De vrouw krijgt veruit de meeste klappen
Ondanks de toegenomen gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen, blijft geweld een grote rol spelen in relaties. Hoogleraar huiselijk geweld Renée Römkens over de zwarte kant van de liefde.
’Ik vroeg een vrouw of ze ooit gedwongen was tot seks.’ ’Nou gedwongen. Soms deed ik het voor de lieve vrede.’
’Werd je dan geslagen?’
’Nee, dat niet. Wel geduwd.’
De eerste hoogleraar huiselijk geweld Renée Römkens interviewde de vrouw omdat haar man haar na de scheiding bleef belagen. Momenteel doet ze in Rotterdam en Den Haag onderzoek naar dit fenomeen. Je loopt als vrouw de grootste kans om te worden vermoord als je in scheiding ligt.
Römkens gaat verder: „Ik vroeg: wat bedoel je met ’lieve vrede’? Toen kwam het eruit. Dat ze in bed soms handen op haar keel voelde en dan maar meewerkte. Of dat hij anders alles in de slaapkamer kort en klein sloeg. Het schrijnendste was dat deze vrouw verrast was dat ik doorvroeg, omdat ze dacht dat ze de enige was die zoiets overkwam. Die combinatie van seks en geweld is zo verwarrend. Dat haar man, die op andere momenten wel een lieve minnaar is, hiertoe in staat kan zijn, was voor haar niet te bevatten.”
Renée Römkens, 's lands eerste hoogleraar op het gebied van huiselijk geweld.
Ze hoort vaak dat vrouwen denken dat ze de enige zijn. Toen Römkens in 1992 in haar proefschrift stelde dat een op de vijf vrouwen ooit in een relatie te maken krijgt met geweld –slaan, schoppen, verkrachting– werd dat getal met scepsis ontvangen. Zó vaak, dat kon niet waar zijn.
Die reactie is typisch. „Nu nog was er een raadslid in Tilburg –de stad betaalt een deel van de leerstoel– die zich afvroeg of dat nu wel nodig was. Onderzoek naar geweld in de privésfeer was overdreven en hoe dan ook: geen wetenschap.”
Criminologe Römkens (54) raakte in de jaren zeventig geïnteresseerd in relationeel geweld. De vrouwenbeweging doorbrak toen het taboe. Inmiddels is wat nu huiselijk geweld heet, een onderwerp van de minister van justitie. De overheid introduceerde de neutralere noemer ’huiselijk geweld’. Römkens is er niet gelukkig mee. „Het klinkt knus, huiselijk. Het is verhullend, het kan alle kanten op, kinderen die geslagen worden, mannen, vrouwen.”
Nederland is het enige land dat slachtoffers met die beleidsterm op één hoop gooit. Die sekseneutrale benadering kwam de overheid op een standje te staan van de Verenigde Naties. De realiteit is: tachtig procent van de slachtoffers van geweld achter de voordeur is volwassen vrouw, tien procent bestaat uit ouderen, een iets kleiner percentage slachtoffers is kind. Het gaat dus gewoon over vrouwen- en kindermishandeling. Mannen als slachtoffer komen statistisch niet naar voren.
„Het thema ’vrouwen die hun man slaan’ steekt de kop op. Mannen zouden daar uit schaamte niet over praten. Dat was gek genoeg ook wat de vrouwenbeweging zei over vrouwen die mishandeld werden. Alleen werd toen het probleem wel zichtbaar, de opvang stroomde vol.”
Het eerste blijf-van-mijn-lijfhuis opende in 1974 in Amsterdam de deuren en sindsdien zijn alle plekken altijd bezet door vrouwen en kinderen. Dat duurt voort tot op de dag van vandaag. Inmiddels zijn er dertig opvanghuizen, met 18.000 plekken. Uit ruimtegebrek moet nu nog 20 tot 25 procent van de vrouwen worden afgewezen, zegt de hoogleraar.
„Voor mannen is er ook wel eens een opvanghuis geopend, maar daar was nauwelijks vraag naar. Ik weet niet eens of het nog open is, eigenlijk. Zolang er geen mannen smekend, omdat ze vrezen voor hun leven, op de stoep van de opvang staan, zoals bij vrouwen wel dagelijks zo is, geloof ik niet dat er een omvangrijk verborgen probleem is.”
Natuurlijk maken ook vrouwen hun mannen het leven zuur. „Je kunt moeilijk aan de overheid vragen om slechte relaties leuker te maken. Toch is dat is iets anders dan structureel eenzijdig geweld, waarbij de man bijna altijd de dader is. Dat is een maatschappelijk probleem waar de overheid wel degelijk wat mee moet. Meer dan nu.”
Onlangs zag Römkens in Portugal een indrukwekkend televisiespotje. Een voetbalstadion vol mannen, luid boegeroep. Reden: een van de spelers is getackled op het veld. Vervolgens enkele secondes vage beelden van twee mensen. Een luide mannenstem, je hoort klappen, gekerm, een schim van een vrouw die probeert weg te kruipen. Dan een tekst op het scherm: Als we het één veroordelen, waarom dan het andere niet?
Römkens: „Dat is helder. Dat zegt: we hebben een probleem, dat moeten we serieus nemen.”
Al jaren pleit Römkens ook in Nederland voor een publiekscampagne. „Als een soort beschavingsoffensief.” Het gaat niet om een klap tijdens een ruzie, benadrukt Römkens. Het gaat over duizenden vrouwen die geregeld worden gemolesteerd en verkracht door hun (ex-)partner. Over vrouwen die in een levensbedreigende situatie verkeren. Alleen de ideële stichting Sire maakte naar aanleiding van Römkens onderzoek begin jaren negentig een spraakmakend filmpje (’Hij is zo’n lieve man voor de kinderen’). Vorig jaar was er korte tijd een campagne ’huiselijk geweld’, maar die was net zo vaag als de term zelf.
Juist dat aspect van cognitieve dissonantie, van ’er niet aan willen’ vindt Römkens zo fascinerend aan haar vak. „Geweld komt overwegend in de privésfeer voor, terwijl het veiligheidsbeleid voornamelijk gericht is op geweld op straat of in conflictgebieden ver weg.”
„Het is veel gewoner dan ons lief is. Iedereen kent de zwarte kanten wel. Het is een soort bezweren: ’Zoiets overkomt mij niet’. Of: ’Ik zou wel weten wat ik zou doen’.”
Met enige verbazing ziet Römkens dat als het, in media en politiek, over allochtonen gaat, er wél wordt gesproken over mannen die hun vrouw slaan. Het is gemakkelijker om de seksespecifieke kant van het probleem te zien als het in een andere cultuur plaatsvindt, dan binnen de context van autochtone relaties, denkt Römkens. „Die islamitische vrouwen worden sowieso onderdrukt met hun hoofddoekjes, is ons beeld blijkbaar.” Het gevolg is dat er een stortvloed aan aandacht is voor een fenomeen als eerwraak, waarbij mannen de vrouw in kwestie moeten vermoorden om de eer te redden. „Aandacht is natuurlijk goed. Maar wat we daardoor uit het oog dreigen te verliezen is dat het aantal autochtone, witte vrouwen dat door hun partners wordt vermoord, vele malen groter is.”
„We hebben nu weer een nieuwe term, familiedrama’s. Maar het is niet nieuw. Ook deze term verhult de sekseverhoudingen, ook hier zijn vrouwen en de kinderen het slachtoffer.”
Ook seksueel geweld vindt vaker binnenshuis plaats dan daarbuiten. Gevraagd naar hun ervaringen, gaf één op de veertien vrouwen aan binnen hun relatie ooit echt gedwongen te zijn tot seks, 21 procent gaf aan ooit seks te hebben gehad ’zonder instemming’.
„We zouden eigenlijk nog veel meer te weten moeten komen over de types daders die er zijn en de rol van de slachtoffers. De ernst en frequentie verschillen. Je hebt natuurlijk psychopaten, maar ook mannen die uit frustratie handelen of uit onmacht. Daar kan zelfs relatietherapie soms genoeg zijn. Waar is dat omslagpunt? Wanneer gaat iemand geweld gebruiken? Daar ben ik benieuwd naar. Feit is dat daders en slachtoffers zich heel moeilijk aan die dynamiek onttrekken.”
„Vrouwen die één keer hebben gezien waartoe hun partner in staat is, blijven bang.” In haar onderzoek naar belaging ziet en spreekt Römkens veelal getraumatiseerde vrouwen. Rotterdam heeft hen bij wijze van proef uitgerust met een elektronisch alarm. „Ze dichten hun ex enorme macht toe. Hij kan ze altijd en overal vinden. En vaak is dat trouwens ook zo, omdat de mannen niets ontziend grensoverschrijdend zijn in hun gedrag.”
Het stemt allemaal zeer somber. Maar is er dan helemaal niets veranderd in de afgelopen twintig jaar? Je zou kunnen aannemen dat mannen en vrouwen toch steeds gelijkwaardiger zijn geworden en dat daarmee ook het geweld afneemt. Römkens denkt diep na. „Ik geloof niet dat het geweld is afgenomen, nee. Hoewel ik het niet kan bewijzen omdat we het vroeger nooit onderzochten. Het zit blijkbaar diep verankerd in de aard van het beestje. Ik denk dat we de oorzaak moeten zoeken in diep gewortelde beelden die we hebben van mannelijkheid en vrouwelijkheid. Al van kindsbeen aan worden mannen en vrouwen in twee tegenovergestelde categorieën ingedeeld. De bedoeling is dat ze die verschillen bij elkaar aanvullen. Dominant gedrag hoort bij mannen, ondergeschiktheid bij vrouwen. In het gewone leven speelt dat niet zo’n rol meer, maar in intieme relaties blijkbaar wel.”
Huiselijk geweld komt dan ook voor in alle lagen van de bevolking. „Soms lijkt het onder de lagere klasse meer voor te komen, maar dat is een vertekening. Hoogopgeleide vrouwen zijn vaak minder geneigd om erover te praten, dan lager opgeleide. De schaamte is groter.”
Römkens doet ook onderzoek naar de wet- en regelgeving. Overigens maakt ze zich geen illusies. „De overheid kan maar zoveel doen. Het geweldsprobleem binnenshuis heeft ook te maken met beschaving. Met het besef dat je je moet beheersen. Wat dat betreft zijn we natuurlijk wel gevorderd: een paar eeuwen geleden mocht een man zijn vrouw slaan, mits met een stok dunner dan een duim.”
Dat Nederland samen met Engeland vooroploopt met een speciale hoogleraar, is in elk geval een stap vooruit, vindt Römkens. „Misschien is het een kwestie van lange adem. Maar de mens is een vreemd dier, daar hoort geweld bij. Mensen halen in relaties het beste, maar ook het slechtste in elkaar naar boven. Het mooie en het treurige. Een scheiding van een gewelddadige relatie is niet altijd makkelijker dan scheiden om een andere reden. De hand die slaat is ook de hand die liefkoost.”
© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.
1974: Vrouwen openen het eerste blijf-van-mijn-lijfhuis.
1982: Staatssecretaris Hedy d’Ancona organiseert de eerste beleidsconferentie over geweld tegen vrouwen en kinderen. De overheid introduceert de neutralere term ’huiselijk geweld’ en brengt het onder sociale zaken.
Jaren negentig: De politiek wil een hardere aanpak. De coördinatie van de bestrijding van relationeel geweld verschuift, samen met onderwerpen als kinderporno en mensenhandel, naar het ministerie van Justitie.
2002: Voor het eerst is het kabinetsbeleid met de nota ’Privégeweld - publieke zaak’. De uitvoering komt in handen van gemeentes. Er komen steunpunten huiselijk geweld.
Najaar 2008: De wet Uithuisplaatsing daders gaat van kracht. Vermoedelijke daders van huiselijk geweld wordt op last van de burgemeester tijdelijk toegang tot hun huis ontzegd.
Vrouwen lopen vlak na een scheiding de grootste kans om vermoord te worden, weet Renée Römkens die onderzoek doet naar mannen die hun ex blijven belagen. Officiële cijfers zijn er niet, maar een duik in het krantenarchief geeft een aardige opsomming van drama’s tussen echtparen. Lokale kranten maken in 2008 een keer of vijf melding van rechtszaken tegen mannen die hun (ex-)vrouw slaan, schoppen, de keel dichtknijpen of een deur in trappen. Vaak moeten de daders verplicht in therapie.
Geweld tegen vrouwen met dodelijke afloop haalt wel de landelijke pers. Pas nog, op 7 mei, werd volgens de politie een 55-jarige leerkracht in Amsterdam-Noord door haar echtgenoot doodgestoken. In maart werd in Roosendaal een 51-jarige vrouw door haar man doodgestoken. Het echtpaar, met vier kinderen, lag in scheiding. De gemeente was al opgeschrikt door een vader die even daarvoor zijn twee kinderen had vermoord. Ook deze dader lag in scheiding, de moeder vond de levenloze kinderen in de badkuip. De vader zelf werd later gevonden, dood in zijn auto in een kanaal bij Terneuzen.
In 2007 zijn er volgens schattingen van het CBS dertien vrouwen geweest die door hun (ex-)man om het leven werden brachten.
Die statistieken zijn echter niet volledig omdat de politie de cijfers niet goed bijhoudt. Het aantal partnerdodingen is minstens het dubbele, zo blijkt uit onderzoek van onder anderen hoogleraar Römkens.
Carice van Houten, Frank Lammers en Aart Staartjes spelen in de korte film ’Zingen in het donker’. De film laat zien dat kinderen die getuige zijn van hun vader die geweld gebruikt tegen hun moeder, later grote kans lopen om slachtoffer of dader te worden. De film is een initiatief van de Venlose hulpverleningsinstantie De Mutsaersstichting. Venlo is actief in het bestrijden van huiselijk geweld en is een van de drie gemeentes waar is geëxperimenteerd met het uit huis plaatsen van daders en intensieve hulp voor alle gezinsleden.
Reacties (27)
jaja maar wordt een man dan opgepakt ik spreek uit ervaring en heb 2,5 jaar in blijf van mijn lijf huis gezeten mag hij 3 maanden zitten en een vrouw mag 3 jaar wachten op nieuw leven en dat spoort niet als ik nu zou terug gaan naar mijn verleden had ik mezelf dat nooit aangedaan had ik elke avond klappen gehad omdat de hulpverlening ver te zoeken is
bianca, zaandam op 19-05-2008, 17:01
Men zou er ook als zulke deskundigen heel goed aan doen onderzoeken mee te nemen inzake gedrag en handel van borderliners.www.bpdcentral.comDie de letterlijke kenmerken hebben tot uitlokking, verdraaiing realiteit, manipulatie en bedrog en noem maar op.Er lopen er volgens de deskundigen op dat gebied ook zo 300.000 rond in Nederland alleen al.Dat betekent 2 per straat zo.Plus het systeem wat eromheen -hangt- Ook vaak aan hulpverlening die zaken verzwijgt zelfs, ook in familierecht, als kinderen ter sprake zijn nota bene.Wat denkt deze dame. Dat dat niet bestaat?Kan u uit de droom helpen. De vergissingen zijn legio op dat gebied.
L.Koppenol, H op 17-05-2008, 11:22
Zodra geweld tegen vrouwen in de publiciteit komt, zijn er mannen die de aandacht verschuiven naar mannen als slachtoffers van vrouwen. Maar dat is een ander verhaal. Mannen zijn fysiek sterker. Als zij zich niet verweren heeft dat met hun psyche te maken. Er zijn ook vrouwen met een handicap die hun fysiek sterkere vriendin mishandelen. Ook dat zegt iets over de psyche van het slachtoffer. Er zijn ook mannen met pedofiele wensen. Kennelijk kunnen zij niet omgaan met een volwassen relatie. Jammer genoeg heeft de maatschappij geen aandacht voor psychisch welzijn. Er is vooral aandacht voor winners of loosers en repressief beleid.
S. Smit, Zwaag op 16-05-2008, 11:24
Ik ben benieuwd of bij een onderzoek dat door een *man* zou worden uitgevoerd, ook mannen 'niet in de statistieken voorkomen.' Mannen worden wel degelijk mishandeld door hun partners, dat zal alleen vaker psychisch zijn. Telt dat wellicht niet voor mevrouw?
Peter, Zaandam op 16-05-2008, 09:10
Het klopt dat vrouwen vaker met ernstig lichamelijk geweld geconfronteerd worden dan mannen vanwege hun lichaamssterkte. Het is echter pertinent onjuist dat vrouwen minder aggressief en dominant zijn binnen relaties dan mannen. Sterker nog, uit veel wetenschappelijk onderzoek blijkt dat vrouwen iets eerder met geweld beginnen in relaties dan mannen. Zie oa.: Archer, John. 2000. "Sex differences in aggression between heterosexual partners: A metaanalytic review." Psychological Bulletin 126:651-680. Dat Renée Römkens zich hoogleraar noemt en dit soort zaken niet weet en ook ontkent is bespottelijk. Een echt ouderwetse feministe.
Marco, Groningen op 16-05-2008, 08:59
Zelfs een hond sla je niet. Van huis uit ben ik absoluut geen geweld gewend. Geslagen worden is zo vernederd alleen bij de gedachte al word ik woedend. In dit kader zeg ik weleens een enkele keer als er een programma op de televisie is over huiselijke geweld tegen vrouwen of over vrouwenbesnijdenis: "Als je mij ooit zo met maar één vinger aanraak dan weet ik niet of jij de volgende dag nog leeft". "Ik sta dan niet voor mezelf in". Ik ben economisch onafhankelijk en vrij, maar hoeveel vrouwen zijn dat ? Ik ben heel blij dat ik een vader had die vond dat vrouwen vrij,welvarend en onafhankelijk moesten zijn en een beroep moesten hebben.
agaath, krommenie op 15-05-2008, 23:30
"Als je een positief zelfbeeld meekrijgt/ontwikkelt, laat je niet toe dat een ander jou pijn doet...". Nou dat gaat lang niet altijd op hoor. Mishandeling is iets wat je huwelijk langzaam binnensluipt. Je schrijft het toe aan een stressvolle periode van je partner en hoopt op betere tijden. Het vindt in veel gevallen ook niet alle dagen plaats. Dat maakt het juist zo moeilijk. Goede momenten wisselen met slechte en scheiden is niet iets wat je dus maar even doet. En helaas weet die partner zich naar buiten toe ook nog heel anders voor te doen. "Zo'n nette aardige man heb jij": wie zou jou dan nog geloven? Zo simpel ligt het niet!
Amynta van Maasland, Limburg op 15-05-2008, 23:30
ik lees het al , gezien de reacties: het gaat weer niet gebeuren ; mijn kreet bij alles dat mij( en zoveel kinderen, meisjes) in mijn leven overkwam: Wanneer pakken mannen mannen aan!
reageerster, NL op 15-05-2008, 23:30
Relationeel geweld is verwerpelijk, in de fysieke zin, maar ook in de psychologische zin. Wat dit laatste betreft kunnen mannen overigens meer dan eens ook slachtoffer van vrouwen worden. Manipulaties, roddel, verdachtmakingen en in een kwaad daglicht stellen kunnen ook erg beschadigen. Nogal wat aangiften van aanranding / verkrachting b.v. blijken vals. Voorzorg mag niet in een heksenjacht ontaarden. Zorgvuldigheid moet in acht worden blijven genomen. Slachtoffers moeten uiteraard beschermd worden, daders gecorrigeerd. En valssprekers aan de kaak gesteld.
Joop Moerkens, Tilburg op 15-05-2008, 17:47
Meer dan erg dat anno nu er nog altijd en onder alle lagen van onze 'hoogbeschaafde' bevolking sprake is van huiselijk geweld. Blijkbaar zit angst stevig op zijn troon. Angst voor een nieuwe, onbekende stap naar de (enge) vrijheid. Angst zonder geld te zitten, zonder aanzien, wel met schaamte (waarvoor?)Angst voor van alles.Wordt het niet tijd kinderen al jong(school) bij te brengen zichzelf (en elkaar) te respecteren en te waarderen, zodat zij zich niet in elkaar laten slaan? Als je een positief zelfbeeld meekrijgt/ontwikkelt, laat je niet toe dat een ander jou pijn doet, ben je niet bang en schaam je je niet. En ga je zelf ook niet meppen
Bea, Gouda op 15-05-2008, 17:43
en heren : buiten de voordeur zijn het niet de mannen die van hun fiets worden getrokken ,worden gebruikt,en worden weggesmeten..voorgoed.
reflexxus, zutphen op 15-05-2008, 15:46
Als Romkens de reacties van een aantal heren hieronder leest hoeft ze geen onderzoek meer te doen naar de aard van het beestje man. Plenty redenen geven de heren waarom het noodzakelijk is je vrouw als boksbal te gebruiken. En wat ik veel kwalijker vind is dat diezelfde namen onder artikelen over de islam de onderdukking van vrouwen vaak gebruiken als een argument waarom de islam niet deugt. Dat noem ik op een werkelijk schaamteloze wijze met twee maten meten en ik ben beschaamd in jullie plaats.
Mickey, Brussel op 15-05-2008, 15:28
Uit "Verkenningen in de psychiatrie" door Annejet Rümke:Partnermishandeling?...Mishandeling van mannen door hun vrouw komt ongeveer evenveel voor als vrouwenmishandeling maar is veel minder onderzocht. Bovendien worden mishandelde mannen nog steeds bij politie, buren en familie niet serieus genomen en belachelijk gemaakt. Dit heeft te maken met de sterke maatschappelijke ontkenning van en het taboe op huiselijk geweld tegen mannen. Een man die aangifte doet van mishandeling of zich fysiek verdedigt tegen de aanval van zijn vrouw heeft zelfs grote kans als dader gezien te worden en als zodanig te worden veroordeeld..."
Marcel, Zutphen op 15-05-2008, 15:28
Ah! ?The Rule of Thumb?! Alleen Mevrouw Römkens gelooft nog dat er ooit zo iets bestaan heeft… Feministisch broodje aap.. Het zoveelste. En dat is hoogleraar. Kan niet eens Wikipedia vinden...www.en.wikipedia.org/wiki/Rule_of_thumb
H. R. Krol, Haarlem op 15-05-2008, 15:22
Triest, maar ook haar reactie van geweld tegen mannen. Ik heb er ooit een BBC documentaire over gezien. De primaire focus op vrouwen moet er af. Geweld hoort niet in een relatie waarbij het niet uitmaakt of de vrouw de man slaat, andersom of dat de kinderen hun ouders terroriseren want ook dat komt voor en een hoogleraar huiselijk geweld hoort m.i. voor al deze vormen open te staan en uit het artikel lijkt het alleen of alleen vrouwen slachtoffer zijn.
ernstig, Maastricht op 15-05-2008, 15:22
Mishandelde vrouwen zullen hier niet zo snel een reactie op durven te geven. Juist vanwege de door reflexxus gesignaleerde reacties van mannen. Toen ik als mishandelde vrouw na mijn echtscheiding een praatgroep voor lotgenoten startte, werd ik reeds bij de allereerste bijeenkomst zwaar bedreigd door de partner van een van de deelneemsters. Waarna onze groep moest onderduiken. Aan de trauma's die vrouwen aan zo'n relatie overhouden, zeker als ook de kinderen zijn mishandeld, wordt door niemand aandacht geschonken. Terwijl deze vrouwen én kinderen net zo beschadigd zijn als oorlogsslachtoffers. De hoogste tijd om dat eens serieus te nemen!
Amynta van Maasland, Limburg op 15-05-2008, 15:22
Uit de bevindingen van deze hoogleraar blijkt weer eens dat schijn bedriegt in de zogenaamde ´moderne westerse cultuur´met onze ´democratische normen en waarden´. Wat wil je ook als elke vorm van respect voor vrouwen maar ook voor kinderen ontbreekt in deze cultuur/samenleving. De media en dus de overheid dragen hier stevig aan bij.
Mien, Leiden op 15-05-2008, 15:16
Als er gemept wordt, is het over met de relatie. Gelijkwaardigheid is dan nooit meer mogelijk. Het geschonden vertrouwen kan nooit meer hersteld worden. Door toch te blijven doet men zich (en eventuele kinderen) te kort. Wegwezen is het devies.
Erwin, Breda op 15-05-2008, 15:16
Zowel bij mannen als bij vrouwen is er een verschil zit tussen wat je van plan bent en wat je doet. Zo geldt dat (helaas)ook voor gedrag 'achter de voordeur'.Dit verschil wordt veroorzaakt doordat het grootste deel van je gedrag voortkomt uit je onderbewustzijn waar je met je verstand niet 'bij' kan, het is gevuld door lessen en ervaringen uit het verleden. Ook de (vele) pijnlijke ervaringen die hier tussen zitten hebben dus een grote invloed op ons huidige gedrag zonder dat we ons daar bewust van zijn. Dit kan leiden tot depressie of burn-out maar ook tot woede en zelfs geweld. Alleen veroordelen helpt niemand verder (PRI) therapie wel!
Pieter de Kruijf, Loenen aan de Vecht op 15-05-2008, 15:08
Ik zou iedere vrouw op het hart willen drukken: Ga pas trouwen/samenwonen met een man als je zeker weet dat 'ie zelfbeheersing heeft. Hoe een man voor die tijd omgaat met seksualiteit in een relatie (zijn zin doordrukken, of wachten tot jij aan de volgende fase toe bent), is m.i. een goede graadmeter voor de vraag of 'ie over "losse handjes" beschikt.
Sanne, Den Haag op 15-05-2008, 15:08
lees ik goed ? reeds 4 van de 5 lezersreacties van mannen - in-de-verdediging!?gelukkig met woord en niet met daad.
reflexxus, zutphen op 15-05-2008, 10:04
Agressief gedrag van mannen is er altijd geweest. Alleen doen steeds meer vrouwen een boekje open over het 'leven achter de voordeur'. Vrouwen lokken het zelf uit door hun toenemende manipulerende gedrag? Nee, vrouwen prikken steeds vaker de luchtbel door bij emotioneel onvolwassen mannen. Vrouwen en kinderen lopen inderdaad gevaar bij een scheiding. Heb het meegemaakt en ben nog nooit zo bang geweest. Niemand die een poot uitstak, zo'n keurige man ;( Nog staat ie soms met het schuim op z'n mond voor zijn kind. Tot ook dat kind het contact verbreekt. Kan ie zijn nieuwe vrouw gaan terroriseren. Tot ook zij...
Ilse, Westland op 15-05-2008, 10:04
Ook mannen/jongens worden in Nederland in sommige kulturen mishandeld, met name homo's.Of het nu uit eerwraak plaats vindt, of in opdracht van Allah gedaan wordt, de relatief kleine opvang, zit vol.Er zijn in verschillende grote Nederlandse steden opvanghuizen voor bedreigde mishandelde homo's.
Herman N., Amsterdam op 15-05-2008, 08:55
Wat dunkt u van al die mannen die slachtoffer worden van valse aangiftes van vrouwen met alle gevolgen van dien, bv bij kwesties over echtscheiding en bezoekregelingen kinderen etc etc ?
g.agresti, tiel op 15-05-2008, 08:52
Een belangrijke factor die men schijnt te vergeten is dat veel vrouwen door hun toenemend manipulatief gedrag geweld oproepen. Beiden zijn debet aan het toenemend geweld in een maatschappij die meent dat alles anders moet.
Bukowsky, Santiago op 15-05-2008, 08:52
Huiselijk geweld.Ik wil op geen enkele wijze geweld goedpraten. Maar het volgende citaat: "Mannen als slachtoffer komen statistisch niet naar voren." roept bij mij wel vragen op. In de eerste plaats: melden mannen het wel en vervolgens als ze het melden worden ze dan geloofd? Is bij mw. Römkes bekent of er wel eens onderzoek gedaan is naar de aanleiding van geweld door mannen? Weet zij wat het is om met een psychiatrisch vrouw of een vrouw met een persoonlijkheidsstoornis (bijv. Borderline)te moeten samenleven? Is zij zich bewust van de toon die zij zet bij hulpverleners, onderzoekers van de Raad v.d.K en rechters in familiezaken?
B.J.Kalf, Arnhem op 15-05-2008, 08:48
'Huiselijk geweld' is inderdaad een suffe term. In Spanje heet het 'violencia de género' wat juist meteen de man-vrouw verhouding aankaart! Daarnaast is er ook nog kinder-, ouder- en ouderen mishandeling. Hier wordt alles wel nauwkeurig bijgehouden, iedere keer wordt heel Spanje op de hoogte gebracht van een nieuw geval: er wordt uitgebreid aandacht aan besteed in de media. Wetten zijn aangescherpt en er is speciale steun voor deze vrouwen en ook vrij veel geld. Het teleurstellende is dat al deze maatregelen het geweld niet tegen lijken te houden!
Rosa, Spanje op 15-05-2008, 00:26
Plaats een reactie
Stuur artikel door