Van Doorn / Zoek de verschillen en noem dat integratie
-
- 1 / 2
-
Dossier
Wat ik vorige week aankondigde, is inmiddels werkelijkheid: de Turkse gemeenschap in Nederland komt in verzet tegen de koers van PvdA en CDA inzake de Armeense kwestie.
Een van de sleutelfiguren is Talip Demirhan (63) die acht jaar lang lid is geweest van het hoofdbestuur van het CDA. In de Volkskrant van donderdag noemt hij het ’krankjorum’ dat zijn partij en de PvdA drie politici van Turkse origine om die reden van de kandidatenlijsten hebben verwijderd.
Demirhan: ’Ons wordt dus gevraagd of onze overgrootvader een massamoordenaar is geweest. Als hij dat zou zijn geweest, mag hij van mij de hel in, maar waarom moet ik daarover verantwoording afleggen aan tante Truus en ome Jan? Omdat het aan hun normen en waarden voldoet? Dan zeg ik: sodemieter op met je normen en waarden.’
Wat een opluchting, zo’n houding te mogen aantreffen. Eindelijk eens een ’allochtoon’ die niet vanuit een half-gebukte houding informeert of de kaaskoppen in zijn omgeving wel tevreden over hem zijn, maar iemand die de Hollandse bemoeiallerij krachtig de strot uitkomt en dat onomwonden laat weten ook. En hij staat niet alleen: het rommelt duchtig in de Turkse gemeenschap en het woord verkiezingsboycot is al gevallen.
Op slag is duidelijk hoe ongelooflijk met name de PvdA aan het blunderen is geweest: bij de recente gemeenteraadsverkiezingen de favoriet van het allochtone volksdeel, nu in gevaar te worden geboycot. En dat niet omdat er ergens een stommiteit is uitgehaald, maar omdat men eenvoudig niet blijkt te begrijpen welke kwestie wél en welke niét in de politiek thuishoort. Men snapt niet wat politiek is.
Politiek is geen waarheidsvinding, geen rechtspraak, geen moraaltheologie. Het is iets heel plats: de uitoefening van macht ten dienste van leefbare verhoudingen in een maatschappij vol tegenstellingen en conflicten. Om deze te beheersen is realisme nodig, alleen maar realisme.
Het serieus ter discussie stellen van een volstrekt getaboeďseerd thema als een oude massamoord is daarom al dom genoeg, maar bovendien te gaan bekvechten over de correcte definitie van die moord, met strafsancties voor wie een eigen mening heeft, is een onbegrijpelijke blunder. Taboes moeten slijten. Ermee gaan stoeien, bevestigt ze.
De Armeense affaire is vooral zo pijnlijk omdat ze een herhaling op ander terrein is van wat zich in de afgelopen jaren met betrekking tot de Nederlandse moslimminderheid heeft ontwikkeld. Ook daar een bevolkingsgroep met een sterk getaboeďseerd wereldbeeld, in dit geval overwegend religieus gefundeerd. Ook daar de kolossale uitdaging aan de politiek hoe de emancipatie van deze nieuwkomers het best is te bevorderen, steeds gezien als een samenwerkingsproject dat zich over generaties zal moeten gaan uitstrekken. Het vraagt van politici moed en subtiliteit: ze voeren een eierdans uit. Helaas hebben tal van politici precies het tegengestelde ondernomen. Ze zijn op zoek gegaan naar wat ons van moslims scheidt, niet weinig geholpen door luidruchtige publicisten die nu de kans kregen hun afkeer van vreemdelingen in een respectabel jasje te steken. Alles kwam onder vuur: van het weigeren een hand te geven of het hoofd ongedekt te laten tot het aanbidden van een vreemde god, het vereren van een vreemde profeet of het als gospel aanvaarden van een vreemde heilige tekst.
Terwijl de multiculti’s in hun naďviteit dat alles prachtig en boeiend hadden gevonden, kwalificeerden de critici datzelfde als walgelijk, achterlijk, niet-Verlicht, onmodern, inhumaan, ondemocratisch en bij tijden als pervers. Honderden Nederlanders stortten zich op de Koran, op zoek naar een citaatje waarmee men kon scoren. Hoe kwetsender de commentaren, des te beter: Mohammed als pedofiel of roverhoofdman – en daarbij precies de houding die nu de Turken ontmoeten: ’erken’ dat je ongelijk hebt, zie in dat alles waarin je gelooft, van nul en generlei waarde is. En de Nederlandse politieke leiders, met hun normen en waarden en hun respectdiarree lieten het erbij.
Dit alles is anti-politiek. Het is het moedwillig aanscherpen en desnoods bedenken van onoplosbare controversen, alles onder het mom dat de vrijheid van meningsuiting erom vraagt. Dat de integratie er enorm door wordt gehinderd is voor deze onverantwoordelijke commentatoren geen enkel punt: het versterkt juist hun stelling dat moslims een onmogelijk slag mensen zijn waarmee niets is te beginnen. Zij zijn niet eens bereid hun heiligste overtuiging ter discussie te stellen.
Wie dit ellendige gedoe, dat maar geen einde wil nemen, van nabij volgt, kan niet anders dan tot de conclusie komen dat de inderdaad moeizame integratie van veel buitenlanders voor een aanzienlijk deel is te wijten aan de vastberaden weigerachtigheid van veel autochtonen die integratie ook maar een meter verder te brengen. Het besef betrokken te zijn in een fenomenaal historisch proces dat over onze toekomst als volk zal beslissen, ontbreekt ten enenmale.
Het is hen nauwelijks kwalijk te nemen. Hun vooroordelen worden niet bestreden en hun begrijpelijke angst is goede handelswaar voor wie politiek omhoog wil klauteren. Daarboven, in de politieke elite, dáár zit de lacune in ons bestel: het ontbreken van leiders met visie, moed en gezag. We moeten het in deze benarde tijd doen met enkele fris gewassen jonge heren, meer ambtenaren dan politici, gezegend met een gulle lach. Het is waar, elk volk krijgt de leiders die het verdient, maar hier worden we toch wel erg hard gestraft.
© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.
Reacties (14)
Ik ben het eens met Van Doorn, behalve op één punt. Job Cohen, burgemeester van Amsterdam, is een leider met visie, moed en gezag en zo zijn er gelukkig meer politieke leiders aan te wijzen. Alleen deze échte leiders schreeuwen niet zo hard als de stampijmakers en de partijaanvoerders die door de mannetjesmakers naar voren zijn geschoven.
Darick, Praag op 18-10-2006, 11:39
Niet alleen de Armeniers, ook de Grieks orthodoxen, Assyrische Christenen, Joden en andere minderheden hebben te lijden gehad onder Turks- Islamitische terreurdaden. De meeste minderheden zijn op zijn Midden Oostens opgeruimd: Vermoordt,(wel of geen genocide te noemen), of weggepest. Turken zijn enge nationalistische kleindenkende mensen. (De meesten dan). Dat hier iedereen tegen uitwassen van de Islam te hoop loopt is ons democratische recht; maar vooral vernunft, van mensen in onze westerse democratie, met een ongelooflijke hoeveelheid minderheden die allemaal hun plaats mogen hebben-- op voorwaarde dat ze de democratie accepteren en de Nederlandse grondwet gehoorzamen. Anders graag emigreren. Dat van Doorn met Moslim maten meet is zijn goed recht, ook dat hij zoals hij meermaals schrijft, de staat Israel het liefst van de aardbodem ziet verdwijnen. Vrijheid van meningsuiting geldt voor v Doorn, maar ook criticasters van achterlijke geloven. Dat besef ontbreekt bij hem ten eenemale.
ronzik, Groningen op 18-10-2006, 11:18
Geschiedenis is een genocide pas als alle nabestaanden, er géén herinnering meer aan hebben.Ik lees nog altijd van getraumatiseerde Armeniërs die delen van hun familie verloren en blijven treuren en rekenschap vragen waarom een heel volk moest boeten voor een opstand. Trouwens tot in de jaren '90 heeft de Turkse regering nog duizenden Syrisch-christenen weggepest uit hun regio en die nu vooral wonen te Mechelen (lees Mechelen aan de Tigris - zoek bv op Google).In dat boek staat een verhaal van Nl-ambtenaren die de vluchtelingen sarden met de vraag waarom ze niet gewoon moslim werden omdat ze dan niet vervolgd werden en niet moesten vluchten. Gevolg was dat die mensen zich hergroepeerden in Mechelen waar ze nu massaal naar de kerk kunnen tot verbazing van de Mechelaars over moslims in hun kerk... Oh ja! Turkije zo spoedig mogelijk bij de EU...
De Stanny, Wuustwezel op 17-10-2006, 23:10
Dit is een poging om zoete broodjes te bakken. Allereerst dank ik de heer Van Doorn voor de vele malen dat hij me te denken gaf. Hij is een goede inleider. Verder moet gezegd worden, waarom ik met mijn veldtocht begon. Omdat hij met zijn benaming 'westers project' voor de staat Israël (Trouw 9 sept.) de complete nu levende Israëlische bevolking beledigde. Die nemen het namelijk op voor hun ouders. Hun korte geschiedenis is hun sanctuarium, hun heiligdom - zegt Van Doorn zelf ergens van jonge naties. Ik noemde zijn woorden een 'reductie tot nul'. Het was een wegwerpbeweging. Het recht van Israëls bestaan trok hij in twijfel, in de tijd van Achmedinajad. Als hij deze uitdrukking had gekozen om Arabische gevoelens uit te drukken, was er niets aan de hand geweest, maar door zijn toevoeging 'in een tijd van dekolonisering' kwam het in de krant naar voren als zijn eigen standpunt. Voor mij is dat schokkend genoeg om Trouw op te zeggen. Maar ik heb steeds in de mogelijkheid geloofd, dat het een vergissing was, die hij impulsief liet staan om - tenzij anderen het hem nadroegen - erop terug te komen. Een van de nadragers werd ik. Niet echt to the point, want ik heb geen verstand van al die dingen die hij vakkundig en onverschrokken aansnijdt. Maar van psychologie heeft iedereen wel een beetje kaas gegeten. Ik neem alles terug, als de heer Van Doorn daarmee genoegen neemt. Om nog iets vriendelijks te zeggen: hij moet blijven, indien mogelijk.
Rein Diepersloot, IJMUIDEN op 13-10-2006, 10:49
Op mijn zolder staan nog honderden preken van mijn vader, zoals uitgeschreven door mijn schoolmeester. Ik kan ze niet weggooien, deels uit respect, deels uit luiheid. Wat dacht u - dat daar geen cirkelredeneringen in voorkwamen? Retoriek barst doorgaans van de cirkelredeneringen en van mij mag het. Maar op papier komt het uit. Daarom waarschijnlijk is het mij onmogelijk om die preken te lezen.
Rein Diepersloot, IJMUIDEN op 11-10-2006, 12:06
Laten we hopen dat de Duitsers binnenkort ook weigeren nog verantwoording af te leggen over wat hun grootouders hebben gedaan, en dat ze als ze dat willen, gewoon ontkennen wat er toen is gebeurd. Want wat Turken mogen, mogen Duitsers toch ook?
daniel, amsterdam op 10-10-2006, 11:02
De opluchting van Van Doorn over de zelfbewuste houding van Talip Demirhan is voorbarig. Hij zou eerder bedroefd moeten zijn over de stelselmatige ontkenning van de Armeense genocide binnen delen van de Turkse gemeenschap. En Van Doorn had zichzelf de vraag moeten stellen waarom er binnen Europa zo fel wordt gereageerd op het wegduikgedrag binnen de Turkse gemeenschap? Het is toch maar geschiedenis? In het woord genocide zit nu precies de open zenuw van de Europese geschiedenis van de 20e eeuw. Na 1945 was één ding volstrekt duidelijk. De genocide in WOII op joden, homo's en zigeuners mag niet doodgezwegen en ontkend worden. Wie dat wel doet plaats zich buiten de maatschappij. Daar zit het wrange van de kwestie. Europeanen herkennen het patroon van ontkennen, bagatelliseren en verzwijgen. Het is juist hoopgevend dat de Turkse gemeenschap op dit patroon van ontkennen wordt aangesproken. Blijken ze toch deel van ?onze? maatschappij te zijn.
Coen Krijnen, Amsterdam op 10-10-2006, 00:48
De redenering is toch weer niet helemaal zuiver. Een uitgangspunt wordt in de conclusie binnengesmokkeld. Een soort cirkelredenering dus. Kijk maar. De voorlaatste alinea presenteert als conclusie dat 'veel autochtonen' vastberaden de integratie zullen saboteren, de laatste concludeert dat daarvoor hun voorlichters grote verantwoordelijkheid dragen. Het zal allemaal wel waar zijn, maar het klopt niet.
Rein Diepersloot, IJMUIDEN op 09-10-2006, 16:42
Taboes kunnen het beste maar slijten zegt van Doorn. Uitpraten lijkt niet mogelijk met trotse turken, hier in NL en daar in Turkije. Dat hebben de NL politici inderdaad aan zichzelf te danken. Want we weten al langer hoe reactief turken en allochtonen kunnen reageren. Alle kritiek of zelfs discussie wordt gezien als aanval door het westerse imperialisme en men wijst op alle kwaad dat door het westen en het christendom is aangericht, liever dan op het taboe in te gaan. Het is ook niet eenvoudig op een volwassen manier met turken over dit onderwerp te praten. Dat moet dan ook maar niet van ze gevergd worden. Het onderwerp dan maar niet aanroeren is echter een slecht voorstel. Taboes slijten alleen als ze af en toe worden benoemd als taboe. Dus zo is het wel weer genoeg geweest.
tiemersma, angerlo op 09-10-2006, 11:00
van Doorn heeft groot gelijk, de ophef is totaal onzinnig. CDA en PvdA zouden wat gellofwaardiger zijn als ze nu eens een Parlementair onderzoek over de Nederlandse wandaden in Indonesie en dan liefst vanaf de eerste dag dat er een Nederlands schip aan land ging. Onze parlementariers en vooral de media die het vuur zo graag opstoken, zullen dan voortaan wel een toontje lager zingen. Ik heb niet veel onthouden van vroeger, maar het gezegde; Wie zonder zonden is, werpe de eerste steen,zal dan als resultaat hebben dat er geen stenen en hopelijk ook geen modder meer gegooid zal worden. Wat zou het toch prachtig zijn,als het nu eens over de echte problemen van Nederland nu en in de nabije toekomst zou gaan. Wat er 90 jaar geleden is gebeurd,zou totaal onbelangrijk moeten zijn in de komende verkiezingsstrijd.
Wim Ruijter, Maarssen op 09-10-2006, 00:38
De opwinding lijkt niet gespeeld. Nu moet patiënt aan zichzelf denken en zich ontspannen, anders gaan stijl ('het is hun nauwelijks kwalijk te nemen', schrijft hij, maar dat ging hem erg vlot af) en gezondheid eronder lijden. De balans is nog net goed. Volgens mij is het 'te enen male'. Mijnheer De Berg?
Rein Diepersloot, IJMUIDEN op 08-10-2006, 12:52
Van Doorn doet het voorkomen of die Armeense zaak vooral een zaak iz van oude koeien uit de sloot halen, maar zo eenvoudig is het niet. De beweging van Ataturk, die door de Armeniers wordt gezien als de voltooier van die zogenoemde Armeense genocide houden daar nog steeds de zogenaamde democratie onder schot en diezelfde Ataturk wordt nog altijd geloofd en geprezen in de preambulante van de Turkse grondwet. Er is dus geen sprake van voltooid verleden tijd. En gezien de gevoeligheid van het thema genocide door de holocaust vinden Nederlanders het belangrijk om te weten wat mensen, die in partijen opereren en daar op kieslijsten staan van dat onderwerp denken. Daarover had dan ook open kaart moeten worden gespeeld. En daarbij spelen nog de mogelijke toetreding van Turkije tot de EU, de dubbele paspoorten en de dubbele loyaliteiten. Voorlopig tonen de Turken met hun standpunten aan, dat de mogelijkheid of wil tot integratie bij velen beperkt is.
J.J. v.d. Gulik, Andijk op 07-10-2006, 16:01
Flauwekul dat meneer Demirhan "over zijn grootvader verantwoording moet afleggen aan tante Truus en ome Jan". Hoe Van Doorn valt voor een verfrissend vervalsende on-liner!Hij zal dan evenzo vinden dat het Pamuk c.s. in Turkije ontbreekt aan dat besef betrokken te zijn in een fenomenaal historisch proces? Domme Pamuk, het land moet immers nog in de EU? Het lijkt erop dat Van Doorn weinig verwachtingen heeft van al die hoogopgeleide jonge nieuwe nederlanders die dadelijk gaan bijdragen aan de samenleving. Het is moeilijk, integratie. Maar te doen. Voorbeelden genoeg in de geschiedenis. Zoals iedereen is Van Doorn gevormd door zijn eigen geschiedenis: nederigheid zag hij bij allochtonen. En het vuur en de as daaronder dan? Dat was er altijd meneer Van Doorn. Dat draagt nu bij aan het doorlopend debat dat, in ons land, de geschiedschrijving is, zonder dreigementen of intimidatie. Daar gaat dit alles om. De politici en de internetters waren niet meer dan een aanleiding.
marieke, den haag op 07-10-2006, 16:00
Wat politiek is schijnt Van Doorn te zijn vergeten: de inrichting van de maatschappij gedragen door economische en culturele basiswaarden waarover in een democratische staat voortdurend gediscussieerd kan worden. Van Doorn in zijn kruistocht tegen het benoemen van pijnpunten, heeft op het terrein van ontkenning al een reputatie. Het gaat hier niet alleen om de lakmoesprooef van onze turkse medebewoners die directe lijnen onderhouden naar de Turkse overheid, maar ook om de opvattingen van politieke partijen die over veel meer gaan dan alleen de machtsverdeling. Van Doorn was toch ooit socioloog? Hoe kan hij dit nou niet meer weten? Het is ook de lakmoesproef voor de geschiktheid van Turkije om tot de EU toe te treden. Een een oude massamoord (Van Doorn!) kan net zo actueel zijn als oude gruwelijkheden; zie de discussie over de VOC. We zien hier een columnist die huilerig zijn linkse idealen van pacificatie verdedigt met de stoere taal van rechts. Het wordt allemaal wel verwarrend.
rebel, naarden op 07-10-2006, 15:59
Plaats een reactie
Stuur artikel door