Jeugdgevangenis is nachtmerrie
-
- 1 / 2
-
Jeugdgevangenissen voldoen niet aan de normen voor veiligheid en behandeling van de jongeren. Kinderen met gedragsproblemen maar zonder strafblad zijn er slecht af. Van een behandeling komt het vaak niet.
Het gaat niet goed met de Nederlandse justitiële jeugdinrichtingen. Zowel de Rekenkamer als vier inspecties presenteerden afgelopen najaar onderzoek waaruit bleek dat ze onveilig zijn voor de minderjarige jongeren en voor het personeel.
Het personeelsverloop is hoog, bijna 20 procent. Zestien procent van het personeel is ongeschoold of heeft geen relevante vooropleiding. Jongeren worden vaak nauwelijks behandeld, terwijl dat wel het doel van het verblijf is. Geen enkele inrichting voldoet echt aan de normen, zes hebben zelfs een ernstig risico op een onveilig leef-, behandel- en werkklimaat.
De Stichting Misplaatst, een belangenorganisatie voor ouders met kinderen in de gevangenis, hamert al langer op de slechte opvang van kinderen met ernstige gedragsproblemen in jeugdgevangenissen. De Stichting vroeg eind vorig jaar de eigen leden (geen representatieve steekgroep) wat hun ervaringen zijn. 58 van de 59 ouders vonden dat hun kind slecht behandeld is.
„Er is een kind bij dat zelfmoord pleegde in de inrichting, een kind dat aan drugs verslaafd raakte en een kind dat er zwanger werd”, aldus Rob Brakel, voorzitter van deze stichting.
Het kabinet probeert de situatie te wijzigen. De groepen waarin de jongeren met elkaar leven, zullen kleiner worden dan de twaalf jongeren per groep nu, meldde onlangs staatssecretaris van justitie Albayrak. Bovendien is dit jaar wettelijk geregeld dat er een nieuw soort inrichting komt voor probleemjongeren die nog geen strafblad hebben.
Zij maakten tot nog toe ongeveer de helft uit van alle 8000 minderjarigen die jaarlijks in jeugdgevangenissen komen. De andere helft heeft wel een strafdelict begaan. De twee groepen werden samengeplaatst omdat er voor kinderen met zware gedragsproblemen geen betere opvang was dan een gesloten jeugdgevangenis. Uit een open instelling van de jeugdzorg zouden zij weglopen. Of ze misdragen zich zo dat ze er niet te handhaven zijn.
De nieuwe wet regelt dat er nu ook instellingen met een strenger en veiliger regime kunnen komen die niet onder justitie, maar onder de jeugdzorg vallen. Daar gaan minderjarigen zonder strafblad steeds vaker heen. Ze moeten strenger zijn dan een open internaat, maar weer minder afgesloten dan een jeugdgevangenis.
De Stichting Misplaatst is blij met de nieuwe jeugdzorginstellingen, maar vreest tegelijk dat sommige omgevormde oude jeugdgevangenissen niet echt veranderd zijn. Daaronder de Ottho Gerard Heldringstichting uit het Gelderse Zetten, waar plaats is voor zo’n 150 jongeren. De instelling was voorheen een jeugdgevangenis, maar valt inmiddels onder jeugdzorg.
De Heldringstichting gaat niet in op de persoonlijke ervaringen van een ex-gedetineerde en een ex-groepsleidster, zoals vandaag in Trouw gepubliceerd. Wel stuurde zij een algemene schriftelijke verklaring in reactie.
Uit inspectieonderzoeken komt onze instelling als een van de betere over, schrijft daarin de Heldringstichting. Het pedagogische klimaat, de veiligheid, behandelinhoud en deskundigheid van het personeel worden als voldoende tot goed beoordeeld.
Omdat het om jongeren gaat met zeer ernstige en complexe gedragsproblemen, vaak gepaard gaande met psychiatrische stoornissen, is drang en dwang noodzakelijk. „Het gedrag van de jongere maakt het soms nodig dat vergaande maatregelen moeten worden getroffen zoals een plaatsing in een afzonderingruimte.” Maar dat gebeurt ’met de nodige zorgvuldigheid’.
De instelling erkent wel dat bezuinigingen tot ongewenste ’versobering’ en vergroting van de groepen heeft geleid, van 8 naar 10 naar 12 personen. Investeringen in de sector zijn aangekondigd en nodig ’in het belang van de jongeren’, eindigt de verklaring.
Lastig? Dan ga je in de isoleercel
Het personeel in de OG Heldringstichting, een instelling voor jongeren met ernstige gedragsproblemen, komt door tijdgebrek en een verkeerde visie niet aan behandelen toe, zegt voormalig groepsleidster Edith Versluis (49). „Minderjarige kinderen zonder strafblad worden hier in feite als criminelen opgesloten”.
Acht jaar geleden was dat anders, weet ze. Zij werkte van 1995 tot 2000 al als groepsleider in deze instelling. „Toen was er nog aandacht voor de individuele jongere.”
In 2000 begon Versluis een eetcafé, dat ze later weer verkocht. Ze ging in 2005 weer als groepsleider aan de slag. Maar wat ze aantrof, schokte haar.
Ze somt de feiten op. Versluis werkte voorheen met negen kinderen in een groep. Dat waren er nu twaalf geworden. „Maar er waren en zijn nog altijd maar twee groepsleiders.”
Te weinig, zegt ze. „Het is heel druk, je moet veel regelen: van treinkaartjes bestellen voor verlof tot keukenbestellingen voor het eten, jongeren van school halen, jongeren begeleiden bij hun eigen taken, afwassen, afdrogen. En je bent maar met zijn tweeën: de één moet op de groep blijven, de ander jongeren wegbrengen naar activiteiten of ophalen. Voor persoonlijke aandacht is hier echt geen tijd meer.”
De jongeren zijn de dupe, vindt ze. Want om enige orde te houden, worden zij veel sneller dan vroeger gestraft. Er zijn zelfs een aantal isoleercellen gebouwd, waar de minderjarige jongeren ’heel regelmatig’ in terecht komen. „Vroeger had je tijd om iets uit te praten. Nu is het meteen: ga maar naar je kamer en komt er protest, dan kun je naar de isoleer.”
Ook draagt tegenwoordig iedere medewerker een pieper. „De collega die in de buurt is, krijgt een signaal als je in nood bent en is er dan snel. Jongeren worden dus ook veel sneller fysiek aangepakt en naar hun kamer of de isoleer gebracht.”
Voor 2000 had altijd één groepsleider slaapdienst. Die overnachtte dan bij de jongeren. „De slaapdienst is afgeschaft. Er zijn camera’s voor in de plaats gekomen en er zijn bewakers aanwezig, maar geen hulpverleners.”
Het gevolg is dat de sfeer veranderd is. „Het is met zijn allen tegen elkaar geworden. De jongeren tegen elkaar en tegen de groepsleiding, de groepsleiding tegen elkaar en tegen de jongeren.”
Ze kaartte haar onvrede aan bij de leiding. „Ik vond dat het wel wat minder streng kon. Maar ze zeiden: je bent er te lang uitgeweest. De situatie is anders, de jongeren zijn harder, ze liegen en bedriegen. Ze zitten hier niet voor zweetvoeten, was de uitdrukking.”
Versluis: „Ik ben niet naïef en weet ook wel wat ze kunnen doen. Maar je moet niet vergeten wat voor trieste dingen ze vaak meegemaakt hebben. Deze jongeren hebben hulp nodig, maar de omstandigheden zijn daar zo, dat ze die niet kunnen krijgen.”
Zij nam uit onvrede vorige zomer ontslag en werkt tegenwoordig parttime als pedagogisch medewerkster op een basisschool. Verder is zij actief voor de Stichting Misplaatst, die advies geeft aan ouders van kinderen die in een jeugdinrichting zitten. Ze heeft nog veel contacten met werknemers en ouders. Vooralsnog is er niks verbeterd sinds haar vertrek uit de De Heldringstichting, hoort ze van hen.
’Ik ben er slechter uitgekomen’
De afspraak stond voor half één in de middag, maar de 18-jarige Monica Roelofs slaapt nog. Pas na aanhoudend bellen, verschijnt ze en excuseert zich: ze is moe, ze heeft lang wakker gelegen.
Monica is sinds augustus vrij. Ze woont nu in een groepshuis in Nijmegen en leert zelfstandig wonen. Daarvoor zat zij negen maanden in de OG Heldringstichting in Zetten. „Ik kon weg, omdat ik achttien was geworden. Maar ik moest anderen achterlaten en ik denk dat het belangrijk is om te vertellen wat zij daar doormaken.”
Ze begrijpt best dat ze er terecht kwam. „Het ging heel slecht met mij.” Tot de derde klas van het vwo, waren er geen problemen, vertelt het meisje dat in Grave (Gelderland) opgroeide. „Toen begon ik te spijbelen en vooral veel te blowen. Ik kreeg de houding: ach, ik zie morgen wel.”
Thuis kreeg ze veel ruzie. „Ik ging naar een andere school, maar dat veranderde niks.” Uiteindelijk werd Monica door de kinderrechter uit huis geplaatst.
Na een korte omweg via jeugdgevangenis Harreveld in Almelo, kwam ze in de Heldringstichting, waar ze behandeld zou worden voor haar gedragsprobleem. De jongeren volgen in deze instelling een vaste routine. Als ze zich netjes gedragen, verdienen ze privileges.
Er was veel strijd in Zetten, ontdekte Monica al snel. „De relatie tussen de leiding en de jongeren was slecht. Het leek wel of de leiding telkens dingen zocht om de jongeren kwaad te maken, zodat ze hen naar hun kamer konden sturen. Dan waren er niet meer twaalf jongeren beneden, en hoe minder hoe gemakkelijker het voor hen is.”
De jongeren strijden ook met elkaar. Bedreigingen en mishandeling waren niet ongewoon. „Jongens stopten een keer kauwgom in mijn haar, in het begin. Ik vertelde het de leiding. Zei een meisje tegen me: ’als je dat nog eens doet, sla ik je in mekaar.’ Dat doe je dus niet meer. Je past je aan.”
Monica vond de leiding ’onterecht streng’. „Als er iets gebeurd was en de leiding wist niet wie het gedaan had, dan werden we allemaal opgesloten. Als je er dan echt niks van weet en toch uren alleen zit, is dat zo vreselijk. Dan hoor je anderen in hun kamer door het lint gaan, tegen de deur trappen, schreeuwen.”
Er werd, volgens Monica, veel geblowd. „Jongeren vinden altijd manieren om spullen binnen te krijgen. Buiten begraven bijvoorbeeld na verlof en dan na school oppikken, want dan word je niet meer gecontroleerd.”
Ze raakte na enkele maanden behoorlijk van streek, zo erg dat de leiding vreesde dat ze zichzelf iets aan zou doen. „Twee mannen kwamen midden in de nacht een keer controleren of alles wel goed ging. Ik schrok zo van die beveiligers naast mijn bed, dat ik schreeuwde: ’ga weg, haal een vrouw.’ Hebben ze gedaan, maar niet om met mij te praten, maar om mij in de isoleercel te stoppen. Want een meisje uitkleden, dat mag alleen een vrouw.”
Monica beet van zich af. Het lukte de leiding niet haar de scheurjurk, het enige kledingstuk voor in de isoleercel, aan te doen. „Ze gooiden nog net een deken over me heen. Dat was echt het dieptepunt. Ik was zo de weg kwijt.”
Monica's vertrouwen in de leiding was zo gering dat ze niet in therapie ging. „Ik voelde me er niet veilig.” Maar ze heeft ook goede dingen meegemaakt, vriendschappen gesloten.
Nu heeft ze nog vaak hoofdpijn, zoals de afgelopen nacht. „Ik ben er slechter uitgekomen. Ik heb nachtmerries over die tijd, maar niet zo vaak meer.”
Ze wil haar havo-diploma halen en krijgt hulp van haar ouders. Later wil ze zelf jongeren gaan helpen. „En dan dus níet zoals daar gebeurt.”
© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.
Reacties (46)
Ik heb even alle artikelen gelezen en sommige dingen kloppen maar sommige dingen ook niet.
Ik zelf heb 2 Jaar op de Otto Gerard Heldringstichting gezeten
eerst op de Buizers (Meisjes groep) En daarna op het Hoefijzer
Gemengde Groep. Wat ik erg jammer vind is dat Hier de ogh Word aangevallen Zelf heb ik daar een Andere mening over.
Het is niet leuk om daar te zitten Maar je komt er niet voor niks
gr Maaike
Maaike , Nieuwegein op 06-03-2010, 16:20
ik ben nu vrij het gaat me goed!!!
nog 1 ding,
dec 2008 werd er tegen mij gezegt dat ik er niet thuis horden en zo snel mogelijk weg zal gaan daar,,
uiteindelijk heb ik er bijna 2 jaar (onschuldig) voor nix vast gezeten.en werd ik bijna 18 en zal ik zoiezo vrij zijn,maar nu,,het is perfecht en ik voel me heerlijk vrij!!!
en boy's & girl's..bedankt voor die tijd..ut gaat jullie goed!!
nog 1 ding:P eerlijk is eerlijk..maar het is daar egt een hell!!!ben gewwoon kapot van binnen.
adios annoniempje=weg. (samantha)
havik/rietkamp/prisma/steenbeek/piramide/adelaar/en de rest,ik mis u all! (martin?)(A)doegg. !VRIJHEID!VOOR!LIVE!(L)<3xxxxxxx
samantha, leiden op 02-02-2010, 14:31
de ogh..pff.
ik kan veel vertellen maar het goede wat ik daar heb mee gemaakt is dat ik me diploma zorghulp heb gehaald met steun van school en stage,,
verder heb ik het zelf gedaan.
mensen die daar werken hebben makkelijk praten want die zitten niet in die circuit,,ja zo noem ik het maar,,
want ze 'staan boven ons' is vaak word gezegt.
ik deed me best was ja en amen soms gaf ik me meening die daar niet gerespectteerd word en als je straf heb naar boven word gestuurd,maar als je rust nodig heb en boven wil blijven dan worden er mensen bij gepiept die je pijnlijk fisiek naar beneden tillen terwijl ik gewoon RUSTIG was. nou sorry maar...
samantha, leiden op 02-02-2010, 14:27
..als je niet goed in je vel zit krijg je te horen'we kunnen je niet troosten je moet het zelf oplossen in de maatschapij moet je dat ook zelf doen en kan je ook geen steun verwachteb asl je niet goed in je vel zit' nou daat sta ik dan met tranen in me ogen vechtend tegen me gevoelens,,
maarja uiteindelijk ben ik 2x gevlucht 1x zonder medicatie toen was ik na 13 dagen terug en de 2x is het me zoverre gelukt dat ik daar gelukkig niet meer kan komen!!! die ''vrienden'' die ik daar gemaakt heb ik mis hun wel, maar ik weet zeker dat ze zichzelf kunnen reden ook zonder mij.
het gaat ze goed ik denk aan hun!ene voor dat zat ik vast en dat is betr
samantha, leiden op 02-02-2010, 14:27
ik zit nu ruim 16mnden op het ogh en in het begin moest ik wennen als de 'behandeling' nou dat ging allemaal prima maar daarna is er een conflict ontstaan tuusen ogh en me moeder waardoor het steeds slechter ging het is nu zelfs zo dat ik achter uit ga eerst was ik niet zo aggresief maarlater omdat ik me machteloos voelde begon ik met die te gooien nl zijn er ook goede kanten van het ogh maar de slechtere zijn in meerderheid ik vind het persoonelijk dat het slecht gaat met de behandeling van jongere door grleiding
ik ga er bnnenkort weg en ik zelf dat ik blij om ben
gr matthijs van adelaar dat is al helemaal een slecte behandelelgroep!!
matthijs adelaar, terneuzen op 12-12-2009, 13:12
Ik woon nu al langer dan anderhalf jaar op de OGH en het is een hel. als je je ergens aan irriteert mag je dat niet uiten naar de begeleiding en je mag ook je mening niet zeggen. vaak is er tegen mij gezegd als je meewerkt word het beter maar dat is niet zo als je ze tegen gaat zitten dan krijg je veel meer voor elkaar want als je meewerkt dan gedraag je je te voorbeeldig. Jongeren worden ook om niets naar kamer gestuurd en om niets op de grond gesmeten. ik ben zelfs een keer de trap opgetilt en ben toen halverwege losgelaten door groepsleiding waardoor ik met mijn gezicht op de trap viel!!.. LIEVE OUDERS PLAATS U KIND NIET IN EEN INSTELLING!
Jessica, Zetten op 04-12-2009, 13:42
Wat is dit nu allemaal ik verschiet hier enorm van!
Wist ook niet dat deze barbaarse behandelingen plaats vonden!!
Ben zelf Vader van 2 jongens,en via iemand op deze pagina gewezen.
Weet wel dat als ik zon praktijken zie ik MIJN mond wel open doe,maar ja in de wandelgangen houdt iedereen zijn mond.
Echt triest,hoop voor al de kids dat hier iets aan gedaan wordt!!!
Hoogachtend,Igor M.
igor M, Helmond op 17-11-2009, 10:04
hallo zit ook in zetten al 7 maanden.
en er is niks veranderd in zetten ogh
het is alleen maar slechter geworden groepsleiding behandeld jongeren onterecht en ik kan het weeten want zit daar zelf ook.
mensen krijgen kamer plaatsing veel te snel en onterecht.
er word met de pieper gedreigd te snel en er word te snel mensen
te snel in de klem gelegd voor een onterechten reden.
we worden niet met respeckt behandeld.
en word niet naar om gekeken als jongeren problemen of verdriet hebben dan worden we gelijk naar kamer gegooit.
echt jammer maar ik ben strak weg.maar hoop dat het beter word voor de anderen.
gr k.
k.k, zetten op 12-11-2009, 16:11
ik zitnu al een jaar op de ogh
ik word elke keer voor niets naar kamer gestuurd ,
de groepsleiding geven je alleen maar agp en noem maar op het is een hell.
ik word gek door hier gaat het alleen maar slechter met mij,
iedereen woprd gek op het terrein, elke dag alarm noem maar op het is ecjht niet meer normaal de groepsleiding zoeken elke xc een reden om je te strraffen groetjess melissa ik moet mnog 3 maanden
Melissa, rotterdam op 12-11-2009, 16:09
Imagine yourself: Naakt, met een jurk van papier als je geluk hebt, opgesloten in een kleine cel met een dun plastic matrasje en nog wat camera's op je gericht. Zo kan gelijk de hele wereld meegenieten hoe je daar kapot ligt te gaan vanbinnen. Je hebt recht op 1 uur luchten per dag, je leeft toe naar dat moment. Heel even eruit, een gezicht zien en natuurlijk; het sigaretje. Vervolgens is de leiding je shag vergeten en ze hebben geen zin om het te pakken voor je.. Morgen beter hoor je dan voortkomen uit een brede glimlach.
Meer ervaringen horen? Mail me!
Ananiempje, Maastricht op 10-11-2009, 08:48
Ik ben heel blij met dit artikkel en zoals de eerste reactie zegt kom je terecht in een plaats tussen verschillende soorten kinderen.
Ik ben op zoek naar mensen die mij kunnen helpen. Ik zou graag een project willen starten die langs gaat bij de jeugdgevangenissen om hen te laten zien dat er nog aandacht aan hen wordt geschonken.
Ik zou daarbij graag een paar mensen horen die er hebben gezeten, die bereid zijn om erover te vertellen. Als je iemand bent die mij graag zou willen helpen laat dan zeker iets weten langs hier.
Mischien is dat nogal een afschrikkend bericht, maar ik ben te vertrouwen. Bedankt.
Leenke, Aalst op 12-10-2009, 17:43
Wauw! eindelijk dat er zo'n artikel wordt gepubliceerd! Het wordt eens tijd. Zelf heb ik 1,5 jaar op de Buurskamp gezeten. M'n enige goede herinnering eraan, de paarden en 2 leidingen namelijk Arno en Marieke, zij stonden voor je klaar. Zelf was ik altijd een vrij stil persoon. Nooit geblowd, gerookt o.i.d, Ik kwam tussen mensen te zitten die altijd drugs gebruikte, en kreeg het vaak aangeboden. Ik was slechts 14..
Slechte herinneringen, en nogsteeds lig ik er soms wakker van. Sinds 11/2006 ben ik weer 'vrij' maar heb daarna nog ruim een half jaar na thearapie moeten hebben om er bovenop te komen.
hoop dat het ooit verder wordt ondezocht.
S., Alphen a/d Rijn op 27-09-2009, 07:24
EInd jaren 70 had ik als probleemgeval het 'genoegen' een paar jaar op diverse afdelingen te verblijven en het verbaast me dat er zo weinig veranderd is. Ook ik werd door de leiding uitgespeeld, onterecht in de isoleer gezet, opgesloten op mijn kamer en noem maar op. En ik lees tot mijn grote ergernis dat er nog steeds hulpverleners werken die de krankjorum bekrompen mening zijn toegedaan dat de oorzaak van alles in de jeugd zou liggen. Altijd weer die kapstok zoeken om het aan op te hangen..brrrr. Blij dat ik een gezonde vrouw ben geworden. Aan Zetten heeft het niet gelegen, daar leerde ik hoeveel winst je op een paar gram weed kon maken ;-)
Kaatje, Apeldoorn op 14-07-2009, 21:27
deel 3
Ik roep,ik schreeuw, ik brul, maar ik heb verloren,ik heb mijn zoon verloren.
Heb vader na drie maal rechtbank kunnen dwingen naar kind om te kijken.
Ik moest kind wel dwingen naar vader te gaan.
Voor mijn gevoel ,mijn ziel aan de duivel verkocht heb kind laten kiezen
de drugs of mij.
Ik beweeg ik doe dingen,an af en toe kijk ik zelfs eens op mijn borstkas om te zien
hoe groot het gat is.
Je ziet het niet maar het doet pijn ongeloofelijk veel pijn.
want ik mis hem ik mis hem verschrikelijk.
Als ik weet dat het kind veilig is zou ik wel vrede kunnen hebben ,maar het kind is niet veilig.
Carolien, Barendrecht op 20-06-2009, 21:46
deel 4
Als ik het kind zou kunnen helpen om het totaal los te laten zou ik het doen.
De vader heeft het kind kapot gemaakt willens en wetens,komt er zonder een haar in zijn weg mee weg.
Het mag dus.
Ik weet niet of ik hem ooit weer zie.Hij had beter dood kunnen zijn,dan had ik het een plek kunnen geven,iemand van hulpverlening zei je bent in de rouw.
Het niet weten hoe het met mijn kind gaat is onbeschrijfelijk.
Daarom zeg ik ,kinderen hebben geen rechten alleen plichten in Nederland.En die wet krijg je niet zomaar veranderd, want dan zouden zij moeten inleveren,een broodje van 5 cent minder dat kan niet.
Carolien, Barendrecht op 20-06-2009, 21:46
Incl vakgeld bedraagt de schadeloosstelling van 'Gewone' Tw Kamerl in 2008 dus 92.899,87 euro bruto op jbasis, excl eindejaarsuitkering.
De voorzitter van de Tw Kamer op jbasis. Incl vakgeld ontvangt de voorzitter in 2008 dus 124.485,83 euro op jaarbasis.
leden Tw Kam kunnen de verblijfkostenvergoed oplopen van 12.153,75 euro bij een reisafstand van 0-10 kilom tot 37.210,83 euro bij reisafstand va 150 kilom.
Tw Kamerl ontva een beroepskostenvergoeding van (per 1 januari 2008) 2.323,23 euro p j. Kamerl van wie het Kamerlidmaatschap door de fiscus als dienstbetrekking wordt aangemerkt ontvangen in 2008 een beroepskostenvergoeding van 4.840,05 euro per j.
Carolien, Barendrecht op 20-06-2009, 21:37
PensioenTweede Kamerleden bouwen jaarlijks 2 procent pensioen op, ook in de eerste vier jaar na aftreden maar tenzij ze inkomen hebben naast de wachtgelduitkering (in dat geval is het percentage lager). Na die vier jaar daalt het opbouwpercentage naar 1 procent per jaar.
Het nabestaandenpensioen is 5/7e deel van het ouderdomspensioen.
OverlijdenBij overlijden van een Tweede Kamerlid krijgt de overlevende levenspartner (of bij afwezigheid daarvan de meerderjarige kinderen of pleegkinderen) een bedrag van drie maal de maandelijkse schadeloosstelling uitgekeerd.
Carolien, Barendrecht op 20-06-2009, 21:37
U als gewone brurger krijgt u dat ook,nee natuurlijk niet,
dan weten die stakkers toch niet hoe ze moeten rondkomen.
U gelooft toch niet dat die gasten daar ooit maar een dag zullen hongerlijden.
Heb ik geen respect meer voor dat grut wat ons land vertegenwoordigd,
Nee natuurlijk niet,zegeltjes krijg je gratis ergens bij,respect dat is iets wat je moet verdienen.
En u bent mede verantwordelijk,door om te gaan zoals u nu doet met de mensen ja mensen of je nu drie bent of tachtig ,behandel ons een als mensen en niet als beesten die je tot het uiterste op welke manier dan ook,u ons kunt uitmelken en uitzuigen om aan u trekken te komen.
Carolien, Barendrecht op 20-06-2009, 21:37
deel 2,
Nederland telt 5.000 tot 10.000 zwerfjongeren.
Vergaderen en vergaderen dan doen ze in Den Haag heel graag,kosten miljoenen,kinderbijslag naar kinderen die hier niet wonen kosten miljarden.
Wordt niet uitgezocht gewoon uitgekeerd.
Maar dan kom jij bijtijds vraag je help en dan begint je lange reis van muur tot muur.
Irritatie wanhoop ongeloof verdriet woede wisselen mekaar regelmatig af.
Waar kan ik heen om mijn kind te helpen,ik zie het kind verzuipen maar kan niet meer helpen
ikzelf voldoe niet meer ik heb hulp nodig,waar moet ik heen naar wie kan ik toe.
Carolien, Barendrecht op 20-06-2009, 19:33
Jeugdzorg,Riag enz Jeugd justitie,uitschot van de maatschappy.
Waarom heel simpel KINDEREN HEBBEN GEEN RECHTEN,die beweert van wel is een leugenaar.
Inderdaad jeugdgevangenis worden ze of slechter of ongelukkiger.
Wat landelijk moet worden is dat programma dat ze de wildernis in moeten samen met alleen zichzelf.
U dacht toch niet dat een van de overheids grote mannen hun kinderen bij zoiets terecht zouden komen,nee die krijgen de echte zorg.
Voor de gewone man en vrouw nee niet interesant genoeg.
Geld steken in projecten die niet haalbaar zijn of niet worden gebruikt,miljoenen gaan daar in om.
Carolien, Barendrecht op 20-06-2009, 19:33
Hallo,
Ik bevind me nu op J.P.C. de Sprengen en ben daar nu ongeveer 8,5 maand en ik ben in ieder geval al gevorderd, aankomende vrijdag (12 juni) ga ik naar Zetten op de groep de circel, ik heb er zowel goed nieuws als slecht nieuws over gelezen maarja de Sprengen is ook niet bepaald een paradijs wat dat betref. Ik heb een half jaar moeten wachten met een gesloten machteging en dat was al klote nu hebben ze die verlengt maarja, ik probeer er gewoon het beste van te maken en zie wel hoe het loopt.
Groet Mark.
Mark de R., Zutphen J.P.C de Sprengen op 09-06-2009, 01:02
Ik ben het totaal met Moniqa eens! Ik heb er ook 6 maanden gezeten en heb hel doorstaan!! Ik dacht het beter dan thuis te hebben, maar alles stond hier precies tegenover! Ik ben stom geweest daar ooit te komen. Was ik maar thuis gebleven en beter had moeten luisteren naar mijn ouders. De begeleiders daar zijn verre van ouders of verzorgers.
Maartjeee, Etten-Leur op 21-05-2009, 12:03
Ik houd mijn werkstuk over jeugdgevangenissen en ik wou vragen aan de mensen die dit lezen: Wie heeft er hier in een jeugdgevangenis gezeten ? want ik wil een paar vragen stellen via de mail. als dat zou kunnen, mijn email is : r-giirl-@hotmail.com .
Alvast bedankt
Rimona
Rimona, zandvoort op 03-03-2009, 20:56
Hallo,
ik zit zelf op het OGH, nu 4 maanden. ik ben een van de weinige die niet in gesloten of JJI heeft gezeten hiervoor.(want OGH is vooral Besloten) ik vind het ontzettend klote.. maar ik probeer er wel het beste van te maken. ik doe mijn best en heb nu al veel geleerd. Ik vind zeker wel dat de groepen terug moeten naar 10, maar dat gaat ook gebeuren, daar zijn ze al mee bezig. Ook ben ik het er mee eens dat de groepsleiding te snel, te vaak fysiek ingrijpt. Maar verder zijn het echt supermensen. Zelf zit ik op de Adelaar, dus over andere groepen weet ik het niet precies. het valt wel mee, maak er zelf van, wat je wilt!
anoniem, zetten op 07-02-2009, 01:40
ik heb er zelf ook gezeten, ik heb geen goed woord over voor heel deze stichting en de groepsleiders, stop het allemaal maar onder da tafel de waarheid weten genoeg mensen en die is allang boven tafel nog even en alle jeugdgevangenissen zijn verleden tijd, want het is 1 pot nat, bahbah heb genoeg gehoort en gezien in 4 jaar tijd..!!
danielle, kerkrade op 21-12-2008, 17:01
hallo ik zit zelf ook op ogh zetten wat dat meisje zegt is waar het is hier een hel ik voel me onveilig er zijn veel drugs op het terrein en de jongeren en de leiding zitten in een groot conflict. ik heb ook in de doggershoek gezeten (beruchte jeugdgevangenis) en daar kwam ik tussen een criminele groep terecht, het was vreselijk maar de problemen met leiding kwamen daar niet zo erg voor. ze lokken je uit, kijken waar je grens ligt en ik geloof graag dat ze op haar groep mensen op kamer plaatsten voor meer rust. ik vond de jeugdgevangenis nog beter dan deze plek.
ogh hater, zetten op 27-11-2008, 13:30
Ik denk dat je ze eigenlijk beter buiten kunt laten lopen. Ik leer altijd: Gestraft worden helpt niet, beloond worden als je iets goed doet des te meer. Want dan word je gestimuleerd beter je best te doen. Ze moeten of jeugddetentie afschaffen of het aan genoeg, bekwaam en bevoegd personeel overlaten. Pas dan help je ze echt.
Anoniem, - op 22-10-2008, 21:57
Ik heb er ook 10maanden gezeten en ik ben er zeker wel beter uitgekomen als dat ik erin ben gekomen, sta veel sterker in mijn schoenen. tuurlijk in iedere instelling gebeuren er slechte dingen, maar de grl. zijn ook maar mensen. ik ben in die 10maanden nooit aangeraakt je kan het jezelf zo makkelijk maken als jezelf wilt. Ik heb vaak genoeg met leiding kunne praten en zat leuke dingen kunnen doen op kamp, pretpark. juist de mensen zoals hierboven verzieken het voor de rest van de groep want dan zijn alle grl. daar nodig en is er geen tijd meer voor de andere 11, begrijpelijk. kan de grl. niks aan doen de jongere wel. niks mis met ogh hoor
meisje, exogh op 15-10-2008, 22:44
dat is een beetje flauw deze reactie, pas vanaf 1 januari is de Heldringstichting geen JJI meer maar een instelling voor gesloten jeugdzorg.Het was en is ook ernstig dat kinderen met gedragsproblemen in een jeugdgevangenis geplaatst zijn. In wezen is alleen de naam veranderd een JJI heet nu een instelling voor gesloten jeugdzorg, inhoudelijk is er niet veel veranderd tot nu toe. Daarmee zeg ik niet dat de Heldringstichting het niet goed doet, want dat vind ik nl. wel. Meer geld voor meer personeel zou misschien wenselijk zijn, zodat de werkdruk voor begeleiders ook minder hoog is.
emmievanderroest, duiven op 06-03-2008, 13:01
Ik heb het stuk met enige verbazing gelezen. Vooral het feit dat de Heldringstichting een jeugdgevangenis wordt genoemd vind ik vreemd. Door simpel vooronderzoek van de journalist had ze kunnen weten dat het in dit geval niet om een jeugdgevangenis gaat maar om een jeugdininrichting. De jongere die aan het woord komt wordt een ex-gedetineerde genoemd, dit is feitelijk onjuist. Deze jongere is een ex-bewoner. Jammer dat heel Nederland je met voor en achternaam in de krant ziet staan als ex-gedetineerde. Hopelijk heeft ze voor volgende week geen sollicitatiegesprek in haar agenda staan!
Ferrie van R., Oss op 05-03-2008, 16:03
tja, dat vind ik nou ook weer niet zo handig probleemgedrag bij de ouders neer leggen dit lijkt me ook niet helemaal een juist beeld
emmievanderroest, duiven op 04-03-2008, 22:29
Deel 1Zelf ben ik werkzaam op als Pedagogisch Medewerker op een besloten leefgroep (jongens en meiden)in Zetten. Vergeten wordt hier dat de problemen waarmee de jongeren te kampen hebben hun oorsprong hebben in het gezin waarin de jongere opgroeit. Verwaarlozing en mishandeling zijn hierin vaak aan de orde van de dag. Dit is uiteraard niet in alle gevallen aan de hand geweest maar we spreken hier wel over de meerderheid van de jongeren die nu met de rekening van hun vroege jeugd te maken krijgen. Met deze jongeren wordt er zeer intensief gewerkt aan het herstel van vertrouwen in hunzelf en in hun omgeving. Ik wil hierbij de nadruk leggen...
Eric, Arnhem op 04-03-2008, 21:51
In deze hele discussie word vergeten wat de redenen zijn waarom jongeren probleemgedrag vertonen. Trauma's die door volwassenen zijn veroorzaakt. Schrikbarend!!! Dit is een reeële weergave van een groep van 12 meiden: echtscheiding ouders 9, geen contact met ouder/ouders 7, seksueel misbruik door vader 4, aanranding/verkrachting 4, lichamelijk/psychisch geweld 7, loverboycircuit/prostitutie 5, zwangerschap/miskraam 2. Niet de instellingen veroordelen maar MEER tijd en geld steken in het voorkomen van deze schrikbarende trauma's!!!!! Voorkomen is nog steeds beter dan genezen, daar zullen we het allemaal over eens zijn!!!
Natascha Bergmans, Arnhem op 04-03-2008, 15:21
Ja wat moet ik nu op dit stuk zeggen. In ieder geval vind ik dit een behoorlijk eenzijdig stuk. Journalistiek is toch proberen een zo waarheidsgetrouw beeld te scheppen? Ik vind het erg kortzichtig om alleen de negatieve verhalen weer te geven van 1 oud groepsleidster en een jongere. De OGH beschikt over 12 groepen met in totaal ongeveer 150 jongeren. Dat zijn veel mensen met allemaal hun eigen ervaringen. Misschien wat meer mensen aan het woord laten voor een completer beeld? Misschien zelf eens langs komen doet soms ook wonderen.
Sjoerd paapst, Nijmegen op 04-03-2008, 15:15
Kinderen hebben 'geen zorg nodig'; wel zorg maar niet de officiële zorg. Want je mag niet van kinderen houden, je moet afstand bewaren en als het kind te oud wordt is het contact standaard voorbij. Kinderen hebben liefde nodig, dat mensen om ze geven. Dan kan je ze ook wijzen op verkeerd gedrag en zijn ze veelal welwillend dit gedrag aan te passen. Vaak duidt ongeoorloofd gedrag op een gebrek aan liefde en liefde geven aan een kind is helaas taboe, zeker in de zorg. Kinderen behandelen als subject i.p.v. object en kinderen relaties laten aangaan met personen, jong en/of oud, bij wie ze zich begrepen voelen.En weg met de camera's.
Marthijn Uittenbogaard, Leiden op 04-03-2008, 11:52
Blij ben ik om te lezen dat er een ouder is die wel positief schrijft. Het hele stuk is gebaseerd op negatieve kanten. Maar er zijn zoveel positieve kanten en die mis ik. Ik werk zelf nu bijna 8 jaar bij de OGH en kan dus net als mevr Versluis de vergelijking maken. Het is inderdaad zo dat de groepsgrootte en daarmee de druk vergroot is. Maar hebben wij dat in de hand gehad? Nee, daarvoor moet je bij het rijk zijn! Ik ben trots op de mensen die er werken. Het is keihard werken met weinig middelen. De medewerkers halen hun voldoening uit het feit dat de meeste jongeren er beter uit gaan dan ze er ingekomen zijn. Veel jongeren zijn dankbaar.
Natascha bergmans, Arnhem op 04-03-2008, 10:55
Mijn dochter verblijft in de Heldringstichting en ik kan alleen maar zeggen dat ik heel positief ben over haar verblijf daar. Het aanbod aan activiteiten is enorm en de mensen die ik tot nu toe tegengekomen ben zijn mensen met een hart die zich bijzonder inzetten voor de kinderen. Ook de kinderen die ik regelmatig zie in de groep waar zij verblijft of wanneer ik ze zie in de trein maken op mij niet de indruk opgesloten kinderen te zijn. De samenwerking met ouders is ook heel goed. Ik ben een kritische ouder en vind een hoop niet goed gaan in de jeugdzorg maar vind dat het wel gezegd mag worden als het wel goed gaat. Bij deze dus
emmievanderroest, duiven op 04-03-2008, 09:17
Hallo Redactie,Ik werk zelf bij de Heldringstichting in Zetten en vind dit artikel onbegrijpelijk! Tijdens en na mijn studies SPW en SPH heb ik diverse stage en werkervaringen opgedaan op diverse plaatsen. Ik werk nu 3 jaar op de Heldringstichting en het is een erg leuke werkplek, met veel aandacht voor de behandeling en begeleiding van jongeren. Leuke teams en prettige leiding. De voormalig collega in dit artikel was zelf een vreemde eend in de bijt die niet goed functioneerde en nu haar gram wil halen middels jullie krant. Vraag gerust aan ouders en andere jongeren na hoe de situatie hier precies zit en hoe de tevredenheid hier is.
Linda Jansen, Arnhem op 03-03-2008, 23:51
Je kunt je afvragen waarom er zonodig actie gevoerd moet worden tegen Nederlandse deelaname aan de Olympische Spelen in Beying (Peking). Het lijkt mij voor de hand liggen dat je eerst orde op zaken stelt in eigen huis. En er mankeert nogal wat aan Nederland.
Bukowsky, La Serena op 03-03-2008, 21:57
Schrikbarende stand van zaken, die Nederland later erg zal opbreken. Kleintjes worden groot namelijk, en jong geleerd, oud gedaan. Op deze wijze kweekt men een groep volwassenen waarmee ook geen land te bezeilen zal zijn, allemaal wegens de kortzichtige efficiency-ideologie waaronder we in onze volledig vereconomiseerde samenleving zuchten. Al die economen, managers en bedrijfskundigen zijn zich niet bewust van hun vulgair-marxistische vooroordelen, want ook het universitaire onderwijs is niet meer wat het is geweest. Zo hakt men blijmoedig met de botte bijl de fundamenten van onze beschaving aan splinters. Lees bijv. Dijsselbloems rapport.
Addo Eijlsum, Rotterdam op 03-03-2008, 15:02
Deze kinderen hebben geen economische waarde,vaak niet gediplomeerd en kost meer geld dan dat het oplevert.Dus waarom extra zorg en aandacht geven?Het is net als met ouderen en zieken,zie maar hoe je er komt.Deze wereld is er alleen voor de hele grote aso's,tokkies en andere profiteurs zoals mannagers.Als je maar hard genoeg schreeuwt,dreigt,steelt,liegt en bedriegt dan kom je er wel.En de slachtoffers van zo een maatschappij dump je in de jeugdopvang, psychiatrie etc etc.
dre, bilthoven op 03-03-2008, 11:46
Hoe hebben we zo diep kunnen zinken!???
Joop Moerkens, Tilburg op 03-03-2008, 11:32
Waarom wordt er niet gezegd en geschreven dat Nederland t.a.v. deze kinderen de mensenrechten schendt?
Timmermans, Coevorden op 03-03-2008, 10:17
Dat het soms niet goed gaat in een instelling ..... Waar mensen werken worden fouten gemaakt.Ik heb alleen de indruk dat er teveel naar de problemen wordt gekeken/geluisterd en te weinig naar de zaken die wel heel goed gaan. Ik heb negen jaar in een jeugdinstelling gewerkt als vrijwilliger. Het overgrote deel van mijn ervaringen zijn positief.Ik vind wel dat problemen besproken moeten worden. Ze ontstaan allen door bezuinigingen die door min of meer ondeskundigen (politici) genomen worden.Wat willen we? de jeugd weer op het goede pad? Doe er dan wat aan (1+1=2). Iedereen weet hoe het moet, maar niemand doet het.
Koen, Den Haag op 03-03-2008, 09:49
Nederland scoort allang niet goed als het om de rechten van kinderen gaat.In Nederland al jarenlang praktijk dat kinderen en jongeren met ernstige gedragsproblemen en zonder strafblad, toch in jeugd gevangenissen terechtkomen. Reguliere instellingen hebben zelden plaats voor deze jongeren.Dus worden ze nog steeds opgesloten in een gesloten inrichting, gedwongen onder, strak onder een ander naamplaatje (jeugdzorg plus) en dan wel gescheiden van kinderen/jeugdigen die wel een strafblad hebben.Deze kinderen hebben hulp nodig en behoren uberhaupt niet opgesloten te worden.wat zij nodig hebben is echte zorg,en geen straf..
Kinderombudsman, Velp gld op 03-03-2008, 09:48
Nederland scoort allang niet goed als het om de rechten van kinderen gaat.In Nederland is het al jarenlang praktijk dat kinderen en jongeren met ernstige gedragsproblemen en zonder strafblad, toch in jeugd gevangenissen terechtkomen. Reguliere instellingen hebben zelden plaats voor deze jongeren.Dus worden ze nog steeds opgesloten in een gesloten inrichting, gedwongen onder, (strak onder een ander naamplaatje jeugdzorg plus) en dan wel gescheiden van kinderen/jeugdigen die wel een strafblad hebben.Deze kinderen hebben hulp nodig en behoren uberhaupt niet opgesloten te worden.wat zij nodig hebben is echte zorg
Kinderombudsman, Velp gld op 03-03-2008, 09:17
Plaats een reactie
Stuur artikel door