijk meer of minder in een van de uitgebrande auto’s die verspreid over de weg liggen. In deze wereld waar water kostbaar is als whisky eet hij kat en als tijdens het eten een rat opduikt geeft hij het dier ook een stukje. Niet dat Eli verder een doetje is. Als hij tegen een boef zegt dat hij niet zijn hand naar hem uit moet steken omdat hij hem dan niet terug krijgt, meent Eli dat. Als de man toch zijn hand uitsteekt, hakt hij hem eraf.
Oogstrelende ’Visage’ is als suiker voor de ogen
De Taiwanese maestro Tsai Ming-liang ging in opdracht van het Louvre aan de slag. Vandaar dat de Johannes de Doper van Leonardo da Vinci een rol speelt in ’Visage’, en de mythe van Salomé. En vandaar dat we door de aangrenzende Tuilerieën dwalen, of beter gezegd: verdwalen. Meer dan een labyrint dat ons via slingerende paden naar het centrum voert, en uiteindelijk naar buiten, blijft ’Visage’ een doolhof.
Tweestrijd moeder en zoon
’J’ai tué ma mère’ van de 20-jarige Canadese debutant Xavier Dolan was vorig jaar een verrassing in Cannes, waar de film onder meer de jongerenprijs won. Op het Filmfestival van Rotterdam schaarde de jongerenjury zich eveneens achter het grappig boze portret van een 16-jarige homoseksuele tiener. Xavier Dolan, de opmerkelijk jonge scenarist, regisseur, producent én hoofdrolspeler van de film, raakt een gevoelige snaar.
Schone schijn in provinciestadje
Jonggehuwden Sandra Hunting (Maria Kraakman) en Tako Hunting (Dragan Bakema) leven in zo’n Nederlandse provinciestad die eruitziet als iedere andere Nederlandse provinciestad. Ze wonen in de saaie hoofdstraat boven de fietsenmakerij die Tako heeft geërfd van zijn overleden vader. Er tegenover zit een drogist, daarnaast een kledingzaak of zoiets.
Tussen twee werelden
’The Lovely Bones’, naar de bestseller van Alice Sebold, gaat over een meisje, Susie, dat vanuit het hiernamaals probeert om haar familie op het spoor van haar moordenaar te brengen. Een dergelijke fantasiewereld lijkt toevertrouwd aan Peter Jackson, regisseur van de ’Lord of the Rings’-trilogie.
Engel der wrake in krottenwijk
Michael Caine kan het niet laten. Op 76-jarige leeftijd verschijnt hij als titelheld in een Brits debuut. Als Harry Brown blaast hij een complete wiet-plantage op, en stelt hij orde op zaken in de hel op aarde: de door jeugdbendes geteisterde, zwaar in verval geraakte wijk ’Elephant and Castle’ in Zuid-Londen. Sir Michael Caine groeide er zelf op, als zoon van een visverwerker en een schoonmaakster, aan ’de verkeerde kant van het spoor’.
Tolstoj op de vlucht voor zijn vrouw
’Huwelijk en schrijven gaan niet samen’, schijnt de Russische schrijver Leo Tolstoj ooit gezegd te hebben. Hij stierf in de woning van de stationsmeester van Astapova terwijl hij op de vlucht was voor zijn vrouw Sofia. De op een roman van Jay Parini gebaseerde film ’The Last Station’ vertelt het verhaal achter die vlucht.
’Iep!’ is heerlijk ongrijpbaar
In de film ’Iep!’, naar het gelijknamige boek van Joke van Leeuwen, is de wereld van Viegeltje, een meisje met vleugeltjes, een Nederlands Wallonië geworden.
Freud en Hitchcock op mysterieus eiland
Martin Scorsese was met zijn vaste hoofdrolspeler Leonardo DiCaprio op de Berlinale om het mysterieuze ’Shutter Island’ te presenteren.
Gedateerd getrek en gedweep
’Nine’ zit vol met niet de minste mooie, sensuele vrouwen die hun benen in de lucht steken (Penelope Cruz), hun lippen tuiten (Nicole Kidman), met haren en heupen schudden (Kate Hudson), melancholiek in de verte staren (Marion Cotillard), elegant van een trap af schrijden (Sophia Loren), of met ironische glimlach verstandige dingen zeggen (Judi Dench).
Roemenië barst van de verhalen en van filmtalent
De Roemeense regisseur Cristian Mungiu besloot na het winnen van de Gouden Palm in Cannes (voor zijn fascinerende abortusdrama ’4 maanden, 3 weken, 2 dagen’) met vier collega’s een episodenfilm te maken over het dagelijks leven in Roemenië onder dictator Ceausescu. Mungiu schreef zelf de scenario’s rond zes broodje aap-verhalen, waarvan er nu vier te zien zijn, verzameld in ’Tales from the Golden Age’.
Nuchtere pizzabakster banjert tegen de tranenstroom in
Tienjarige Oscar heeft kanker en bange ouders. Hij weigert nog langer met hen te praten, en zwijgt ook tegenover de dokters en de verpleegsters, allemaal onthande volwassenen die zich geen houding weten te geven tegenover het doodzieke kind.
Komedie over hele en halve Turk
In de ons omringende landen worden opvallend sterke films gemaakt door Duitse Turken, Belgische Marokkanen en Algerijnse en Tunesische Fransen. Ik doel op Fatih Akin, Nabil Ben Yadir, Rabah Ameur-Zaïmeche en Abdel Kechiche. In de Nederlandse filmmakerij is het tot nu toe opvallend stil onder aanstormend allochtoon regietalent.
Hyperrealistisch oorlogsdrama
Het wordt een spannende race om de Oscars, volgende maand. De Amerikaanse regisseuse Kathryn Bigelow (58) zag haar relatief goedkope, ronduit verbluffende oorlogsfilm ’The Hurt Locker’ genomineerd met negen Oscars. Daarmee is ze de grote concurrent van James Cameron (55), nota bene haar ex-echtgenoot, die zijn peperdure ’Avatar’ eveneens genomineerd zag in negen categorieën.
